بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
هر روز يک شعر زيبا The Best Persian Poems
نگارش در تاريخ پنجشنبه نهم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

ای دل چه اندیشيده ای در عذر آن تقصيرها

زان سوی او چندان وفا زین سوی تو چندین جفا

 

زان سوی او چندان کرم زین سو خلاف و بيش و کم

زان سوی او چندان نعم زین سوی تو چندین خطا

 

زین سوی تو چندین حسد چندین خيال و ظن بد

زان سوی او چندان کشش چندان چشش چندان عطا

 

چندین چشش از بهر چه تا جان تلخت خوش شود

چندین کشش از بهر چه تا دررسی در اوليا

 

از بد پشيمان میشوی الله گویان میشوی

آن دم تو را او میکشد تا وارهاند مر تو را

 

از جرم ترسان میشوی وز چاره پرسان میشوی

آن لحظه ترساننده را با خود نمیبينی چرا

 

گر چشم تو بربست او چون مهرهای در دست او

گاهی بغلطاند چنين گاهی ببازد در هوا

 

گاهی نهد در طبع تو سودای سيم و زر و زن

گاهی نهد در جان تو نور خيال مصطفی

 

این سو کشان سوی خوشان وان سو کشان با ناخوشان

یا بگذرد یا بشکند کشتی در این گردابها

 

چندان دعا کن در نهان چندان بنال اندر شبان

کز گنبد هفت آسمان در گوش تو آید صدا

 

بانک شعيب و ناله اش وان اشک همچون ژالهاش

چون شد ز حد از آسمان آمد سحرگاهش ندا

 

گر مجرمی بخشيدمت وز جرم آمرزیدمت

فردوس خواهی دادمت خامش رها کن این دعا

 

گفتا نه این خواهم نه آن دیدار حق خواهم عيان

گر هفت بحر آتش شود من درروم بهر لقا

 

گر رانده آن منظرم بستست از او چشم ترم

من در جحيم اوليترم جنت نشاید مر مرا

 

جنت مرا بیروی او هم دوزخست و هم عدو

من سوختم زین رنگ و بو کو فر انوار بقا

 

گفتند باری کم گری تا کم نگردد مبصری

که چشم نابينا شود چون بگذرد از حد بکا

 

گفت ار دو چشمم عاقبت خواهند دیدن آن صفت

هر جزو من چشمی شود کی غم خورم من از عمی

 

ور عاقبت این چشم من محروم خواهد ماندن

تا کور گردد آن بصر کو نيست لایق دوست را

 

اندر جهان هر آدمی باشد فدای یار خود

یار یکی انبان خون یار یکی شمس ضيا

 

چون هر کسی درخورد خود یاری گزید از نيک و بد

ما را دریغ آید که خود فانی کنيم از بهر لا

 

روزی یکی همراه شد با بایزید اندر رهی

پس بایزیدش گفت چه پيشه گزیدی ای دغا

 

گفتا که من خربنده ام پس بایزیدش گفت رو

یا رب خرش را مرگ ده تا او شود بنده خدا


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه نهم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۵۰۹- گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

                                                                    گفت در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب

                  گفتمش مگذر زمانی گفت معذورم بدار

                                                                      خانه پروردی چه تاب آرد غم چندین غریب

            خفته بر سنجاب شاهی نازنینی را چه غم

                                                                       گر ز خار و خاره سازد بستر و بالین غریب

            ای که در زنجیر زلفت جای چندین آشناست

                                                                 خوش فتاد آن خال مشکین بر رخ رنگین غریب

              می‌نماید عکس می در رنگ روی مه وشت

                                                                       همچو برگ ارغوان بر صفحه نسرین غریب

              بس غریب افتاده است آن مور خط گرد رخت

                                                                     گر چه نبود در نگارستان خط مشکین غریب

                      گفتم ای شام غریبان طره شبرنگ تو

                                                                     در سحرگاهان حذر کن چون بنالد این غریب

                          گفت حافظ آشنایان در مقام حیرتند

                                                                       دور نبود گر نشیند خسته و مسکین غریب


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه هشتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

به حریم خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانيم

به کنار من بنشينی و به کنار خود بنشانيم

 

من اگر چه پيرم و ناتوان تو ز آستان خودت مران

که گذشته در غمت ای جوان همه روزگار جوانيم

 

منم ای برید و دو چشم تر ز فراق آن مه نوسفر

به مراد خود برسی اگر به مراد خود برسانيم

 

چو برآرم از ستمش فغان گله سر کنم من خسته جان

برد از شکایت خود زبان به تفقدات زبانيم

 

به هزار خنجرم ار عيان زند از دلم رود آن زمان

که نوازد آن مه مهربان به یکی نگاه نهانيم

 

ز سموم سرکش این چمن همه سوخت چون بر و برگ من

چه طمع به ابر بهاری و چه زیان ز باد خزانيم

 

شده ام چو هاتف بينوا به بلای هجر تو مبتلا

نرسد بلا به تو دلربا گر ازین بلا برهانيم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه هشتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۵۰۸- ساقی به نور باده برافروز جام ما

                                 مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

                                                                ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم

                                                                                            ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق

                                        ثبت است بر جریده عالم دوام ما

                                                             چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان

                                                                                           کاید به جلوه سرو صنوبرخرام ما

        ای باد اگر به گلشن احباب بگذری

                                           زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما

                                                              گو نام ما ز یاد به عمدا چه می‌بری

                                                                                            خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما

مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است

                                      زان رو سپرده‌اند به مستی زمام ما

                                                           ترسم که صرفه‌ای نبرد روز بازخواست

                                                                                                 نان حلال شیخ ز آب حرام ما

          حافظ ز دیده دانه اشکی همی‌فشان

                                       باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما

                                                                   دریای اخضر فلک و کشتی هلال

                                                                                        هستند غرق نعمت حاجی قوام ما


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هفتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

آب زنيد راه را هين که نگار میرسد

مژده دهيد باغ را بوی بهار میرسد

 

راه دهيد یار را آن مه ده چهار را

کز رخ نوربخش او نور نثار میرسد

 

چاک شدست آسمان غلغله ایست در جهان

عنبر و مشک میدمد سنجق یار میرسد

 

رونق باغ میرسد چشم و چراغ میرسد

غم به کناره میرود مه به کنار میرسد

 

تير روانه میرود سوی نشانه میرود

ما چه نشسته ایم پس شه ز شکار میرسد

 

باغ سلام میکند سرو قيام میکند

سبزه پياده میرود غنچه سوار میرسد

 

خلوتيان آسمان تا چه شراب میخورند

روح خراب و مست شد عقل خمار میرسد

 

چون برسی به کوی ما خامشی است خوی ما

زان که ز گفت و گوی ما گرد و غبار میرسد


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هفتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۵۰۷دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

                                                            چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما

       ما مریدان روی سوی قبله چون آریم چون

                                                                      روی سوی خانه خمار دارد پیر ما

        در خرابات طریقت ما به هم منزل شویم

                                                           کاین چنین رفته‌ست در عهد ازل تقدیر ما

عقل اگر داند که دل دربند زلفش چون خوش است

                                                                   عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما

         روی خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد

                                                   زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما

              با دل سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی

                                                                    آه آتشناک و سوز سینه شبگیر ما

              تیر آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش

                                                               رحم کن بر جان خود پرهیز کن از تیر ما


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه ششم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

من طربم طرب منم زهره زند نوای من

عشق ميان عاشقان شيوه کند برای من

 

عشق چو مست و خوش شود بيخود و کش مکش شود

فاش کند چو بیدلان بر همگان هوای من

 

ناز مرا به جان کشد بر رخ من نشان کشد

چرخ فلک حسد برد ز آنچ کند به جای من

 

من سر خود گرفته ام من ز وجود رفته ام

ذره به ذره می زند دبدبه فنای من

 

آه که روز دیر شد آهوی لطف شير شد

دلبر و یار سير شد از سخن و دعای من

 

یار برفت و ماند دل شب همه شب در آب و گل

تلخ و خمار می طپم تا به صبوح وای من

 

تا که صبوح دم زند شمس فلک علم زند

باز چو سرو تر شود پشت خم دوتای من

 

باز شود دکان گل ناز کنند جزو و کل

نای عراق با دهل شرح دهد ثنای من

 

ساقی جان خوبرو باده دهد سبو سبو

تا سر و پای گم کند زاهد مرتضای من

 

بهر خدای ساقيا آن قدح شگرف را

بر کف پير من بنه از جهت رضای من

 

گفت که باده دادمش در دل و جهان نهادمش

بال و پری گشادمش از صفت صفای من

 

پير کنون ز دست شد سخت خراب و مست شد

نيست در آن صفت که او گوید نکته های من

 

ساقی آدمی کشم گر بکشد مرا خوشم

راح بود عطای او روح بود سخای من

 

باده تویی سبو منم آب تویی و جو منم

مست ميان کو منم ساقی من سقای من

 

از کف خویش جسته ام در تک خم نشسته ام

تا همگی خدا بود حاکم و کدخدای من

 

شمس حقی که نور او از تبریز تيغ زد

غرقه نور او شد این شعشعه ضيای من


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه ششم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۶- رونق عهد شباب است دگر بستان را

                                 می‌رسد مژده گل بلبل خوش الحان را

                                                         ای صبا گر به جوانان چمن بازرسی

                                                                                    خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

          گر چنین جلوه کند مغبچه باده فروش

                                        خاکروب در میخانه کنم مژگان را

                                                     ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان

                                                                                      مضطرب حال مگردان من سرگردان را

     ترسم این قوم که بر دردکشان می‌خندند

                                        در سر کار خرابات کنند ایمان را

                                                        یار مردان خدا باش که در کشتی نوح

                                                                                   هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

             برو از خانه گردون به در و نان مطلب

                              کان سیه کاسه در آخر بکشد مهمان را

                                                      هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است

                                                                                 گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را

          ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد

                                 وقت آن است که بدرود کنی زندان را

                                                حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی

                                                                                           دام تزویر مکن چون دگران قرآن را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه پنجم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

 ای یار من ای یار من ای یار بیزنهار من

ای دلبر و دلدار من ای محرم و غمخوار من

 

ای در زمين ما را قمر ای نيم شب ما را سحر

ای در خطر ما را سپر ای ابر شکربار من

 

خوش می روی در جان من خوش می کنی درمان من

ای دین و ای ایمان من ای بحر گوهردار من

 

ای شب روان را مشعله ای بیدلان را سلسله

ای قبله هر قافله ای قافله سالار من

 

هم رهزنی هم ره بری هم ماهی و هم مشتری

هم این سری هم آن سری هم گنج و استظهار من

 

چون یوسف پيغامبری آیی که خواهم مشتری

تا آتشی اندرزنی در مصر و در بازار من

 

هم موسيی بر طور من عيسی هر رنجور من

هم نور نور نور من هم احمد مختار من

 

هم مونس زندان من هم دولت خندان من

والله که صد چندان من بگذشته از بسيار من

 

گویی مرا برجه بگو گویم چه گویم پيش تو

گویی بيا حجت مجو ای بنده طرار من

 

گویم که گنجی شایگان گوید بلی نی رایگان

جان خواهم وانگه چه جان گویم سبک کن بار من

 

گر گنج خواهی سر بنه ور عشق خواهی جان بده

در صف درآ واپس مجه ای حيدر کرار من


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه پنجم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۵۰۵- به ملازمان سلطان که رساند این دعا را

                                                           که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را

            ز رقیب دیوسیرت به خدای خود پناهم

                                                             مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را

             مژه سیاهت ار کرد به خون ما اشارت

                                                                 ز فریب او بیندیش و غلط مکن نگارا

               دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی

                                                        تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا

    همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

                                                                        به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

      چه قیامت است جانا که به عاشقان نمودی

                                                                دل و جان فدای رویت بنما عذار ما را

       به خدا که جرعه‌ای ده تو به حافظ سحرخیز

                                                              که دعای صبحگاهی اثری کند شما را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه چهارم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
چند سوزیم من و شمع شبستان همه شب

چند سازیم چنین بی سر و سامان همه شب

 

تا به شب بر سر بازار معلق همه روز

تا دم صبح سرافکنده و گریان همه شب

 

سوختم ز آتش هجران و دلم بریان شد

ور نسازم چکنم با دل بریان همه شب

 

رشتهٔ جان من سوخته بگسیخته باد

گر ز عشق سر زلفت ندهم جان همه شب

 

هر شبی کز خم گیسوی توام یاد آید

در خیالم گذرد خواب پریشان همه شب

 

تا تودر چشم منی از نظرم دور نشد

ذره‌ئی چشمه خورشید درخشان همه شب

 

خبرت هست که در بادیهٔ هجر تو نیست

تکیه گاهم بجز از خار مغیلان همه شب

 

بخیال رخ و زلف تو بود تا دم صبح

بستر خواب من از لاله و ریحان همه شب

 

