بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
هر روز يک شعر زيبا The Best Persian Poems
نگارش در تاريخ یکشنبه سی ام آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M139- بر پرده های در هم امیال سر کشم

نقش عجیب چهره یک ناشناس بود

نقشی ز چهره ای که چو می جستمش به شوق

پیوسته می رمید و به من رخ نمی نمود

 

یک شب نگاه خستهٔ مردی به روی من

لغزید و سست گشت و همانجا خموش ماند

تا خواستم که بگسلم این رشتهٔ نگاه

قلبم تپید و باز مرا سوی او کشاند

 

نو مید و خسته بودم از آن جستجوی خویش

با ناز خنده کردم و گفتم بیا ، بیا

راهی دراز بود و شب عشرتی به پیش

نالید عقل و گفت کجا می روی کجا

 

راهی دراز بود و دریغا میان راه

آن مرد ناله کرد که پایان ره کجاست

چون دیدگان خسته من خیره شد بر او

دیدم که می شتابد و زنجیرش به پاست

 

زنجیرش بپاست چرا ای خدای من

دستی به کشتزار دلم تخم درد ریخت

اشکی دوید و زمزمه کردم میان اشک

( زنجیرش به پاست که نتوانمش گسیخت )

 

شب بود و آن نگاه پر از درد می زُدود

از دیدگان خستهٔ من نقش خواب را

لب بر لبش نهادم و نالیدم از غرور

( کای مرد ناشناس بنوش این شراب را )

 

آری بنوش و هیچ مگو کاندر این میان

در دل ز شور عشق تو سوزنده آذریست

ره بسته در قفای من اما دریغ و درد

پای تو نیز بستهٔ زنجیر دیگریست

 

لغزید گرد پیکر من بازوان او

آشفته شد به شانهٔ او گیسوان من

شب تیره بود و در طلب بوسه می نشست

هر لحظه کام تشنهٔ او بر لبان من

 

ناگه نگه کردم و دیدم به پرده ها

آن نقش ناشناس دگر ناشناس نیست

افشردمش به سینه و گفتم به خود که وای

دانستم ای خدای من آن ناشناس کیست

یک آشنا که بستهٔ زنجیر دیگری است

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه سی ام آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

بیار ساقی زرین نبید و سیمین کاس

به باده حرمت و قدر بهار را بشناس

 

نبید خور که به نوروز هر که می نخورد

نه از گروه کرامست و نز عداد اناس

 

نگاه کن که به نوروز چون شده‌ست جهان

چو کارنامهٔ مانی در آبگون قرطاس

 

فرو کشید گل سرخ روی‌بند از روی

برآورید گل مشکبوی سر ز تراس

 

همی نثار کند ابر شامگاهی در

همی عبیر کند باد بامدادی آس

 

درست گویی نخاس گشت باد صبا

درخت گل به مثل چون کنیزک نخاس

 

خجسته را بجز از خردما ندارد گوش

بنفشه را بجز از کرکما ندارد پاس

 

هزاردستان این مدحت منوچهری

کند روایت در مدح خواجه ابو العباس

 

بزرگ بار خدایی که ایزد متعال

یگانه کرد به توفیقش از جمیع الناس

 

همه به کردن خیرست مر ورا همت

همه به دادن مالست مر ورا وسواس

 

هزار بار ز عنبر شهیترست به خلق

هزار بار ز آهن قویترست به باس

 

چو عدل او هست آنجایگه نباشد جور

چو امن او هست آنجایگاه نیست هراس

 

خدای، عز و جل، از تنش بگرداناد

مکاره دو جهان و وساوس خناس

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه سی ام آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1652- خرم آن روز کز این منزل ویران بروم

                                 راحت جان طلبم و از پی جانان بروم

                                                          گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب

                                                                                       من به بوی سر آن زلف پریشان بروم

       دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت

                                  رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

                                                              چون صبا با تن بیمار و دل بی‌طاقت

                                                                                            به هواداری آن سرو خرامان بروم

     در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت

                                   با دل زخم کش و دیده گریان بروم

                                                            نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی

                                                                                       تا در میکده شادان و غزل خوان بروم

         به هواداری او ذره صفت رقص کنان

                               تا لب چشمه خورشید درخشان بروم

                                                            تازیان را غم احوال گران باران نیست

                                                                                      پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم

                          ور چو حافظ ز بیابان نبرم ره بیرون

                                                        همره کوکبه آصف دوران بروم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و نهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M138- یاد بگذشته به دل ماند و دریغ