در هوای گل روی تو بود خواجو را

همنفس بلبل شب خیز خوش الحان همه شب


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه چهارم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۴- دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را

                                   دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

                                                          کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز

                                                                                             باشد که بازبینیم دیدار آشنا را

      ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون

                                  نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

                                                           در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل

                                                                                           هات الصبوح هبوا یا ایها السکارا

                 ای صاحب کرامت شکرانه سلامت

                                      روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را

                                                          آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است

                                                                                         با دوستان مروت با دشمنان مدارا

                 در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند

                                     گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را

                                                            آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند

                                                                                         اشهی لنا و احلی من قبله العذارا

       هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی

                                 کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

                                                        سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد

                                                                                   دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

                     آیینه سکندر جام می است بنگر

                                        تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا

                                                                      خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند

                                                                                          ساقی بده بشارت رندان پارسا را

                       حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود

                                                               ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سوم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
هر نفس آواز عشق میرسد از چپ و راست

ما به فلک میرویم عزم تماشا که راست

 

ما به فلک بوده ایم یار ملک بوده ایم

باز همان جا رویم جمله که آن شهر ماست

 

خود ز فلک برتریم وز ملک افزونتریم

زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست

 

گوهر پاک از کجا عالم خاک از کجا

بر چه فرود آمدیت بار کنيد این چه جاست

 

بخت جوان یار ما دادن جان کار ما

قافله سالار ما فخر جهان مصطفاست

 

از مه او مه شکافت دیدن او برنتافت

ماه چنان بخت یافت او که کمينه گداست

 

بوی خوش این نسيم از شکن زلف اوست

شعشعه این خيال زان رخ چون والضحاست

 

در دل ما درنگر هر دم شق قمر

کز نظر آن نظر چشم تو آن سو چراست

 

خلق چو مرغابيان زاده ز دریای جان

کی کند این جا مقام مرغ کز آن بحر خاست

 

بلک به دریا دریم جمله در او حاضریم

ور نه ز دریای دل موج پياپی چراست

 

آمد موج الست کشتی قالب ببست

باز چو کشتی شکست نوبت وصل و لقاست


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سوم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۳- صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

                               که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

                                                             شکرفروش که عمرش دراز باد چرا

                                                                                              تفقدی نکند طوطی شکرخا را

    غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل

                                که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

                                                        به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر

                                                                                               به بند و دام نگیرند مرغ دانا را

ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست

                               سهی قدان سیه چشم ماه سیما را

                                                             چو با حبیب نشینی و باده پیمایی

                                                                                                    به یاد دار محبان بادپیما را

جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب

                                که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را

                                                            در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ

                                                                                         سرود زهره به رقص آورد مسیحا را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

 این کيست این این کيست این این یوسف ثانی است این

خضر است و الياس این مگر یا آب حيوانی است این

 

این باغ روحانی است این یا بزم یزدانی است این

سرمه سپاهانی است این یا نور سبحانی است این

 

آن جان جان افزاست این یا جنت المأواست این

ساقی خوب ماست این یا باده جانی است این

 

تنگ شکر را ماند این سودای سر را ماند این

آن سيمبر را ماند این شادی و آسانی است این

 

امروز مستيم ای پدر توبه شکستيم ای پدر

از قحط رستيم ای پدر امسال ارزانی است این

 

ای مطرب داووددم آتش بزن در رخت غم

بردار بانگ زیر و بم کاین وقت سرخوانی است این

 

مست و پریشان توام موقوف فرمان توام

اسحاق قربان توام این عيد قربانی است این

 

رستيم از خوف و رجا عشق از کجا شرم از کجا

ای خاک بر شرم و حيا هنگام پيشانی است این

 

گلهای سرخ و زرد بين آشوب و بردابرد بين

در قعر دریا گرد بين موسی عمرانی است این

 

هر جسم را جان می کند جان را خدادان می کند

داور سليمان می کند یا حکم دیوانی است این

 

ای عشق قلماشيت گو از عيش و خوش باشيت گو

کس می نداند حرف تو گویی که سریانی است این

 

خورشيد رخشان می رسد مست و خرامان می رسد

با گوی و چوگان می رسد سلطان ميدانی است این

 

هر جا یکی گویی بود در حکم چوگان می دود

چون گوی شو بی دست و پا هنگام وحدانی است این

 

گویی شوی بی دست و پا چوگان او پایت شود

در پيش سلطان می دوی کاین سير ربانی است این

 

آن آب بازآمد به جو بر سنگ زن اکنون سبو

سجده کن و چيزی مگو کاین بزم سلطانی است این


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۲- اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

                                                            به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

 بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت

                                                                       کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را

     فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب

                                                            چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را

       ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است

                                                        به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم

                                                               که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را

              اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم

                                                                     جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

    نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند

                                                                             جوانان سعادتمند پند پیر دانا را

           حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو

                                                       که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

      غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

                                                                      که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه یکم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم

دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم

 

دیده سير است مرا جان دلير است مرا

زهره شير است مرا زهره تابنده شدم

 

گفت که دیوانه نه ای لایق این خانه نه ای

رفتم دیوانه شدم سلسله بندنده شدم

 

گفت که سرمست نه ای رو که از این دست نه ای

رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم

 

گفت که تو کشته نه ای در طرب آغشته نه ای

پيش رخ زنده کنش کشته و افکنده شدم

 

گفت که تو زیرککی مست خيالی و شکی

گول شدم هول شدم وز همه برکنده شدم

 

گفت که تو شمع شدی قبله این جمع شدی

جمع نيم شمع نيم دود پراکنده شدم

 

گفت که شيخی و سری پيش رو و راهبری

شيخ نيم پيش نيم امر تو را بنده شدم

 

گفت که با بال و پری من پر و بالت ندهم

در هوس بال و پرش بی پر و پرکنده شدم

 

گفت مرا دولت نو راه مرو رنجه مشو

زانک من از لطف و کرم سوی تو آینده شدم

 

گفت مرا عشق کهن از بر ما نقل مکن

گفتم آری نکنم ساکن و باشنده شدم

 

چشمه خورشيد تویی سایه گه بيد منم

چونک زدی بر سر من پست و گدازنده شدم

 

تابش جان یافت دلم وا شد و بشکافت دلم

اطلس نو بافت دلم دشمن این ژنده شدم

 

صورت جان وقت سحر لاف همی زد ز بطر

بنده و خربنده بدم شاه و خداونده شدم

 

شکر کند کاغذ تو از شکر بی حد تو

کآمد او در بر من با وی ماننده شدم

 

شکر کند خاک دژم از فلک و چرخ به خم

کز نظر وگردش او نورپذیرنده شدم

 

شکر کند چرخ فلک از ملک و ملک و ملک

کز کرم و بخشش او روشن بخشنده شدم

 

شکر کند عارف حق کز همه بردیم سبق

بر زبر هفت طبق اختر رخشنده شدم

 

زهره بدم ماه شدم چرخ دو صد تاه شدم

یوسف بودم ز کنون یوسف زاینده شدم

 

از توام ای شهره قمر در من و در خود بنگر

کز اثر خنده تو گلشن خندنده شدم

 

باش چو شطرنج روان خامش و خود جمله زبان

کز رخ آن شاه جهان فرخ و فرخنده شدم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه یکم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۱- صلاح کار کجا و من خراب کجا

                            ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا

                                                         دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس

                                                                                        کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

چه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را

                                    سماع وعظ کجا نغمه رباب کجا

                                                           ز روی دوست دل دشمنان چه دریابد

                                                                                             چراغ مرده کجا شمع آفتاب کجا

چو کحل بینش ما خاک آستان شماست

                                     کجا رویم بفرما از این جناب کجا

                                                      مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است

                                                                                    کجا همی‌روی ای دل بدین شتاب کجا

     بشد که یاد خوشش باد روزگار وصال

                            خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا

                                                         قرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوست

                                                                                    قرار چیست صبوری کدام و خواب کجا


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه سی و یکم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی

چه شد که شیوه بیگانگی رها کردی

 

به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بود

چه شد که بر سر مهر آمدی وفا کردی

 

منم که جورو جفا دیدم و وفا کردم

توئی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی

 

بیا که با همه نامهربانیت ای ماه

خوش آمدی و گل آوردی و صفا کردی

 

بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد کس

نپرسد از تو که این ماجرا چرا کردی

 

منت به یک نگه آهوانه می بخشم

هر آنچه ای ختنی خط من خطا کردی

 

اگر چه کار جهان بر مراد ما نشود

بیا که کار جهان بر مراد ما کردی

 

هزار درد فرستادیم به جان لیکن

چو آمدی همه آن دردها دوا کردی

 

کلید گنج غزلهای شهریار توئی

بیا که پادشه ملک دل گدا کردی


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه سی و یکم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۵۰۰- الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها

                                 که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها

                                                              به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید

                                                                           ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم

                                          جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها

                                                          به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید

                                                                             که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

 شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

                                              کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

                                                          همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر

                                                                            نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

           حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ

                                                   متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سی ام تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

یک خانه پر ز مستان مستان نو رسيدند

دیوانگان بندی زنجيرها دریدند

 

بس احتياط کردیم تا نشنوند ایشان

گویی قضا دهل زد بانگ دهل شنيدند

 

جان های جمله مستان دلهای دل پرستان

ناگه قفس شکستند چون مرغ برپریدند

 

مستان سبو شکستند بر خنب ها نشستند

یا رب چه باده خوردند یا رب چه مل چشيدند

 

من دی ز ره رسيدم قومی چنين بدیدم

من خویش را کشيدم ایشان مرا کشيدند

 

آن را که جان گزیند بر آسمان نشيند

او را دگر کی بيند جز دیده ها که دیدند

 

یک ساقيی عيان شد آشوب آسمان شد

می تلخ از آن زمان شد خيکش از آن دریدند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سی ام تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۹- باز از نوای دلبری سازی دگرگون می‌زنی

                                                              دیر است تا در پرده‌ای از پرده بیرون می‌زنی

              تا مهره وامالیده‌ای کژ باختن بگزیده‌ای

                                                         نقشی که در کف دیده‌ای نه کم نه افزون می‌زنی

            آه از دل پر خون من زین درد روز افزون من

                                                                 هر شب برای خون من رای شبیخون می‌زنی

     خاقانی از چشم و زبان شد پیش تو گوهرفشان

                                                                   تو عمر او را هر زمان کیسه به صابون می‌زنی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

اندک اندک جمع مستان می رسند

اندک اندک می پرستان می رسند

 

دلنوازان نازنازان در ره اند

گلعذاران از گلستان می رسند

 

اندک اندک زین جهان هست و نيست

نيستان رفتند و هستان می رسند

 

جمله دامن های پرزر همچو کان

از برای تنگدستان می رسند

 

لاغران خسته از مرعای عشق

فربهان و تندرستان می رسند

 

جان پاکان چون شعاع آفتاب

از چنان بالا به پستان می رسند

 

خرم آن باغی که بهر مریمان

ميوه های نو زمستان می رسند

 

اصلشان لطفست و هم واگشت لطف

هم ز بستان سوی بستان می رسند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۹۸- لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی

                                        سنگ‌دلا، ستم‌گرا، آفت جان کیستی

                                                         تیر قدی کمان کشی زهره رخی و مهوشی

                                                                       جانت فدا که بس خوشی جان و جهان کیستی

  از گل سرخ رسته‌ای نرگس دسته بسته‌ای

                                  نرخ شکر شکسته‌ای پسته دهان کیستی

                                                              ای تو به دلبری سمر، شیفتهٔ رخت قمر

                                                                                 بسته به کوه بر کمر، موی میان کیستی

       دام نهاده می‌روی مست ز باده می‌روی

                               مشت گشاده می‌روی سخت کمان کیستی

                                                            شهد و شکر لبان تو جمله جهان از آن تو

                                                                                 در عجبم به جان تو تاخود از آن کیستی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و هشتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

مرا میبينی و هر دم زیادت میکنی دردم

تو را میبينم و ميلم زیادت میشود هر دم

 

به سامانم نمیپرسی نمیدانم چه سر داری

به درمانم نمیکوشی نمیدانی مگر دردم

 

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

 

ندارم دستت از دامن بجز در خاک و آن دم هم

که بر خاکم روان گردی به گرد دامنت گردم

 

فرورفت از غم عشقت دمم دم میدهی تا کی

دمار از من برآوردی نمیگویی برآوردم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و هشتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۷- چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیایی

                                       چو عمر نامده هم اعتماد را به نشایی

                                                               عزیز بودی چون عمر و همچو عمر برفتی

                                                                                چو عمر رفته ز دستم نداند آنکه کی آیی

                مرا چو عمر جوانی فریب دادی رفتی

                                      تو همچو عمر جوانی، برو نه اهل وفایی

                                                                   دلم تو را و جهان را وداع کرد به عمری

                                                                               که او به ترک سزا بود و تو به هجر سزایی

      چو عمر نفس‌پرستان که بر محال گذشت آن

                                     برفتی از سر غفلت نپرسمت که کجایی

                                                                 تو را به سلسلهٔ صبر خواستم که ببندم

                                                                                ولی تو شیفته چون عمر بیش بند نپایی

         ز دست عمر سبک پای سرگران به تو نالم

                                      که عمر من ز تو آموخت این گریخته پایی

                                                                 تو هم‌چو روزی بسیار نارسیده بهی ز آن

                                                                                   که عمر کاهی اگرچه نشاط دل بفزایی

              مرا ز تو همه عمر است ماتم همه روزه

                                      که هم‌چو عید به سالی دوبار روی نمایی

                                                                 چو عمر رفته به محنت که غم فزاید یادش

                                                                                           به یاد نارمت ایرا که یادگار بلایی

               چو روز فرقت یاران که نشمرند ز عمرش

                                    ز عمر نشمرم آن ساعتی که پیش من آیی

                                                               ز خوان وصل تو کردم خلال و دست بشستم

                                                                                 به آب دیده ز عشقت که زهر عمر گزایی

            مرا به سال مزن طعنه گر کهن شده سروم

                                          که تو به تازگی عمر هم‌چو گل به نوایی

                                                                   تویی که نقب زنی در سرای عمر و به آخر

                                                                                       نه نقد وقت بری کیسهٔ حیات ربایی

                    چنان که از دیت خون بود حیات دوباره

                                            دوباره عمر شمارم که یابم از تو جدایی

                                                                         من از غم تو و از عمر سیر گشتم ازیرا

                                                                                  چو غم نتیجهٔ عمری چو عمر دام بلایی

                 به عمرم از تو چه اندوختم جزین زر چهره

                                              به زر مرا چه فریبی که کیمیای جفایی

                                                                         برو که تشنهٔ دیرینه‌ای به خون من آری

                                                                               نپرسم از تو که چون عمر زود سیر چرایی

                         تنم ببندی و کارم به عمرها نگشایی

                                                   که کم عیاری اگرچه چو عمر بیش بهایی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هفتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

که به ماسوا فکندی همه سایه هما را

 

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین

به علی شناختم به خدا قسم خدا را

 

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را

 

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

 

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

 

بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من

چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا

 

بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب

که علم کند به عالم شهدای کربلا را

 

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان

چو علی که میتواند که بسر برد وفا را

 

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را

 

بدو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت

که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

 

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت

چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را

 

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان

که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

 

چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم

که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را

 

«همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

به پیام آشنائی بنوازد آشنا را»

 

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهریارا


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هفتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۶- هر روز به هر دستی رنگی دگر آمیزی

                                     هر لحظه به هر چشمی شور دگر انگیزی

                                                                 صد بزم بیارایی هر جا که تو بنشینی

                                                                                   صد شهر بیاشوبی هرجا که تو برخیزی

         چون مار کنی زلفین وز پرده برون آیی

                                          ناگه بزنی زخمی چون کژدم و بگریزی

                                                               فتنه کنیم بر خود پنهان شوی از چشمم

                                                                                    چون فتنه برانگیزی از فتنه چه پرهیزی

          مژگان تو خونم را چون آب همی ریزد

                                   تو بر سر من محنت چون خاک همی بیزی

                                                         خون ریخته می‌بینی گوئی که نه خون توست

                                                                                از غمزه بپرس آخر کاین خون که می‌ریزی

                      بردی دل خاقانی در زلف نهان کردی

                                                  ترسم ببری جانش در طره در آویزی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

باده بده ساقيا عشوه و بادم مده

وز غم فردا و دی هيچ به یادم مده

 

باده از آن خم مه پر کن و پيشم بنه

گر نگشایم گره هيچ گشادم مده

 

چون گذرد می ز سر گویم ای خوش پسر

باده نخواهم دگر مست فتادم مده

 

چاکر خنده توام کشته زنده توام

گر نه که بنده توام باده شادم مده

 

فتنه به شهر توام کشته قهر توام

گر نه که بهر توام هيچ مرادم مده

 

صدقه از آن لعل کان بخش بر این پرزیان

ور ز برای تو جان صدقه ندادم مده

 

از سر کين درگذر بوسه ده ای لب شکر

بر سر هر خاک سر گر ننهادم مده

 

هر که دوم بار زاد عشق بدو داد داد

صد ره از صدق و داد گر بنزادم مده

 

شمس حق نيک نام شد تبریزت مقام

گر نشکستم تمام هيچ تو دادم مده


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۵- با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهی

                                         کار شکستگان را سامان نمی‌دهی

                                                                  آنجا که زخم کردی مرهم نمی‌کنی

                                                                                         آنجا که درد دادی درمان نمی‌دهی

             هم‌چون فلک که بر سر خوان قبول ورد

                                     آن را همی که تره دهی نان نمی‌دهی

                                                               آسان همی بری ز حریفان خویش دل

                                                                                     چون قرعه بر تو افتد آسان نمی‌دهی

              ارزان ستانی آنچه دهم در بهای بوس

                                    پس بوسه از چه معنی ارزان نمی‌دهی

                                                               مژگانت را به کشتن من رخصه داده‌ای

                                                                                      لب را به زنده کردن فرمان نمی‌دهی

                         خاقانی گدای به وصل تو کی رسد

                                                کز کبریا سلام به سلطان نمی‌دهی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

جان بجانان عرض کردن عاشقانرا عار نيست

مفلسانرا با کریمان کارها دشوار نيست

 

هر کسی را سوی حق از مسلکی ره ميدهند

راه حق منصور را جز نردبان دار نيست

 

مستی جام هوا بنگر که غير از جام دوست

در ميان این خم نه تو کسی هشيار نيست

 

خواب غفلت بين که غير از دیده بينای عشق

در همه روی زمين یکدیدهٔ بيدار نيست

 

عقل را در عشق ویران کن که در درگاه دوست

عاشقانرا بار هست و عاقلانرا بار نيست

 

عشقت اندر دوزخ اندازد که لذت ميبری

در بهشتت گر دهد جا عقل بی آزار نيست

 

اندکی آزار بسيار است از بيگانگان

گر کند آن آشنا بيرون زحد بسيار نيست

 

هر که باشد هر چه خواهد در حق ما گو بگو

سرزنشهای ملامت عاشقانرا عار نيست

 

بر مدار ای فيض دست اعتصام از پای عشق

در جهان جز عشق یار و مونس و غمخوار نيست


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۴- مرا تا جان بود جانان تو باشی

                            ز جان خوش‌تر چه باشد آن تو باشی

                                                                 دل دل هم تو بودی تا به امروز

                                                                                           وزین پس نیز جان جان تو باشی

      به هر زخمی مرا مرهم تو سازی

                                   به هر دردی مرا درمان تو باشی

                                                           بده فرمان به هر موجب که خواهی

                                                                                         که تا باشم، مرا سلطان تو باشی

               اگر گیرم شمار کفر و ایمان

                                نخستین حرف سر دیوان تو باشی

                                                                به دین و کفر مفریبم کز این پس

                                                                                          مرا هم کفر و هم ایمان تو باشی

                            ز خاقانی مزن دم چون تو آئی

                                                  چه خاقانی که خود خاقان تو باشی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و چهارم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

دلا نزد کسی بنشين که او از دل خبر دارد

به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد

 

در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران

به دکان کسی بنشين که در دکان شکر دارد

 

ترازو گر نداری پس تو را زو رهزند هر کس

یکی قلبی بياراید تو پنداری که زر دارد

 

تو را بر در نشاند او به طراری که میآید

تو منشين منتظر بر در که آن خانه دو در دارد

 

به هر دیگی که میجوشد مياور کاسه و منشين

که هر دیگی که میجوشد درون چيزی دگر دارد

 

نه هر کلکی شکر دارد نه هر زیری زبر دارد

نه هر چشمی نظر دارد نه هر بحری گهر دارد

 

بنال ای بلبل دستان ازیرا ناله مستان

ميان صخره و خارا اثر دارد اثر دارد

 

بنه سر گر نمیگنجی که اندر چشمه سوزن

اگر رشته نمیگنجد از آن باشد که سر دارد

 

چراغست این دل بيدار به زیر دامنش میدار

از این باد و هوا بگذر هوایش شور و شر دارد

 

چو تو از باد بگذشتی مقيم چشمه ای گشتی

حریف همدمی گشتی که آبی بر جگر دارد

 

چو آبت بر جگر باشد درخت سبز را مانی

که ميوه نو دهد دایم درون دل سفر دارد


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و چهارم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۳- دشوار عشق بر دلم آسان نمی‌کنی

                                درد مرا به بوسی درمان نمی‌کنی

                                                        بسیار گفتمت که زیان دلم مخواه

                                                                                 گفتن چه سود با تو که فرمان نمی‌کنی

         هجر توام ز خون جگر طعمه می‌دهد

                         گر تو به خوان وصلش مهمان نمی‌کنی

                                                  با تو حدیث بوسه همان به که کم کنم

                                                                                              کالا حدیث زر فراوان نمی‌کنی

    جان می‌دهم به جای زر این نادره که تو

                           از زر حدیث می‌کنی از جان نمی‌کنی

                                                  یک چشم زد نباشد کز بهر چشم زخم

                                                                                       قرب هزار جان که تو قربان نمی‌کنی

                       چون زور آزما شده دست جنون تو

                                                     خاقانیا تو فکر گریبان نمی‌کنی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و سوم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

بی همگان به سر شود بی تو به سر نمیشود

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود

 

دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو

گوش طرب به دست تو بی تو به سر نمیشود

 

جان ز تو جوش میکند دل ز تو نوش میکند

عقل خروش میکند بی تو به سر نمیشود

 

خمر من و خمار من باغ من و بهار من

خواب من و قرار من بی تو به سر نمیشود

 

جاه و جلال من تویی ملکت و مال من تویی

آب زلال من تویی بی تو به سر نمیشود

 

گاه سوی وفا روی گاه سوی جفا روی

آن منی کجا روی بی تو به سر نمیشود

 

دل بنهند برکنی توبه کنند بشکنی

این همه خود تو میکنی بی تو به سر نمیشود

 

بی تو اگر به سر شدی زیر جهان زبر شدی

باغ ارم سقر شدی بی تو به سر نمیشود

 

گر تو سری قدم شوم ور تو کفی علم شوم

ور بروی عدم شوم بیتو به سر نمیشود

 

خواب مرا ببسته ای نقش مرا بشسته ای

وز همه ام گسسته ای بی تو به سر نمیشود

 

گر تو نباشی یار من گشت خراب کار من

مونس و غمگسار من بی تو به سر نمیشود

 

بی تو نه زندگی خوشم بی تو نه مردگی خوشم

سر ز غم تو چون کشم بی تو به سر نمیشود

 

هر چه بگویم ای سند نيست جدا ز نيک و بد

هم تو بگو به لطف خود بی تو به سر نمیشود


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و سوم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۲- ناز جنگ‌آمیز جانان برنتابد هر دلی

                           ساز وصل و سوز هجران برنتابد هر دلی

                                                        دل که جوئی هم بلا پرورد جانان جوی از آنک

                                                                                   عافیت در عشق جانان برنتابد هر دلی

          نازنین مگذار دل را کز سر پروانگی

                                ناز مشعل‌دار سلطان برنتابد هر دلی

                                                      عشق از اول بیدق سودا فرو کردن خوش است

                                                                                      شه رخ غم در پی آن برنتابد هر دلی

مال و هستی باختن سهل است از اول دست لیک

                             دستخون ماندن به پایان برنتابد هر دلی

                                                     یک جگر خون است عاشق را و جان و دل حریف

                                                                                   جرعهٔ می را دو مهمان برنتابد هر دلی

               سر بنه تا درد سر برخیزد و بار کلاه

                             کز پی سر طوق و فرمان برنتابد هر دلی

                                                                  جان ز بهر خدمت جانان طلب نز بهر تن

                                                                                       کز پی تن منت جان برنتابد هر دلی

                           تن نماند منت جان چون بری خاقانیا

                                              ده خراب و حکم دهقان برنتابد هر دلی

چون به غربت سر نهادی ترک شروان گوی از آنک

کبریای اهل شروان برنتابد هر دلی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و دوم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

معشوق به سامان شد تا باد چنین باد

کفرش همه ایمان شد تا باد چنین باد

 

زان لب که همی زهر فشاندی به تکبر

اکنون شکر افشان شد تا باد چنین باد

 

آن غمزه که بد بودی با مدعی سست

امروز بتر زان شد تا باد چنین باد

 

آن رخ که شکر بود نهانش به لطافت

اکنون شکرستان شد تا باد چنین باد

 

حاسد که چو دامنش ببوسید همی پای

بی سر چو گریبان شد تا باد چنین باد

 

نعلی که بینداخت همی مرکبش از پای

تاج سر سلطان شد تا باد چنین باد

 

پیداش جفا بودی و پنهانش لطافت

پیداش چو پنهان شد تا باد چنین باد

 