نیست یاری که مرا یاد کند

دیده ام خیره به ره ماند و نداد

نامه ای تا دل من شاد کند

 

خود ندانم چه خطایی کردم

که ز من رشته الفت بگسست

در دلش جایی اگر بود مرا

پس چرا دیده ز دیدارم بست

 

هر کجا می نگرم ، باز هم اوست

که به چشمان ترم خیره شده

درد عشقست که با حسرت و سوز

بر دل پر شررم چیره شده

 

گفتم از دیده چو دورش سازم

بی گمان زودتر از دل برود

مرگ باید که مرا دریابد

ورنه دردیست که مشکل برود

 

تا لبی بر لب من می لغزد

می کشم آه که کاش این او بود

کاش این لب که مرا می بوسد

لب سوزندهٔ آن بدخو بود

 

می کشندم چو در آغوش به مهر

پرسم از خود که چه شد آغوشش

چه شد آن آتش سوزنده که بود

شعله ور در نفس خاموشش

 

شعر گفتم که ز دل بر دارم

بار سنگین غم عشقش را

شعر ، خود جلوه ای از رویش شد

با که گویم ستم عشقش را

 

مادر ، این شانه ز مویم بردار

سرمه را پاک کن از چشمانم

بکن این پیرهنم را از تن

زندگی نیست بجز زندانم

 

تا دو چشمش به رخم حیران نیست

به چکار آیدم این زیبایی

بشکن این آینه را ای مادر

حاصلم چیست ز خودآرایی

 

در ببندید و بگویید که من

جز از او همه کس بگسستم

کس اگر گفت چرا ؟ باکم نیست

فاش گویید که عاشق هستم

 

قاصدی آمد اگر از ره دور

زود پرسید که پیغام از کیست

گر از او نیست ، بگویید آن زن

دیر گاهیست ، در این منزل نیست

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیست و نهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر

کز دام و دد ملولم و انسانم آرزوست

 

زاین همرهان سست‌عناصر دلم گرفت

شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

 

گفتم که یافت می‌نشود جسته‌ایم ما

گفت آنچه یافت می‌نشود آنم آرزوست

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و نهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1651- به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم

                                     بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

                                                           الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد

                                                                                مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

  جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکش فریاد

                           که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

                                                          ز تاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل

                                                                             بیار ای باد شبگیری نسیمی زان عرق چینم

          جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی

                                 که سلطانی عالم را طفیل عشق می‌بینم

                                                       اگر بر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست

                                                                            حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم

             صباح الخیر زد بلبل کجایی ساقیا برخیز

                              که غوغا می‌کند در سر خیال خواب دوشینم

                                                         شب رحلت هم از بستر روم در قصر حورالعین

                                                                              اگر در وقت جان دادن تو باشی شمع بالینم

                      حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد

                                                       همانا بی‌غلط باشد که حافظ داد تلقینم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هشتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M137- من به مردی وفا نمودم و او

پشت پا زد به عشق و امیدم

هر چه دادم به او حلالش باد

غیر از آن دل که مفت بخشیدم

 

دل من کودکی سبکسر بود

خود ندانم چگونه رامش کرد

او که می گفت دوستت دارم

پس چرا زهر غم به جامش کرد

 

اگر از شهد آتشین لبِ من

جرعه ای نوش کرد و شد سرمست

حسرتم نیست ز آنکه این لب را

بوسه های نداده بسیار است

 

باز هم در نگاه خاموشم

قصه های نگفته ای دارم

باز هم چون به تن کنم جامه

فتنه های نهفته ای دارم

 

بازهم می توان به گیسویم

چنگی از روی عشق و مستی زد

باز هم می توان در آغوشم

پشت پا بر جهان هستی زد

 

باز هم می دود به دنبالم

دیدگانی پر از امید و نیاز

باز هم با هزار خواهش گنگ

می دهندم به سوی خویش آواز

 