چون گل همه تن بودی تا بود چنین بود

چون باده همه جان شد تا باد چنین باد

 

دیوی که بر آن کفر همی داشت مر او را

آن دیو مسلمان شد تا باد چنین باد

 

تا لاجرم از شکر سنایی چو سنایی

مشهور خراسان شد تا باد چنین باد


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و دوم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۱- تا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ای

                                    بس توبه‌های ما که بهم درشکسته‌ای

                                                              گاه از ستیزه گوش فلک برکشیده‌ای

                                                                                       گاه از کرشمه دیدهٔ اختر شکسته‌ای

           دانم که مه جبینی ای آسمان شکن

                                        اما ندانم آنکه چه لشکر شکسته‌ای

                                                               آهسته‌تر، نه ملک خراسان گرفته‌ای

                                                                                   و آسوده‌تر، نه رایت سنجر شکسته‌ای

       در شاه‌راه عشق تو هر محملی که بود

                                         بر دل شکستگان قلندر شکسته‌ای

                                                              در گوشه‌ها هزار جگر گوشه خورده‌ای

                                                                                          وز کبر گوشهٔ کله اندر شکسته‌ای

یک مشت خاک غارت کردن نه مشکل است

                                  بس کن که نه طلسم سکندر شکسته‌ای

                                                                 درهم شکسته‌ای دل خاقانی از جفا

                                                                                      تاوان بده ز لعل که گوهر شکسته‌ای

                      خاقانیا نشیمن شروان نه جای توست

                                               بر پر سوی عراق نه شهپر شکسته‌ای

رو کز کمان گروههٔ خاطر به مهره‌ای

بر چرخ، پر تیر سخنور شکسته‌ای


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و یکم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

چه شود به چهرهٔ زرد من نظری برای خدا کنی

که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی

 

تو شهی و کشور جان تو را تو مهی و جان جهان تو را

ز ره کرم چه زیان تو را که نظر به حال گدا کنی

 

ز تو گر تفقدو گر ستم، بود آن عنایت و این کرم

همه از تو خوش بود ای صنم، چه جفا کنی چه وفا کنی

 

همه جا کشی می لاله گون ز ایاغ مدعيان دون

شکنی پيالهٔ ما که خون به دل شکستهٔ ما کنی

 

تو کمان کشيده و در کمين، که زنی به تيرم و من غمين

همهٔ غمم بود از همين، که خدا نکرده خطا کنی

 

تو که هاتف از برش این زمان، روی از ملامت بيکران

قدمی نرفته ز کوی وی، نظر از چه سوی قفا کنی


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و یکم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۰در دستت اوفتادم چون مرغ پر بریده

                                 در پیشت ایستادم چون شمع سر بریده

                                                          چشم از تو می بدزدم پیش رقیب گویی

                                                                                        چشم بدم که ماندم از تو نظر بریده

          از تیغ بی‌وفایی بینی چو برنشینی

                                            حلق هزار خلقی بر رهگذر بریده

                                                                  دیدی که تیر غازی مویی چگونه برد

                                                                                             ای تو میان جانم زان زارتر بریده

      پیمان مهر بسته هم در زمان شکسته

                                               پیوند وصل داده هم بر اثر بریده

                                                                      جان من از خیالت در عالم وصالت

                                                                                              هردم هزار منزل راه خطر بریده

                  در سایهٔ رکابت دلها ببین فتاده

                                                بر پایهٔ سریرت سرها نگر بریده

                                                                       خاقانی از هوایت در حلقهٔ ملامت

                                                                                            زنجیرها گسسته وز یکدگر بریده


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیستم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

من بيخود و تو بيخود ما را کی برد خانه

من چند تو را گفتم کم خور دو سه پيمانه

 

در شهر یکی کس را هشيار نمی بينم

هر یک بتر از دیگر شوریده و دیوانه

 

جانا به خرابات آ تا لذت جان بينی

جان را چه خوشی باشد بی صحبت جانانه

 

هر گوشه یکی مستی دستی ز بر دستی

و آن ساقی هر هستی با ساغر شاهانه

 

تو وقف خراباتی دخلت می و خرجت می

زین وقف به هشياران مسپار یکی دانه

 

ای لولی بربط زن تو مستتری یا من

ای پيش چو تو مستی افسون من افسانه

 

از خانه برون رفتم مستيم به پيش آمد

در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه

 

چون کشتی بیلنگر کژ میشد و مژ میشد

وز حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه

 

گفتم ز کجایی تو تسخر زد و گفت ای جان

نيميم ز ترکستان نيميم ز فرغانه

 

نيميم ز آب و گل نيميم ز جان و دل

نيميم لب دریا نيمی همه دردانه

 

گفتم که رفيقی کن با من که منم خویشت

گفتا که بنشناسم من خویش ز بيگانه

 

من بیدل و دستارم در خانه خمارم

یک سينه سخن دارم هين شرح دهم یا نه

 

در حلقه لنگانی می باید لنگيدن

این پند ننوشيدی از خواجه عليانه

 

سرمست چنان خوبی کی کم بود از چوبی

برخاست فغان آخر از استن حنانه

 

شمس الحق تبریزی از خلق چه پرهيزی

اکنون که درافکندی صد فتنه فتانه


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیستم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۸۹- بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست او

                                                                 خستهٔ چشم اوست جان، مرهم جان کیست او

          شهری دل در آستین، بر درش آستان نشین

                                                                           اینت مسیح راستین درد نشان کیست او

           شیفتگان یکان یکان مست لبش زمان زمان

                                                                               او رود از نهان نهان گنج روان کیست او

        کشت مرا دلش به کین هست لبش گوا بر این

                                                                           خامشی گواه بین غنچه دهان کیست او

           خلق چنان برند ظن کوست به جمله زان من

                                                                من شده مست این سخن تا خود از آن کیست او

                     سینهٔ خاقنی و غم، تا نزند ز وصل دم

                                                                    دعوی عشق و وصل هم، تا ز سگان کیست او


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه نوزدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

 از عمر بسی نماند ما را

در سر هوسی نماند ما را

 

رفتيم زدل غبار اغيار

جز دوست کسی نماند ما را

 

رفتيم بآشيانهٔ خویش

رنج قفسی بماند ما را

 

از بس که نفس زدیم بيجا

جای نفسی نماند ما را

 

یاران رفتند رفته رفته

دمساز کسی نماند ما را

 

گرمی بردند و روشنائی

زایشان قبسی نماند ما را

 

گلها رفتند زین گلستان

جز خارو خسی نماند ما را

 

دل واپسی دیگر نداریم

در دهر کسی نماند را

 

کو خضر رهی درین بيابان

بانک جرسی نماند ما را

 

جز ناله که مونس دل ماست

فریاد رسی نماند ما را

 

بسيتم چو فيض لب زگفتار

چون همنفسی نماند ما را


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه نوزدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۸۸- چه کرده‌ام بجای تو که نیستم سزای تو

                                       نه از هوای دلبران بری شدم برای تو

                                                      مده به خود رضای آن که بد کنی بجای آن

                                                                                که با تو داشت رای آن که نگذرد ز رای تو

          دل من از جفای خود ممال زیر پای خود

                             که بدکنی بجای خود که اندر اوست جای تو

                                                       مکن خراب سینه‌ام، که من نه مرد کینه‌ام

                                                                              ز مهر تو بری نه‌ام، به جان کشم جفای تو

       مرا دلی است پر زخون ببند زلف تو درون

                                     پناه می‌برم کنون به لعل جان‌فزای تو

                                                                  مرا ز دل خبر رسد، ز راحتم اثر رسد

                                                                               سحرگهی که در رسد نسیم دل‌گشای تو

 رخ و سرشک من نگر که کرده‌ای چو سیم و زر

                                 تبارک الله ای پسر قوی است کیمیای تو

                                                       نه افضلم تو خوانده‌ای، به بزم خود نشانده‌ای

                                                                                کنون ز پیش رانده‌ای، تو دانی و خدای تو


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه هجدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرس

آن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس

 

گله ئی کردم و از یک گله بیگانه شدی

آشنایا گله دارم ز تو چندان که مپرس

 

مسند مصر ترا ای مه کنعان که مرا

ناله هائی است در این کلبه احزان که مپرس

 

سرونازا گرم اینگونه کشی پای از سر

منت آنگونه شوم دست به دامان که مپرس

 

گوهر عشق که دریا همه ساحل بنمود

آخرم داد چنان تخته به طوفان که مپرس

 

عقل خوش گفت چو در پوست نمیگنجیدم

که دلی بشکند آن پسته خندان که مپرس

 

بوسه بر لعل لبت باد حلال خط سبز

که پلی بسته به سر چشمه حیوان که مپرس

 

این که پرواز گرفته است همای شوقم

به هواداری سرویست خرامان که مپرس

 

دفتر عشق که سر خط همه شوق است وامید

آیتی خواندمش از یاس به پایان که مپرس

 

شهریارا دل از این سلسله مویان برگیر

که چنانچم من از این جمع پریشان که مپرس


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه هجدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۸۷- شد آبروی عاشقان از خوی آتش‌ناک تو

                                                            بنشین و بنشان باد خویش ای جان عاشق خاک تو

  بس کن ز شور انگیختن وز خون ناحق ریختن

                                                                        کز بس شکار آویختن فرسوده شد فتراک تو

 ای قدر ایمان کم شده زان زلف سر درهم شده

                                                                           وی قد خوبان خم شده پیش قد چالاک تو

       بردی دل من ناگهان کردی به زلف اندر نهان

                                                                           روزی نگفتی کای فلان اینک دل غم‌ناک تو

      ای اسب هجر انگیخته نوشم به زهر آمیخته

                                                                            روزم به شب بگریخته زان غمزهٔ بی‌باک تو

       مرغان و ماهی در وطن آسوده‌اند الا که من

                                                                         بر من جهانی مرد و زن بخشوده‌اند الا که تو

 دل گم شد از من بی‌سبب برکن چراغ و دل طلب

                                                                      چون یافتی بگشای لب کاینک دل صد چاک تو

     دل خستگان را بی‌طلب تریاک‌ها بخشی ز لب

                                                                      محروم چون ماند ای عجب خاقانی از تریاک تو


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هفدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

اغيار را به صحبت جانان چه احتياج

بی درد را به نعمت درمان چه احتياج

 

در قتل من که ریخته جسمم ز هم مکوش

کشتی چو شد شکسته به طوفان چه احتياج

 

نخل توام به سعی مربی ثمر مبخش

خودرسته را به خدمت دهقان چه احتياج

 

کی زنده دم تو کشد منت مسيح

پاینده را به چشمهٔ حيوان چه احتياج

 

از لعبتان چين به خيال تو فارغيم

تا جان بود به صورت بی جان چه احتياج

 

بعد طریق کعبهٔ مقصد ز قرب دل

چون بسته شد به بستن پيمان چه احتياج

 

بهر ثبوت عشق چو در بزم منکران

دل چاک شد به چاک گریبان چه احتياج

 

پيش ضمير دلبر ما فی الضمير دان

اظهار کردن غم پنهان چه احتياج

 

در فقر چون عزیزی و خواری مساویند

درویش را به عزت سلطان چه احتياج

 

چون دیگریست قاضی حاجات محتشم

مور ضعيف را به سليمان چه احتياج


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هفدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۸۶- درد دل گویم از نهان بشنو

                          راز، بی‌زحمت زبان بشنو

                                             جوش دریای غصه باور کن

                                                            موج خون بنگر و فغان بشنو

                                                                                  بر کنار دو جوی دیدهٔ من

                                                                                                    بانگ دولاب آسمان بشنو

      لرزهٔ برق در سحاب دل است

                           نالهٔ رعد ز امتحان بشنو

                                           پیش کوه ار غمان من گویی

                                                                    کوه را بانگ الامان بشنو

                                                                                 چون بخندد عدو ز گریهٔ من

                                                                                           دل به خشمم کند که هان بشنو

   تندرستی ورای سلطانی است

                    از دو تن پرس و شرح آن بشنو

                                               یا ز دربان تن‌درست بپرس

                                                                    یا ز سلطان ناتوان بشنو

                                                                                 حال شب‌های هجر خاقانی

                                                                                              چون بخواهی ز این و آن بشنو


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه شانزدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

من از کجا پند از کجا باده بگردان ساقيا

آن جام جان افزای را برریز بر جان ساقيا

 

بر دست من نه جام جان ای دستگير عاشقان

دور از لب بيگانگان پيش آر پنهان ساقيا

 

نانی بده نان خواره را آن طامع بيچاره را

آن عاشق نانباره را کنجی بخسبان ساقيا

 

ای جان جان جان جان ما نامدیم از بهر نان

برجه گدارویی مکن در بزم سلطان ساقيا

 

اول بگير آن جام مه بر کفه آن پير نه

چون مست گردد پير ده رو سوی مستان ساقيا

 

رو سخت کن ای مرتجا مست از کجا شرم از کجا

ور شرم داری یک قدح بر شرم افشان ساقيا

 

برخيز ای ساقی بيا ای دشمن شرم و حيا

تا بخت ما خندان شود پيش آی خندان ساقيا


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه شانزدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۸۵- تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن

                              با انده او زشت است اندوه جهان خوردن

                                                                 گر پای سگ کویش بر دیدهٔ ما آید

                                                                                     زین مرتبه بر دیده تشویر توان خوردن

             در عشوهٔ وصل او عمری به کران آرم

                                 گرچه ز خرد نبود زهری به گمان خوردن

                                                               آنجا که سنان باشد با کافر مژگانش

                                                                              خوشتر ز شکر دانم بر سینه سنان خوردن

                         در راه وفای او شد شیفته خاقانی

                                                 هر روز قفای نو از دست زمان خوردن


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه پانزدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

ترسم در این دلهای شب از سينه آهی سرزند

برقی ز دل بيرون جهد آتش به جایی درزند

 

از عهده چون آید برون گر بر زمين آمد سری

آن نيمه های شب که او با مدعی ساغر زند

 

کوس نبرد ما مزن اندیشه کن کز خيل ما

گر یک دعا تازد برون بر یک جهان لشکر زند

 

آتشفشانست این هوا ، پيرامن ما نگذری

خصمی به بال خود کند مرغی که اینجا پرزند

 

می بی صفا، نی بی نوا ، وقتست اگر در بزم ما

ساقی می دیگر دهد مطرب رهی دیگر زند

 

ما را درین زندان غم من بعد نتوان داشتن

بندی مگر بر پانهد، قفلی مگر بر در زند

 

وحشی ز بس آزردگی زهر از زبانم میچکد

خواهم دليری کاین زمان خود را بر این خنجر زند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه پانزدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۸۴- بر سر بازار عشق آزاد نتوان آمدن

                                  بنده باید بودن و در بیع جانان آمدن

                                                      از عتاب دوستان چون سایه نتوان در رمید

                                                                             جان فشاندن باید و چون سایه بیجان آمدن

 عشقبازان را برای سر بریدن سنت است

                                    بر سر نطع ملامت پای‌کوبان آمدن

                                                 نیم شب پنهان به کوی دوست گم نامان شوند

                                                                                 شهره‌نامان را مسلم نیست پنهان آمدن

    بر سر گنج آن شود کو پی به تاریکی برد

                                 مشعله برکرده سوی گنج نتوان آمدن

                                                      جان در این ره نعل کفش آمد بیندازش ز پای

                                                                                کی توان با نعل پیش تخت سلطان آمدن

گرچه تنگ است ای پسر با پر نگنجد هیچ مرغ

                                     بال و پر بگذار تا بتوانی آسان آمدن

                                                           شرط خاقانی است از کفر آشکارا دم زدن

                                                                                  پس نهان از خاکیان در خون ایمان آمدن


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه چهاردهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

هر که مجموع نشستست پریشان نرود

 

آن که در دامنش آویخته باشد خاری

هرگزش گوشه خاطر به گلستان نرود

 

سفر قبله درازست و مجاور با دوست

روی در قبله معنی به بیابان نرود

 

گر بیارند کلید همه درهای بهشت

جان عاشق به تماشاگه رضوان نرود

 

گر سرت مست کند بوی حقیقت روزی

اندرونت به گل و لاله و ریحان نرود

 

هر که دانست که منزلگه معشوق کجاست

مدعی باشد اگر بر سر پیکان نرود

 

صفت عاشق صادق به درستی آنست

که گرش سر برود از سر پیمان نرود

 

به نصیحتگر دل شیفته می‌باید گفت

برو ای خواجه که این درد به درمان نرود

 

به ملامت نبرند از دل ما صورت عشق

نقش بر سنگ نبشتست به طوفان نرود

 

عشق را عقل نمی‌خواست که بیند لیکن

هیچ عیار نباشد که به زندان نرود

 

سعدیا گر همه شب شرح غمش خواهی گفت

شب به پایان رود و شرح به پایان نرود


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه چهاردهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۸۳- از عشق دوست بین که چه آمد به روی من

                                                                  کز غم مرا بکشت و نیازرد موی من

                      از عشق یار روی ندارم که دم زنم

                                                            کز عشق روی او چه غم آمد به روی من

                            باری کبوترا تو ز من نامه‌ای ببر

                                                                نزدیک یار و پاسخش آور به سوی من

                  درد دلم ببین که دلم وصل جوی اوست

                                                                    آه ای کبوتر از دل سیمرغ جوی من

                            زنهار تا به برج دگر کس بنگذری

                                                                برجت سرای من به و صحرات کوی من

                            گستاخ برمپر که مبادا که ناگهی

                                                               شاهین بود نشانده به راهت عدوی من

                         بر پای بندمت زر چهره که حاسدان

                                                                       بی‌رنگ زر رها نکنندت به بوی من

                              خاقانی است جوجو در آرزوی او

                                                                          او خود به نیم جو نکند آرزوی من 


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سیزدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

 

می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر

سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

 

زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم

طره را تاب مده تا ندهی بر بادم

 

یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم

غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم

 

رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم

قد برافراز که از سرو کنی آزادم

 

شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را

یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

 

شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه

شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

 

رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس

تا به خاک در آصف نرسد فریادم

 

حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی

من از آن روز که دربند توام آزادم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سیزدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۸۲- ما دل به دست مهر تو زان باز داده‌ایم

                                    کاندر طریق عشق تو گرم اوفتاده‌ایم

                                                             ما رطل‌های درد تو زان در کشیده‌ایم

                                                                                        کز رمزهای درد تو سری گشاده‌ایم

           گفتی که دل بداده و فارغ نشسته‌ای

                                           اینک برای دادن جان ایستاده‌ایم

                                                                ما آستین ناز تو از دست کی دهیم

                                                                                        چون دامن نیاز به دست تو داده‌ایم

              تا هم‌قدم شدیم سگ پاسبانت را

                                               از فرق فرقدین قدم برنهاده‌ایم

                                                              کس را چه دست بر ما گر عاشق توایم

                                                                                           مولای کس نه‌ایم که آزاد زاده‌ایم

                              ما هم به باده همدم خاقانیم و بس

                                                 کو راه باده‌خانه که جویای باده‌ایم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوازدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

تو ای وحشی غزال و هر قدم از من رميدنها

من و این دشت بی پایان و بیحاصل دویدنها

 

تو و یک وعده و فارغ ز من هر شب به خواب خوش

من و شبها و درد انتظار و دل طپيدنها

 

پر و بالم به حسرت ریخت در کنج قفس آخر

خوشا ایام آزادی و در گلشن دویدنها

 

کنون در من اگر بيند به خواری و غضب بيند

کجا رفت آن به روی من به شوق از شرم دیدنها


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوازدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۸۱- من در طلب یارم ز اغیار نیندیشم

                                پایم به سر گنج است از مار نیندیشم

                                                             صبرم به عیار او هیچ است و دو جو کمتر

                                                                                          من هم جو زرینم کز نار نیندیشم

جوجو شدم از عشقش او جو به جو این داند

                               او را به جوی زین غم غم‌خوار نیندیشم

                                                                    گر زان رخ گندم‌گون اندک نظری یابم

                                                                                   زین جان که جوی ارزد بسیار نیندیشم

 خاکی دل من خون شد ور خون من اندیشد

                                        اندیشم از آزارش ز آزار نیندیشم

                                                                   گر هیچ رسد بر دل دندان سگ کویش

                                                                                        تشریف سر دندان هر بار نیندیشم

          ور جان ز بن دندان در عرض لبش آرم

                                      هم پیش‌کشی دانم بازار نیندیشم

                                                               گر کار من از عشقش با شحنه و دار افتد

                                                                                      از شحنه نترسم من وز دار نیندیشم

                           گر با سر تیغ افتد کار سر خاقانی

                                                  بر تیغ سر اندازم وز کار نیندیشم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه یازدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

هين سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

وارهد از حد جهان بی حد و اندازه شود

 

خاک سيه بر سر او کز دم تو تازه نشد

یا همگی رنگ شود یا همه آوازه شود

 

هر کی شدت حلقه در زود برد حقه زر

خاصه که در باز کنی محرم دروازه شود

 

آب چه دانست که او گوهر گوینده شود

خاک چه دانست که او غمزه غمازه شود

 

روی کسی سرخ نشد بیمدد لعل لبت

بی تو اگر سرخ بود از اثر غازه شود

 

ناقه صالح چو ز که زاد یقين گشت مرا

کوه پی مژده تو اشتر جمازه شود

 

راز نهان دار و خمش ور خمشی تلخ بود

آنچ جگرسوزه بود باز جگرسازه شود


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه یازدهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۸۰- گر رحم کنی جانا جان بر سرت افشانم

                                        ور زخم زنی دل را بر خنجرت افشانم

                                                         معلوم من از عالم جانی است، چه فرمائی

                                                                                      بر خنجر تو پاشم یا بر سرت افشانم

               بر سوزن مژگانم صد رشته گهر دارم

                                               در دامن تو ریزم یا در برت افشانم

                                                          آئی به کف آن خنجر چون چشم من از گوهر

                                                                                     من گوهر عمر خود بر گوهرت افشانم

          گر گوهر جان خواهی هم در کمرت دوزم

                                          ور دانهٔ دل خواهی هم در برت افشانم

                                                                          طاووس خودآرائی در زیور زیبائی

                                                                                          گر دیده قبول آید بر زیورت افشانم

       با من به سلام خشک ای دوست زبان ترکن

                                             تا از مژه هر ساعت لعل ترت افشانم

                                                                  خاک در سلطان را افسر کن و بر سر نه

                                                                                     تا سر به کله داری بر افسرت افشانم

                              آن پیکر روحانی بنمای به خاقانی

                                                        تا دیدهٔ نورانی بر پیکرت افشانم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه دهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست

گر امید وصل باشد همچنان دشوار نیست

 

خلق را بیدار باید بود از آب چشم من

وین عجب کان وقت می‌گریم که کس بیدار نیست

 

نوک مژگانم به سرخی بر بیاض روی زرد

قصه دل می‌نویسد حاجت گفتار نیست

 

بی‌دلان را عیب کردم لاجرم بی‌دل شدم

آن گنه را این عقوبت همچنان بسیار نیست

 

ای نسیم صبح اگر باز اتفاقی افتدت

آفرین گویی بر آن حضرت که ما را بار نیست

 

بارها روی از پریشانی به دیوار آورم

ور غم دل با کسی گویم به از دیوار نیست

 

ما زبان اندرکشیدیم از حدیث خلق و روی

گر حدیثی هست با یارست و با اغیار نیست

 

قادری بر هر چه می‌خواهی مگر آزار من

زان که گر شمشیر بر فرقم نهی آزار نیست

 

احتمال نیش کردن واجبست از بهر نوش

حمل کوه بیستون بر یاد شیرین بار نیست

 

سرو را مانی ولیکن سرو را رفتار نه

ماه را مانی ولیکن ماه را گفتار نیست

 

گر دلم در عشق تو دیوانه شد عیبش مکن

بدر بی نقصان و زر بی عیب و گل بی خار نیست

 

لوحش الله از قد و بالای آن سرو سهی

زان که همتایش به زیر گنبد دوار نیست

 

دوستان گویند سعدی خیمه بر گلزار زن

من گلی را دوست می‌دارم که در گلزار نیست


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه دهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۷۹- چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانم

                                     چون کار به جان آری جان دگرت خوانم

                                                                 زهر غم خویشم ده تا عمر خوشت گویم

                                                                               خاک در خویشم خوان تا تاج سرت خوانم

    اشک و رخ من هر دو سرخ است و کبود از تو

                               خوش رنگرزی زین پس عیسی هنرت خوانم

                                                                      چون درد توام گیرد دامان غمت گیرم

                                                                                      آیم به سر کویت وز در به درت خوانم

     زین خواندن بی‌حاصل بستم لب و بس کردم

                                        هم کم شنوی دانم گر بیشترت خوانم

                                                               گفتی که چو وقت آید کارت به ازین سازم

                                                                               این عشوه مده کانگه افسوس گرت خوانم

                           از محنت خاقانی بس بی‌خبری ویحک

                                                     دانم نشوی در خط گر بی‌خبرت خوانم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه نهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

خوش خرامان می روی ای جان جان بی من مرو

ای حيات دوستان در بوستان بی من مرو

 

ای فلک بی من مگرد و ای قمر بیمن متاب

ای زمين بی من مروی و ای زمان بی من مرو

 

این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوش است

این جهان بی من مباش و آن جهان بی من مرو

 

ای عيان بی من مدان و ای زبان بی من مخوان

ای نظر بی من مبين و ای روان بی من مرو

 

شب ز نور ماه روی خویش را بيند سپيد

من شبم تو ماه من بر آسمان بی من مرو

 

خار ایمن گشت ز آتش در پناه لطف گل

تو گلی من خار تو در گلستان بی من مرو

 