باز هم دارم آنچه را که شبی

ریختم چون شراب در کامش

دارم آن سینه را که او می گفت

تکیه گاهیست بهر آلامش

 

ز آنچه دادم به او مرا غم نیست

حسرت و اضطراب و ماتم نیست

غیر از آن دل که پر نشد جایش

بخدا چیز دیگرم کم نیست

 

کو دلم کو دلی که برد و نداد

غارتم کرده ، داد می خواهم

دل خونین ، مرا چه کار آید

دلی آزاد و شاد می خواهم

 

دگرم آرزوی عشقی نیست

بی دلان را چه آرزو باشد

دل اگر بود باز می نالید

که هنوزم نظر به او باشد

 

او که از من برید و ترکم کرد

پس چرا پس نداد آن دل را

وای بر من که مفت بخشیدم

دل آشفته حال غافل را

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هشتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

گفتم که بیا کنون که من مستم، مست

ای دختر شوریده دلِ مست پرست

گفتا که تو باده خوردی و مست شدی

من مست باده می‌خواهم، پست

 

یک شاخهٔ خشک، زار و غمناک شکست

آهسته فرو فتاد و بر خاک نشست

آن شاخهٔ خشک، عشق من بود که مرد

وان خاک، دلم... که طرفی از عشق نبست

 

جز مسخره نیست، عشق تا بوده و هست

با مسخرگی، جهانی انداخته دست

ای کاش که در دل طبیعت می‌مرد

این طفل حرامزاده، از روز الست

 

صد بار شدم عاشق و مردم صد بار

تابوت خودم به گور بردم صد بار

من غره از اینکه صد نفر گول زدم

دل غافل از آنکه‌گول خوردم صد بار

 

افسوس که گشت زیر و رو خانهٔ من

مرگ آمد و پر گشود در لانهٔ من

من مردم و زنده هست افسانهٔ عشق

تا زنده نگاه دارد افسانهٔ من

 

افسانهٔ من تو بودی ای افسانه

جان از کف من ربودی، ای افسانه

صد بار شکار رفتم دل خونین

نشناختمت چه هستی ای افسانه

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هشتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1650- من ترک عشق شاهد و ساغر نمی‌کنم

                                       صد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم

                                                                باغ بهشت و سایه طوبی و قصر و حور

                                                                                          با خاک کوی دوست برابر نمی‌کنم

         تلقین و درس اهل نظر یک اشارت است

                                           گفتم کنایتی و مکرر نمی‌کنم

                                                                      هرگز نمی‌شود ز سر خود خبر مرا

                                                                                            تا در میان میکده سر بر نمی‌کنم

        ناصح به طعن گفت که رو ترک عشق کن

                                        محتاج جنگ نیست برادر نمی‌کنم

                                                                    این تقویم تمام که با شاهدان شهر

                                                                                           ناز و کرشمه بر سر منبر نمی‌کنم

                      حافظ جناب پیر مغان جای دولت است

                                                      من ترک خاک بوسی این در نمی‌کنم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و هفتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M136- به زمین می زنی و می شکنی

عاقبت شیشهٔ امیدی را

سخت مغروری و می سازی سرد

در دلی ، آتش جاویدی را

 

دیدمت ، وای چه دیداری وای

این چه دیدار دلآزاری بود

بی گمان برده ای از یاد آن عهد

که مرا با تو سر و کاری بود

 

دیدمت ، وای چه دیداری وای

نه نگاهی ، نه لب پر نوشی

نه شرار نفس پر هوسی

نه فشار بدن و آغوشی

 

این چه عشقی است که در دل دارم

من از این عشق چه حاصل دارم

می گریزی ز من و در طلبت

بازهم کوشش باطل دارم

 

باز لبهای عطش کردهٔ من

لب سوزان تو را می جوید

می تپد قلبم و با هر تپشی

قصهٔ عشق تو را می گوید

 

بخت اگر از تو جدایم کرده

می گشایم گره از بخت ، چه باک

ترسم این عشق سرانجام مرا

بکشد تا به سراپردهٔ خاک

 

خلوت خالی و خاموش مرا

تو پر از خاطره کردی ، ای مرد

شعر من شعلهٔ احساس من است

تو مرا شاعره کردی ،ای مرد

 