در خم چوگانت می تازم چو چشمت با من است

همچنين در من نگر بی من مران بی من مرو

 

چون حریف شاه باشی ای طرب بی من منوش

چون به بام شه روی ای پاسبان بی من مرو

 

وای آن کس کو در این ره بینشان تو رود

چو نشان من تویی ای بینشان بی من مرو

 

وای آن کو اندر این ره می رود بی دانشی

دانش راهم تویی ای راه دان بی من مرو

 

دیگرانت عشق می خوانند و من سلطان عشق

ای تو بالاتر ز وهم این و آن بی من مرو


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه نهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۷۸- مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارم

                                         به خاک پای او کامید خاک پای او دارم

                                                             ازو تا جان اگر فرقی کنم کافر دلی باشد

                                                                            من آنگه جای او دانم که جان را جای او دارم

            گر او از لطف عام خود مرا مقبول خود دارد

                                      نیندیشم که چون خاصان قبول رای او دارم

                                                  اگر دل در غمش گم شد چه شاید کرد، گو گم شو

                                                                                دل اینجا از سگان کیست تا پروای او دارم

           بن هر موی را گر باز پرسی تا چه سر دارد

                                          ندا آید که تا سر دارم این سودای او دارم

                                                          به جان او کزو جان را به درد اوست خرسندی

                                                                         که جان داروی خویش از درد جان افزای او دارم

             شکارم کرد زلف او چو آتش سرخ رخ زانم

                                            که در گردن کمند زلف دود آسای او دارم

                                                                اگر صد جان خاقانی به بالایش برافشانم

                                                                            خجل باشم که این خلعت نه بر بالای او دارم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه هشتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

در فراقش چون ندادم جان خود را ای فلک

نام ننگ آميز من از لوح هستی ساز حک

 

یار عشق دیگران را گر ز من کردی قياس

ساختی با خاک یک سان عاشقان را یک به یک

 

هرکه شد پروانه شمعی و سر تا پا نسوخت

بایدش در آتش افکندن اگر باشد ملک

 

دی که خلقی را به تير غمزه کردی سينه چاک

گر نمی کشتی مرا از غصه مي گشتم هلاک

 

ماه و ماهی شاهد حالند کز هجر تو دوش

آب چشمم تا سمک شد دود آهم تا سماک

 

بر سر خاک شهيدان خود آمد جامه چاک

ای فدای دامن پاکت هزاران جان پاک

 

خواهم از گلهای اشگم پرشود روی زمين

تا نيفتد سایهٔ سرو سرافرازت به خاک

 

بس که می بينم تغير در مزاج نازکت

وقت جورت شادمانم گاه لطف اندر هلاک

 

حال دل رسيد از من گفتمش قلبی اذک

گفت پس دل بر کن از جا نگفتمش روحی فداک

 

روشن است از پر تو تيغت چراغ جان من

گر چو شمع از تن سرم صدبار برداری چه باک

 

محتشم روزی که با داغت برآرد لاله سان

سر ز جيب خاک بشناسش به جيب چاک چاک


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه هشتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۷۷- به میدان وفا یارم چنان آمد که من خواهم

                                                               ز دیوان هواکارم چنان آمد که من خواهم

          ز دفتر فال امیدم چنان آمد که من جستم

                                                            ز قرعه نقش پندارم چنان آمد که من خواهم

            مرا یاران سپاس ایزد کنند امروز کز طالع

                                                           به نام ایزد دل و یارم چنان آمد که من خواهم

چه نقش است این که طالع بست تا بر جامهٔ عمرم

                                                               طرازی کار زو دارم چنان آمد که من خواهم

چه دام است این که بخت افکند کان آهوی شیر افکن

                                                           به یک‌دم صید گفتارم چنان آمد که من خواهم

      مرا بر کعبتین دل سه شش نقش آمد از وصلش

                                                      زهی نقشی که این بارم چنان آمد که من خواهم

              دلا سر بر زمین دار و کله بر آسمان افشان

                                                                که آن ماه کله دارم چنان آمد که من خواهم

                 به باران مژه در ابر می‌جستم وصالش را

                                                             کنون ناجسته دربارم چنان آمد که من خواهم

           چه عذر آرم که بگشایم زبان بسته چون بلبل

                                                             که آن گل‌برگ بی‌خارم چنان آمد که من خواهم

   از آن روی جهان دارد که چون عیسی است جان پرور

                                                                     دوای جان بیمارم چنان آمد که من خواهم

                     صبوحی ساز خاقانی و کار آب کن یعنی

                                                                       که آب کار بازارم چنان آمد که من خواهم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه هفتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

داغ دل عاشقان می نپذیرد علاج

درد و غم جاودان می نپذیرد علاج

 

آتش دل را کجا بحر کفایت کند

سوز دل عاشقان می نپذیرد علاج

 

هر که به اخلاص تر او خطرش بيشتر

این خطر مخلصان می نپذیرد علاج

 

تشنهٔ وصل تو ام گرسنهٔ لطف تو

درد من از آب و نان می نپذیرد علاج

 

مونس بيکس توئی بی کسم و جز بتو

بی کسی بی کسان می نپذیرد علاج

 

کردن درمان چه سود اشگ چه باران چه سود

درد دل و سوز جان می نپذیرد علاج

 

پخته نخواهند شد گر همه آتش شود

خامی این زاهدان می نپذیرد علاج

 

فيض تو خود را بسوز چشم زمردم بدوز

خوی بد مردمان می نپذیرد علاج


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه هفتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۷۶- نازی است تو را در سر، کمتر نکنی دانم

                                         دردی است مرا در دل، باور نکنی دانم

                                                                      خیره چه سراندازم بر خاک سر کویت

                                                                                      گر بوسه زنم پایت، سر برنکنی دانم

               گفتی بدهم کامت اما نه بدین زودی

                                      عمری شد و زین وعده، کمتر نکنی دانم

                                                                    بوسیم عطا کردی، زان کرده پشیمانی

                                                                                      دانی که خطا کردی، دیگر نکنی دانم

             گر کشتنیم باری هم دست تو و تیغت

                                    خود دست به خون من، هم تر نکنی دانم

                                                                     گه‌گه زنی از شوخی حلقهٔ در خاقانی

                                                                                  خانه همه خون بینی، سر درنکنی دانم

         هان ای دل خاقانی سر در سر کارش کن

                                             الا هوس وصلش، در سر نکنی دانم

                                                                 گرچه به عراق اندر سلطان سخن گشتی

                                                                                      جز خاک در سلطان افسر نکنی دانم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه ششم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

روشنانی که به تاریکی شب گردانند

شمع در پرده و پروانه سر گردانند

 

خود بده درس محبت که ادیبان خرد

همه در مکتب توحید تو شاگردانند

 

تو به دل هستی و این قوم به گل می جویند

تو به جانستی و این جمع جهانگردانند

 

عاشقانراست قضا هر چه جهانراست بلا

نازم این قوم بلاکش که بلاگردانند

 

اهل دردی که زبان دل من داند نیست

دردمندم من و یاران همه بی دردانند

 

بهر نان بر در ارباب نعیم دنیا

مرو ای مرد که این طایفه نامردانند

 

آتشی هست که سرگرمی اهل دل ازوست

وینهمه بی خبرانند که خون سردانند

 

چون مس تافته اکسیر فنا یافته اند

عاشقان زر وجودند که رو زردانند

 

شهریارا مفشان گوهر طبع علوی

کاین بهائم نه بهای در و گوهردانند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه ششم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۷۵- کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم

                                      دارم به کفر عشقت ایمان چرا ندارم

                                                                 سوزی ز ساز عشقت در دل چرا نگیرم

                                                                                        رمزی ز راز مهرت در جان چرا ندارم

            آتش به خاک پنهان دارند صبح خیزان

                                    من خاک عشقم آتش پنهان چرا ندارم

                                                           عید است این که بر جان کشتن حواله کردی

                                                                              چون کشتنی است جانم، قربان چرا ندارم

   نی کم سعادت است این کامد غم تو در دل

                                  چون دل سرای غم شد شادان چرا ندارم

                                                                  تا خود پرست بودم کارم نداشت سامان

                                                                            چون بی‌خودی است کارم سامان چرا ندارم

           مهتاب را به ویران رسم است نور دادن

                                          پس من سراچهٔ جان ویران چرا ندارم

                                                                     ریحان هر سفالی پیداست آن من کو

                                                                                       من دل سفال کردم ریحان چرا ندارم

                          خاقانیم نه والله سیمرغ نیست هستم

                                                  پس هست و نیست گیتی یکسان چرا ندارم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه پنجم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

صبر کن ای دل که صبر سیرت اهل صفاست

چاره عشق احتمال شرط محبت وفاست

 

مالک رد و قبول هر چه کند پادشاست

گر بزند حاکمست ور بنوازد رواست

 

گر چه بخواند هنوز دست جزع بر دعاست

ور چه براند هنوز روی امید از قفاست

 

برق یمانی بجست باد بهاری بخاست

طاقت مجنون برفت خیمه لیلی کجاست

 

غفلت از ایام عشق پیش محقق خطاست

اول صبحست خیز کآخر دنیا فناست

 

صحبت یار عزیز حاصل دور بقاست

یک دمه دیدار دوست هر دو جهانش بهاست

 

درد دل دوستان گر تو پسندی رواست

هر چه مراد شماست غایت مقصود ماست

 

بنده چه دعوی کند حکم خداوند راست

گر تو قدم می‌نهی تا بنهم چشم راست

 

از در خویشم مران کاین نه طریق وفاست

در همه شهری غریب در همه ملکی گداست

 

با همه جرمم امید با همه خوفم رجاست

گر درم ما مسست لطف شما کیمیاست

 

سعدی اگر عاشقی میل وصالت چراست

هر که دل دوست جست مصلحت خود نخواست


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه پنجم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۷۴- این خود چه صورت است که من پای‌بست اویم

                                                                        وین خود چه آفت است که من زیر دست اویم

                       او زلف را بر غمم، دایم شکسته دارد

                                                                              من دل شکسته زانم کاندر شکست اویم

                    هر شب به سیر کویش از کوچهٔ خرابات

                                                                                     نعره زنان برآیم یعنی که مست اویم

                            یک شب وصال داد مرا قاصد خیال

                                                                               با آن بلند سرو که چون سایه پست اویم

                           مانا که صبح صادق غماز بود اگر نه

                                                                       این فتنه از که خاست که من هم نشست اویم

                     آوازه شد به شهری و آگاه گشت شاهی

                                                                                کو عشق‌دان من شد من بت‌پرست اویم

                     خاقانیم که مرگم از زندگی است خوش‌تر

                                                                             تا چون که نیست گردم داند که هست اویم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه چهارم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

ترا دل دادم ای دلبر شبت خوش باد من رفتم

تو دانی با دل غمخور شبت خوش باد من رفتم

 

اگر وصلت بگشت از من روا دارم روا دارم

گرفتم هجرت اندر بر شبت خوش باد من رفتم

 

ببردی نور روز و شب بدان زلف و رخ زیبا

زهی جادو زهی دلبر شبت خوش باد من رفتم

 

به چهره اصل ایمانی به زلفین مایهٔ کفری

ز جور هر دو آفتگر شبت خوش باد من رفتم

 

میان آتش و آبم ازین معنی مرا بینی

لبان خشک و چشم تر شبت خوش باد من رفتم

 

بدان راضی شدم جانا که از حالم خبر پرسی

ازین آخر بود کمتر شبت خوش باد من رفتم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه چهارم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۷۳- دردی که مرا هست به مرهم نفروشم

                                    ور عافیتش صرف دهی هم نفروشم

                                                           بگداخت مرا مرهم و بنواخت مرا درد

                                                                                          من درد نوازنده به مرهم نفروشم

         ای خواجه من و تو چه فروشیم به بازار

                                    شادی بفروشی تو و من غم نفروشم

                                                        رازی که چو نای از لب یاران ستدم من

                                                                                            از راه زبان بر دل همدم نفروشم

          آری منم آن نای زبان گم شده کاسرار

                                            الا ز ره چشم به محرم نفروشم

                                                   چون نای شدم سر چو زبان گم شده خواهم

                                                                                      تا پیش ز کس دم نخرم دم نفروشم

من نیست شدم نیست شدن مایهٔ هستی است

                                     این نیست به هستی ابد کم نفروشم

                                                                کو تیغ که مفتاح نجات است سرم را

                                                                                      کان تیغ به صد تاج سر جم نفروشم

           لب خنده زنان زهر سر تیغ کنم نوش

                                         زهری که به صد مهرهٔ ارقم نفروشم

                                                                   دستار به سرپوش زنان دادم و حقا

                                                                                              کنرا به بهین حلهٔ آدم نفروشم

            زان مقنعه کان شاه به بهرام فرستاد

                                          یک تار به صد مغفر رستم نفروشم

                                                                     زین خام که دارد جگر پخته تریزش

                                                                                        پرزی به هزار اطلس معلم نفروشم

  این یک شبه خلوت که به هر هفته مرا هست

                                          حقا که به شش روز مسلم نفروشم

                                                                 گفتی نکنی خدمت سلطان، نکنم نی

                                                                                     یک لحظه فراغت به دو عالم نفروشم

                         گویند که خاقانی ندهد به خسان دل

                                          دل کو سگ کهف است به بلعم نفروشم

بر کور دلان سوزن عیسی نسپارم

بر پرده‌دران رشتهٔ مریم نفروشم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه سوم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