آتش عشق به چشمت یکدم

جلوه ای کرد و سرابی گردید

تا مرا واله و بی سامان دید

نقش افتاده بر آبی گردید

 

در دلم آرزویی بود که مُرد

لب جانبخش تو را بوسیدن

بوسه جان داد به روی لب من

دیدمت لیک ، دریغ از دیدن

 

سینه ای ، تا که بر آن سر بنهم

دامنی تا که بر آن ریزم اشک

آه ، ای آنکه غم عشقت نیست

می برم بر تو و بر قلبت رشک

 

به زمین می زنی و می شکنی

عاقبت شیشهٔ امیدی را

سخت مغروری و می سازی سرد

در دلی ، آتش جاویدی را

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و هفتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

همچو مجنون گفتگو با خویشتن باید مرا

بی زبانم همزبانی همچو من باید مرا

 

تا شوم روشنگر دلها به آه آتشین

گرم خویی های شمع انجمن باید مرا

 

رشک می آید مرا از جامه بر اندام تو

با تو ای گل جای در یک پیرهن باید مرا

 

آشیان بی طایر دستانسرا ویرانه به

چند با دلمردگی ها پاس تن باید مرا؟

 

تا ز خاطر کوه محنت را براندازم رهی

همت مردانه ای چون کوهکن باید مرا

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و هفتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1649- صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

                                  تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم

                                                           دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود

                                                                                         مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

     آن چه در مدت هجر تو کشیدم هیهات

                             در یکی نامه محال است که تحریر کنم

                                                             با سر زلف تو مجموع پریشانی خود

                                                                                      کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم

           آن زمان کآرزوی دیدن جانم باشد

                                   در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم

                                                           گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد

                                                                                        دین و دل را همه دربازم و توفیر کنم

   دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی

                                 من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم

                                                               نیست امید صلاحی ز فساد حافظ

                                                                                   چون که تقدیر چنین است چه تدبیر کنم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M135- نیست یاری تا بگویم راز خویش

ناله پنهان کرده ام در ساز خویش

چنگ اندوهم ، خدا را ، زخمه ای

زخمه ای ، تا برکشم آواز خویش

 

برلبانم قفل خاموشی زدم

با کلیدی آشنا بازش کنید

کودک دل رنجهٔ دست جفاست

با سر انگشت وفا نازش کنید

 

پر کن این پیمانه را ای هم نفس

پر کن این پیمانه را از خون او

مست مستم کن چنان کز شور می

باز گویم قصهٔ افسون او

 

رنگ چشمش را چه می پرسی ز من

رنگ چشمش کی مرا پا بند کرد

آتشی کز دیدگانش سر کشید

این دل دیوانه را دربند کرد

 

از لبانش کی نشان دارم به جان

جز شرار بوسه های دلنشین

بر تنم کی مانده از او یادگار

جز فشار بازوان آهنین

 

من چه می دانم سر انگشتش چه کرد

در میان خرمن گیسوی من

آنقدر دانم که این آشفتگی

زان سبب افتاده اندر موی من

 

آتشی شد بر دل و جانم گرفت

راهزن شد راه ایمانم گرفت

رفته بود از دست من دامان صبر

چون ز پا افتادم آسانم گرفت

 

گم شدم در پهنهٔ صحرای عشق

در شبی چون چهرهٔ بختم سیاه

ناگهان بی آنکه بتوانم گریخت

بر سرم بارید باران گناه

 

مست بودم ، مست عشق و مست ناز

مردی آمد قلب سنگم را ربود

بس که رنجم داد و لذت دادمش

ترک او کردم چه می دانم که بود

 

مستیم از سر پرید ، ای همنفس

بار دیگر پرکن این پیمانه را

خون بده ، خون دل آن خودپرست

تا به پایان آرم این افسانه را

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

دیدم صدای هلهله هایی که آشنا

 می خواندم به جاده پیکار زندگی

 گفتم نفیر نی لبک من

آواز مردم است

گفتم که واژههای تراویده از وجود

 دمساز مردم است

 اما

 این گوژپشت رنج کشیده

یعنی من

 این ز خویش بریده

آ?ا ز نو ترانه از یاد رفته را

آغاز می کند ؟

این مرغ پر شکسته به کنج قفس اسیر

 ایا دوباره از قفس سرد عمر سوز

پرواز می کند؟

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1648- من که از آتش دل چون خم می در جوشم