ای یوسف خوش نام ما خوش می روی بر بام ما

ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما

 

ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما

جوشی بنه در شور ما تا می شود انگور ما

 

ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما

آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما

 

ای یار ما عيار ما دام دل خمار ما

پا وامکش از کار ما بستان گرو دستار ما

 

در گل بمانده پای دل جان میدهم چه جای دل

وز آتش سودای دل ای وای دل ای وای ما


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه سوم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۷۲- گر به عیار کسان از همه کس کمتریم

                                   هیچ کسان را به نقد از همه محرم‌تریم

                                                          گر به امیدی که هست دولتیان خرم‌اند

                                                                                  ما به قبولی که نیست از همه خرم‌تریم

              گر تو به کوی مراد راه مسلم روی

                                       ما به سر کوی عجز از تو مسلم‌تریم

                                                    صاف طرب شرب توست چون که فراهم نه‌ای

                                                                                    دردی غم قوت ماست وز تو فراهم‌تریم

          غصهٔ تلخ از درون خندهٔ شیرین زنیم

                                      روی ترش چون کنیم نز گل تر کمتریم

                                                              گر تو چو بلعم به زهد لاف کرامت زنی

                                                                                        ما ز سگی دم زنیم وز تو مکرم‌تریم

          خرمن عمر ای دریغ رفت به باد محال

                                      در خوی خجلت ز عمر از مژه پرنم‌تریم

                                                          گرچه بهین عمر شد روز به پیشین رسید

                                                                            راست چو صبح پسین از همه خوشدم تریم

                        گفتی خاقانیا کز غم تو بی‌غمیم

                                              گر تو ز ما بی‌غمی ما ز تو بی‌غم‌تریم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه دوم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

 لب برلبم نه ساقيا تا جان فشانم مست مست

این باقی جان گوبرو آن جان باقی هست هست

 

چشمان مستت را مدام مستان چشم تو غلام

چشمان مستت می بدست مستان چشمش می پرست

 

هم چشم مستت فتنه جوهم مست چشمت فتنه خو

در هند و در ایران فتد بس فتنه ها زآن ترک مست

 

گرچشم بيمارت بلاست بيمار چشمت را دواست

هم از بلا یابد شفا آنکش بلای عشق خست

 

در پيش خورشيد رخت باشد رخ خورشيد سهل

در پيش شمشاد قدت باشد قد شمشاد پست

 

موئی شدم زاندیشهٔ تنگ آمدم از فکرتی

آیا ميانی هست نيست آیا دهانی نيست هست

 

خواهی خلاصی از بلا در عشق گم شو عاشقا

هر کوشد اندرعشق گم جست از بلا و غصه دست

 

گرفيض بودی یارعشق گم گشتی اندرعشق یار

در عشق یار ارگم شدی یارآمدی او را بدست


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه دوم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۷۱- از دو عالم دامن جان درکشم هر صبح‌دم

                                                               پای نومیدی به دامان درکشم هر صبح‌دم

  سایه با من هم‌نشین و ناله با من هم‌دم است

                                                              جام غم بر روی ایشان درکشم هر صبح‌دم

       ساقیی دارم چو اشک و مطربی دارم چو آه

                                                                  شاهد غم را ببر زان درکشم هر صبح‌دم

     عشق مهمان دل است و جان و دل مهمان او

                                                           من دل و جان پیش مهمان درکشم هر صبح‌دم

                   ناگزیر جان بود جانان و از جان ناگزیر

                                                              پیش جانان شاید ار جان درکشم هر صبح‌دم

               هم مژه مسمار سازم هم بهای نعل را

                                                                 دیده پیش اسب جانان درکشم هر صبح‌دم

          بس که می‌جویم سواری بر سر میدان عقل

                                                                  تا عنان گیرم به میدان درکشم هر صبح‌دم

      هر شب از سلطان عشقم در ستکانی‌ها رسد

                                                                   تا به یاد روی سلطان در کشم هر صبح‌دم

             دوستکانی کان به مهر خاص سلطان آورند

                                                                گر همه زهر است آسان درکشم هر صبح‌دم

         نوش خندیدن به وقت زهر خوردن واجب است

                                                                 من بسا زهرا که خندان درکشم هر صبح‌دم

            دوستان خون رزان پنهان کشند از دور و من

                                                                        آشکارا خون مژگان درکشم هر صبح‌دم

     گر همه مستند از آن راوق منم هم مست از آنک

                                                                 خون چشم رواق افشان درکشم هر صبح‌دم

                       دهر ویران را بجز آرایش طاقی نماند

                                                                 خویشتن زین طاق ویران درکشم هر صبح‌دم

                   آفتم عقل است میل آتشین سازم ز آه

                                                                پس به چشم عقل پنهان درکشم هر صبح‌دم

          چند ازین دوران که هستند این خدا دوران در او

                                                                      شاید ار دامن ز دوران درکشم هر صبح‌دم

                 از خود و غیری چنان فارغ شدم کز فارغی

                                                                    خط به خاقانی و خاقان درکشم هر صبح‌دم


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه یکم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

شبست و چشم من و شمع اشکبارانند

مگر به ماتم پروانه سوگوارانند

 

چه می کند بدو چشم شب فراق تو ماه

که این ستاره شماران ستاره بارانند

 

مرا ز سبز خط و چشم مستش آید یاد

در این بهار که بر سبزه میگسارانند

 

به رنگ لعل تو ای گل پیاله های شراب

چو لاله بر لب نوشین جویبارانند

 

بغیر من که بهارم به باغ عارض تست

جهانیان همه سرگرم نوبهارانند

 

بیا که لاله رخان لاله ها به دامنها

چو گل شکفته به دامان کوهسارانند

 

نوای مرغ حزینی چو من چه خواهد بود

که بلبلان تو در هر چمن هزارانند

 

پیاده را چه به چوگان عشق و گوی مراد

که مات عرصه حسن تو شهسوارنند

 

تو چون نسیم گذرکن به عاشقان و ببین

که همچو برگ خزانت چه جان نثارانند

 

به کشت سوختگان آبی ای سحاب کرم

که تشنگان همه در انتظار بارانند

 

مرا به وعده دوزخ مساز از او نومید

که کافران به نعیمش امیدوارانند

 

جمال رحمت او جلوه می دهم به گناه

که جلوه گاه جلالش گناهکارانند

 

تو بندگی بگزین شهریار بر در دوست

که بندگان در دوست شهریارانهند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه یکم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۷۰- سرهای سراندازان در پای تو اولی‌تر

                                   در سینهٔ جان‌بازان سودای تو اولی‌تر

                                                            ای جان همه عالم، ریحان همه عالم

                                                                                       سلطان همه عالم مولای تو اولی‌تر

       ای داور مهجوران، جان داروی رنجوران

                                صبر همه مستوران، رسوای تو اولی‌تر

                                                           خواهی که کشی یاری آن یار منم آری

                                                                                         گر کشتنیم باری در پای تو اولی‌تر

   خرم‌ترم اینک بین از خوی توام غمگین

                                کز هرچه کند تسکین صفرای تو اولی‌تر

                                                           دل کز همه درماند جان بر سرت افشاند

                                                                                     چون جای تو او داند او جای تو اولی‌تر

رای تو به کین‌توزی دارد سر جان‌سوزی

                             چون نیست لبت روزی هم رای تو اولی‌تر

                                                               تا تو به پری مانی، شیدای توام دانی

                                                                                   یک شهر چو خاقانی شیدای تو اولی‌تر


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه سی و یکم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

 آوازه جمالت از جان خود شنيدیم

چون باد و آب و آتش در عشق تو دویدیم

 

اندر جمال یوسف گر دستها بریدند

دستی به جان ما بر بنگر چه ها بریدیم

 

رندان و مفلسان را پيداست تا چه باشد

این دلق پاره پاره در پای تو کشيدیم

 

در عشق جان سپاران مانند ما هزاران

هستند ليک چون تو در خواب هم ندیدیم

 

ماننده ستوران در آب وقت خوردن

چون عکس خویش دیدیم از خویش می رميدیم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه سی و یکم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۶۹- آن خال جو سنگش ببین، آن روی گندمگون نگر

                                                                      بر خاک راه او مرا جو جو دل پر خون‌نگر

         هست از پری رخساره‌ای در نسل آدم شورشی

                                                                 شور بنی آدم همه ز آن روی گندمگون نگر

        من تلخ گریم چون قدح او خوش بخندد همچو می

                                                                      این گریهٔ ناساز بین آن خندهٔ موزون نگر

   باغی است طاووس رخش ماری است افسون‌گر در او

                                                            شهری چو من بنهاده سر بر خط آن افسون نگر

                او آتش است و جان و دل پروانه و خاکسترش

                                                                      خاکستری در دامنش پروانه پیرامون نگر

                       بسیار دیدی در دلم بازار عشق آراسته

                                                            آن چیست کانگه دیده‌ای بازار عشق اکنون نگر

                  دل کشته‌ام در پای تو شب زنده دارم لاجرم

                                                              خوابم همه شب کاسته زین درد روز افزون نگر

                  من عاشق و او بی‌خبر، او ماه نو من شیفته

                                                                  او از من و من زو جدا، این حال بوقلمون نگر

                            در غمزهٔ جادوی او نیرنگ رنگارنگ بین

                                                                     در طبع خاقانی کنون سودای گوناگون نگر


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سی ام خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود

وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

 

من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او

گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود

 

گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون

پنهان نمی‌ماند که خون بر آستانم می‌رود

 

محمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان

کز عشق آن سرو روان گویی روانم می‌رود

 

او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان

دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

 

برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم

چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم می‌رود

 

با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او

در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود

 

بازآی و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین

کآشوب و فریاد از زمین بر آسمانم می‌رود

 

شب تا سحر می‌نغنوم و اندرز کس می‌نشنوم

وین ره نه قاصد می‌روم کز کف عنانم می‌رود

 

گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل

وین نیز نتوانم که دل با کاروانم می‌رود

 

صبر از وصال یار من برگشتن از دلدار من

گر چه نباشد کار من هم کار از آنم می‌رود

 

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

 

سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بی‌وفا

طاقت نمیارم جفا کار از فغانم می‌رود


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سی ام خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۶۸- رحم کن رحم، نظر باز مگیر

                           لطف کن لطف، خبر بازمگیر

                                                گیرم آتش زده‌ای در جانم

                                                                 آخر آبم ز جگر بازمگیر

                                                                           گر به مستی سخنی گفتم، رفت

                                                                                                     سخن رفته ز سر بازمگیر

               گنه کرده بناکرده شمار

                                  عذر بپذیر و نظر بازمگیر

                                            گلبن مهر تو در باغ دل است

                                                              آب از آن گلبن‌تر بازمگیر

                                                                          از چو من هندوک حلقه بگوش

                                                                                                   گر کله نیست کمر بازمگیر

          آخر آن بوسه که روزی دادی

                                داده را روز دگر بازمگیر

                                            گر زکاتی به محرم بدهی

                                                     چون خسیسان به صفر بازمگیر

                                                                          های خاقانی میدان هواست

                                                                                                  دل بدادی، سر و زر بازمگیر


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و نهم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

فاش میگویم و از گفته خود دلشادم

بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

 

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

که در این دامگه حادثه چون افتادم

 

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

آدم آورد در این دیر خراب آبادم

 

سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض

به هوای سر کوی تو برفت از یادم

 

نيست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

 

کوکب بخت مرا هيچ منجم نشناخت

یا رب از مادر گيتی به چه طالع زادم

 

تا شدم حلقه به گوش در ميخانه عشق

هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم

 

می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست

که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم

 

پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک

ور نه این سيل دمادم ببرد بنيادم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و نهم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۶۷- بر سر من نامده است از تو جفاجوی تر

                                                            در همه عالم توئی از همه بدخوی‌تر

              گیر که من نیستم هم ز خود انصاف ده

                                                            تا به جهان کس شنید از تو جفاجوی تر

                 هستی خورشید حسن لاجرم از وصل تو

                                                                     هرکه به نزدیک تر از تو سیه روی تر

                گفتم هستی چو گل هم خوش و هم بی‌وفا

                                                               لیک نگفتم که هست گل ز تو خوشبوی‌تر

                                   بود گناه من آنک با تو یگانه شدم

                                                                      نیست مرا ز آب چشم هیچ گنه‌شوی‌تر

                                   تا دل من سوی توست بارگه صبر من

                                                                            هست به کوی عدم بلکه از آنسوی‌تر

                                         در صف عشاق تو کمتر خاقانی است

                                                                              لیک به وصف تو در، اوست سخنگوی‌تر


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و هشتم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا

یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا

 

نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی

سينه مشروح تویی بر در اسرار مرا

 

نور تویی سور تویی دولت منصور تویی

مرغ که طور تویی خسته به منقار مرا

 

قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی

قند تویی زهر تویی بيش ميازار مرا

 

حجره خورشيد تویی خانه ناهيد تویی

روضهٔ اميد تویی راه ده ای یار مرا

 

روز تویی روزه تویی حاصل دریوزه تویی

آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا

 

دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی

پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا

 

این تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی

راه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و هشتم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۶۶- خون‌ریزی و نندیشی، عیار چنین خوش‌تر

                                      دل دزدی و نگریزی، طرار چنین خوشتر

                                                                زان غمزهٔ دود افکن آتش فکنی در من

                                                                            هم دل شکنی هم تن، دل‌دار چنین خوش‌تر

                  هر روز به هشیاری نو نو دلم آزاری

                                    مست آیی و عذر آری، آزار چنین خوش‌تر

                                                             نوری و نهان از من، حوری و رمان از من

                                                                             بوس از تو و جان از من، بازار چنین خوش‌تر

              الحق جگرم خوردی خون‌ریز دلم کردی

                                            موئیم نیازردی، پیکار چنین خوش‌تر

                                                                مرغی عجب استادم در دام تو افتادم

                                                                           غم می‌خورم و شادم غم‌خوار چنین خوش‌تر

         من کشته دلم بالله تو عیسی و جان درده

                                هم عاشق ازینسان به هم یار چنین خوش‌تر

                                                                  این زنده منم بی‌تو، گر باد تنم بی‌تو

                                                                                   کز زیستنم بی‌تو بسیار چنین خوش‌تر

                         خاقانی جان افشان بر خاک در جانان

                                            کز عاشق صوفی جان ایثار چنین خوش‌تر


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و هفتم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

شهر به شهر و کو به کو در طلبت شتافتم

خانه به خانه در به در جستمت و نيافتم

 

آه که تار و پود آن رفت به باد عاشقی

جامه تقویی که من در همه عمر بافتم

 

بر دل من زبس که جا تنگ شد از جدائيت

بی تو به دست خویشتن سينهٔ خود شکافتم

 

از تف آتش غمم صدره اگر چه تافتی

آینه سان به هيچ سو رو ز تو برنتافتم

 

یک ره از او نشد مرا کار دل حزین روا

هاتف اگرچه عمرها در ره او شتافتم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و هفتم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۶۵- با درد تو کس منت مرهم نپذیرد

                                  با وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد

                                                      تنگ است در وصل تو زان هیچ قدی نیست

                                                                                           کو بر در وصل تو رسد خم نپذیرد

آن کس که نگین لب تو یافت به صد جان

                                    در عرض وی انگشتری جم نپذیرد

                                                              پیش لب تو تحفه فرستم دل و دین را

                                                                                       دانم که کست تحفه ازین کم نپذیرد

  بار غم من صبر نپذرفت و عجب نیست

                                        بر کوه اگر عرض کنی هم نپذیرد

                                                                  در معرکهٔ عشق تو عقلم سپر افکند

                                                                                           کان حمله که او آرد رستم نپذیرد

               گفتی سر خاقانی دارم به سر و چشم

                                             ای شوخ بر و کز تو کس این دم نپذیرد


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و ششم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

ای خدا این وصل را هجران مکن

سرخوشان عشق را نالان مکن

 

باغ جان را تازه و سرسبز دار

قصد این مستان و این بستان مکن

 

چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن

خلق را مسکين و سرگردان مکن

-

بر درختی کشيان مرغ توست

شاخ مشکن مرغ را پران مکن

 

جمع و شمع خویش را برهم مزن

دشمنان را کور کن شادان مکن

 

گر چه دزدان خصم روز روشنند

آنچ میخواهد دل ایشان مکن

 

کعبه اقبال این حلقه است و بس

کعبه اوميد را ویران مکن

 

این طناب خيمه را برهم مزن

خيمه توست آخر ای سلطان مکن

 

نيست در عالم ز هجران تلختر

هرچ خواهی کن وليکن آن مکن


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و ششم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۶۴- دل از گیتی وفاجویی ندارد

                         که گیتی از وفا بویی ندارد

                                             به دل‌جویان ندارد طالع ایام

                                                              چه دارد پس که دل‌جویی ندارد

                                                                          وفا از شهربند عهد رسته است

                                                                                                 که اینجا خانه در کویی ندارد

     سلامت نزد ما دور از شما مرد

                             دریغا مرثیت گویی ندارد

                                      جهان را معنی آدم به جای است

                                                                  چه حاصل آدمی خویی ندارد

                                                                              اگر صد گنج زر دارد چه حاصل

                                                                                                   که سختن را ترازویی ندارد

  مکش چندین کمان بر صید گیتی

                      که چندان چرب پهلویی ندارد

                                          نشاید شاهدی را کرم پیله

                                                             که بیش از چشم و ابرویی ندارد

                                                                              چه بینی از عروسان بربری ناز

                                                                                                  که الا فرق و گیسویی ندارد

          بنازد بر جهان خاقانی ایراک

                        جهان امروز چون اویی ندارد

                                    از آن در عدهٔ عزلت نشسته است

                                                         که از زن سیرتان شویی ندارد

                                                                          که از سنجاب شب تا قاقم روز

                                                                                                     دواج همتش مویی ندارد

                           دل خاقانی این زخم فلک راست

                                              که آن چوگان جز این گویی ندارد


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و پنجم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی

غم جهان همه بر من گماشتی رفتی

 

سواد خط مژه ام زان فراق نامه سترد

که در وداع بنامم گذاشتی رفتی

 

دل از وفا به تو میداد دست عهد ابد

ازو تو عهد گسل واگذاشتی رفتی

 

به غير حسرت و مردن بری نداد آن تخم

که در زمين دل خسته کاشتی رفتی

 

لوای هجر که یک چند بود افکنده

تو در شکست غمش برفراشتی رفتی

 

مرا که ابرش ادبار بد به زین ماندم

تو زین بر ابلق اقبلال داشتی رفتی

 

دگر به زیستن محتشم اميد مدار

چنين که در تب مرگش گذاشتی رفتی


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و پنجم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۶۳- عافیت کس نشان دهد؟ ندهد

                          وز بلا کس امان دهد؟ ندهد

                                     یک نفس تا که یک نفس بزنم

                                                         روزگارم زمان دهد؟ ندهد

                                                                   در دلم غصه‌ای گره گیر است

                                                                                   چرخ تسکین آن دهد؟ ندهد

                 کس برای گره گشادن دل

                        غم‌گساری نشان دهد؟ ندهد

                                                   آخر این بادبان آتشبار

                                                          بحر غم را کران دهد؟ ندهد

                                                                    موج کشتی شکاف بیند مرد

                                                                                           تکیه بر بادبان دهد؟ ندهد

                           ز آسمان خواست داد خاقانی

                                                               داد کس آسمان دهد؟ ندهد


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و چهارم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

آن دل که توئی در وی غمخانه چرا باشد

چون گشت ستون مسند حنانه چرا باشد

 

غمخانه دلی باشد کان بيخبر است از تو

چون جای تو باشد دل غمخانه چرا باشد

 

بيگانه کسی باشد کو با تو نباشد یار

آنکس که تواش یاری بيگانه چرا باشد

 

دیوانه کسی بوده است کو عشق نفهميده است

آنکس که بود عاشق دیوانه چرا باشد

 

فرزانه کسی باشد کو معرفتی دارد

آنکو نبود عارف فرزانه چرا باشد

 

دردانه بود سری کو در صدف سينه است

سنگی که بود بيجان دردانه چرا باشد

 

آن دل که بدید آنرو بو برد ز عشق هو

عشق دگر آنرا او کاشانه چرا باشد

 

آن جان که تواش جانان غير از تو کرابيند

واندل که تواش دلبر بتخانه چرا باشد

 

نورت چو بدل تابد راهی بتو دل یابد

شمع رخ حوران را پروانه چرا باشد

 

زاهد چو کند جانان چون نيست تنش را جان

در کالبد بیجان جانانه چرا باشد

 

رو سوره یوسف خوان تا بشنوی از قرآن

حقست حدیث عشق افسانه چرا باشد

 

فيض است ز حق خرم هرگز نخورد او غم

چون یافت عمارت دل ویرانه چرا باشد


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و چهارم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۶۲- آباد بر آن شب که شب وصلت ما بود

                                 زیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود

                                                               بودند بسی سوختگان گرد در او

                                                                                              لیکن به سرا پردهٔ او بار مرا بود

        من سایه شدم او ز پس چشم رقیبان

                         بر صورت من راست چو خورشید سما بود

                                                        بر چشم من آن ماه جهان‌سوز رقم بود

                                                                                    بر عشق وی این آه جهان‌سوز گوا بود

          از وی طلب عهد و ز من لفظ بلی بود

                                  از من سخن عذر و ازو عین رضا بود

                                                                   بیرون ز قضا و ز قدر بود وصالش

                                                                                      چه جای قدر بود و چه پروای قضا بود

          هر نعت که در وصف مثالش بشنودم

                              با صورت وصلش همه آن وصف خطا بود

                                                     من شیفته از شادی و پرسان ز دل خویش

                                                                                  کای دل به جهان اینکه مرا بود که را بود

               من بودم و او و صفت حال من و او

                                     صاحب خبران صبح‌دم و باد صبا بود

                                                            تا لاجرم امروز سمر شد که شب دوش

                                                                                           پروانه‌ای اندر حرم شمع صفا بود

                            آواز ز عشاق برآمد که فلان شب

                                                   معراج دگر نوبت خاقانی ما بود


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

آمده ام که سر نهم عشق تو را به سر برم

ور تو بگویيم که نی نی شکنم شکر برم

-

آمده ام چو عقل و جان از همه دیده ها نهان

تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم

-

آمده ام که ره زنم بر سر گنج شه زنم

آمده ام که زر برم زر نبرم خبر برم

-

گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن

گر ز سرم کله برد من ز ميان کمر برم

-

اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم

اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم

-

آنک ز زخم تير او کوه شکاف می کند

پيش گشادتير او وای اگر سپر برم

-

گفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خود

تاب تو را چو تب کند گفت بلی اگر برم

-

آنک ز تاب روی او نور صفا به دل کشد

و آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برم

-

در هوس خيال او همچو خيال گشته ام

وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم

-

این غزلم جواب آن باده که داشت پيش من

گفت بخور نمیخوری پيش کسی دگر برم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۶۱- دلم ز هوای تو بر نمی‌گردد

                              هوای تو ز دلم زاستر نمی‌گردد

                                                بدل مجوی که بر تو بدل نمی‌جویم

                                                                     دگر مشو که غم تو دگر نمی‌گردد

    اثر نماند ز من در غم تو این عجب است

                                  که در دل تو ازین غم اثر نمی‌گردد

                                                        بد است کار من از فرقت تو وین بد را

                                                                              هزار شکر کنم چون بتر نمی‌گردد

          به زر شدی همه کارم ز وصل تو چون زر

                                ز بی‌زری است که کارم چو زر نمی‌گردد

                                                         مرا ز بخت خود است این و خود عجب دارم

                                                                                 اگر جهان به چنین بخت برنمی‌گردد

                   اگرچه آب فراقت ز فرق من بگذشت

                                     دلم خوش است که کعب تو تر نمی‌گردد

                                                                               کدام روز که پیش در تو خاقانی

                                                                                            شهیدوار به خونابه در نمی‌گردد


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و دوم خرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

دامن مکش به ناز که هجران کشیده ام

نازم بکش که ناز رقیبان کشیده ام

 

شاید چو یوسفم بنوازد عزیز مصر

پاداش ذلتی که به زندان کشیده ام

 

از سیل اشک شوق دو چشمم معاف دار

کز این دو چشمه آب فراوان کشیده ام

 

جانا سری به دوشم و دستی به دل گذار

آخر غمت به دوش دل و جان کشیده ام

 

دیگر گذشته از سر و سامان من مپرس

من بی تو دست از این سرو سامان کشیده ام

 

تنها نه حسرتم غم هجران یار بود

از روزگار سفله دو چندان کشیده ام

 

بس در خیال هدیه فرستاده ام به تو

بی خوان و خانه حسرت مهمان کشیده ام

 

دور از تو ماه من همه غم ها به یکطرف

وین یکطرف که منت دونان کشیده ام

 

ای تا سحر به علت دندان نخفته شب

با من بگوی قصه که دندان کشیده ام

 

جز صورت تو نیست بر ایوان منظرم

افسوس نقش صورت ایوان کشیده ام

 

از سرکشی طبع بلند است شهریار

پای قناعتی که به دامان کشیده ام


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

اسلایدر