                                        مهر بر لب زده خون می‌خورم و خاموشم

                                                                  قصد جان است طمع در لب جانان کردن

                                                                               تو مرا بین که در این کار به جان می‌کوشم

            من کی آزاد شوم از غم دل چون هر دم

                                             هندوی زلف بتی حلقه کند در گوشم

                                                                     حاش لله که نیم معتقد طاعت خویش

                                                                              این قدر هست که گه گه قدحی می نوشم

               هست امیدم که علیرغم عدو روز جزا

                                               فیض عفوش ننهد بار گنه بر دوشم

                                                                   پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت

                                                                                    من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم

        خرقه پوشی من از غایت دین داری نیست

                                          پرده‌ای بر سر صد عیب نهان می‌پوشم

                                                              من که خواهم که ننوشم بجز از راوق خم

                                                                                         چه کنم گر سخن پیر مغان ننیوشم

                   گر از این دست زند مطرب مجلس ره عشق

                                                      شعر حافظ ببرد وقت سماع از هوشم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M134- به لبهایم مزن قفل خموشی

که در دل قصه ای ناگفته دارم

ز پایم باز کن بند گران را

کزین سودا دلی آشفته دارم

 

بیا ای مرد ، ای موجود خودخواه

بیا بگشای درهای قفس را

اگر عمری به زندانم کشیدی

رها کن دیگرم این یک نفس را

 

منم آن مرغ ، آن مرغی که دیریست

به سر اندیشهٔ پرواز دارم

سرودم ناله شد در سینهٔ تنگ

به حسرتها سر آمد روزگارم

 

به لبهایم مزن قفل خموشی

که من باید بگویم راز خود را

به گوش مردم عالم رسانم

طنین آتشین آواز خود را

 

بیا بگشای در تا پر گشایم

بسوی آسمان روشن شعر

اگر بگذاریم پرواز کردن

گلی خواهم شدن در گلشن شعر

 

لبم با بوسهٔ شیرینش از تو

تنم با بوی عطرآگینش از تو

نگاهم با شررهای نهانش

دلم با نالهٔ خونینش از تو

 

ولی ای مرد ، ای موجود خودخواه

مگو ننگ است این شعر تو ننگ است

بر آن شوریده حالان هیچ دانی

فضای این قفس تنگ است ، تنگ است

 

مگو شعر تو سر تا پا گنه بود

از این ننگ و گنه پیمانه ای ده

بهشت و حور و آب کوثر از تو

مرا در قعر دوزخ خانه ای ده

 

کتابی ، خلوتی ، شعری ، سکوتی

مرا مستی و سکر زندگانی است

چه غم گر در بهشتی ره ندارم

که در قلبم بهشتی جاودانی است

 

شبانگاهان که مَه می رقصد آرام

میان آسمان گنگ و خاموش

تو در خوابی و من مست هوسها

تن مهتاب را گیرم در آغوش

 

نسیم از من هزاران بوسه بگرفت

هزاران بوسه بخشیدم به خورشید

در آن زندان که زندانبان تو بودی

شبی بنیادم از یک بوسه لرزید

 

به دور افکن حدیث نام ، ای مرد

که ننگم لذتی مستانه داده

مرا می بخشد آن پروردگاری

که شاعر را ، دلی دیوانه داده

 

بیا بگشای در ، تا پر گشایم

به سوی آسمان روشن شعر

اگر بگذاریم پرواز کردن

گلی خواهم شدن در گلشن شعر

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

کاروان خیمه به صحرا زد و محمل بگذشت

سیلم از دیده روان گشت و ز منزل بگذشت

 

ناقه بگذشت و مرا بیدل و دلبر بگذاشت

ای رفیقان بشتابید که محمل بگذشت

 

ساربان گو نفسی با من دلخسته بساز

کاین زمان کار من از قطع منازل بگذشت

 

نتواند که بدوزد نظر از منظر دوست

هر کرا در نظر آن شکل و شمایل بگذشت

 

سیل خونابه روان شد چو روان شد محمل

عجب از قافله زانگونه که بر گل بگذشت

 

نه من دلشده در قید تو افتادم و بس

کاین قضا بر سر دیوانه و عاقل بگذشت

 

قیمت روز وصال تو ندانست دلم

تا ازین گونه شبی برمن بیدل بگذشت

 

هرکه شد منکر سودای من و حسن رخت

عالم آمد بسر کویت و جاهل بگذشت

 

جان فدای تو اگر قتل منت در خور دست

خنک آن کشته که در خاطر قاتل بگذشت

 

دوش بگذشتی و خواجو بتحسر می‌گفت

آه ازین عمر گرامی که به باطل بگذشت

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1647- مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم

                              هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

                                                           صفای خلوت خاطر از آن شمع چگل جویم

                                                                                   فروغ چشم و نور دل از آن ماه ختن دارم

             به کام و آرزوی دل چو دارم خلوتی حاصل

                             چه فکر از خبث بدگویان میان انجمن دارم

                                                         مرا در خانه سروی هست کاندر سایه قدش

                                                                               فراغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم

     گرم صد لشکر از خوبان به قصد دل کمین سازند

                                    بحمد الله و المنه بتی لشکرشکن دارم

                                                                سزد کز خاتم لعلش زنم لاف سلیمانی

                                                                            چو اسم اعظمم باشد چه باک از اهرمن دارم

                     الا ای پیر فرزانه مکن عیبم ز میخانه

                               که من در ترک پیمانه دلی پیمان شکن دارم

                                                          خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه

                                                                         که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم

                   چو در گلزار اقبالش خرامانم بحمدالله

                                    نه میل لاله و نسرین نه برگ نسترن دارم

                                                           به رندی شهره شد حافظ میان همدمان لیکن

                                                                          چه غم دارم که در عالم قوام الدین حسن دارم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M133- باز کن از سر گیسویم بند

پند بس کن ، که نمی گیرم پند

در امید عبثی دل بستن

تو بگو تا به کی آخر ، تا چند

 

از تنم جامه برون آر و بنوش

شهد سوزندهٔ لبهایم را

تا به کی در عطشی دردآلود

به سر آرم همه شبهایم را

 

خوب دانم که مرا برده ز یاد

من هم از دل بکنم بنیادش

باده ای ، ای که ز من بی خبری

باده ای تا ببرم از یادش

 

شاید از روزنهٔ چشمی شوخ

برق عشقی به دلش تافته است

من اگر تازه و زیبا بودم

او ز من تازه تری یافته است

 

 

شاید از کام زنی نوشیده است

گرمی و عطر نفسهای مرا

دل به او داده و برده است ز یاد

عشق عصیانی و زیبای مرا

 

گر تو دانی و جز اینست ، بگو

پس چه شد نامه ، چه شد پیغامش

خوب دانم که مرا برده ز یاد

زآنکه شیرین شده از من کامش

 

منشین غافل و سنگین و خموش

زنی امشب ز تو می جوید کام

در تمنای تن و آغوشی است

تا نهد پای هوس بر سر نام

 

عشق طوفانی بگذشتهٔ او

در دلش ناله کنان می میرد

چون غریقی است که با دست نیاز

دامن عشق تو را می گیرد

 

دست پیش آر و در آغوشش گیر

این لبش ، این لب گرمش ای مرد

این سر و سینهٔ سوزندهٔ او

این تنش ، این تن ِ نرمش ، ای مرد

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

در آرزوی بوی گل نوروزم

در حسرت آن نگار عالم سوزم

 

از شمع سه‌گونه کار می‌آموزم:

می‌گریم و می‌گدازم و می‌سوزم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1646- دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم

                                       نقشی به یاد خط تو بر آب می‌زدم

                                                                  ابروی یار در نظر و خرقه سوخته

                                                                                         جامی به یاد گوشه محراب می‌زدم

         هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست

                                         بازش ز طره تو به مضراب می‌زدم

                                                                  روی نگار در نظرم جلوه می‌نمود

                                                                                           وز دور بوسه بر رخ مهتاب می‌زدم

   چشمم به روی ساقی و گوشم به قول چنگ

                                فالی به چشم و گوش در این باب می‌زدم

                                                                نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم

                                                                                              بر کارگاه دیده بی‌خواب می‌زدم

       ساقی به صوت این غزلم کاسه می‌گرفت

                                     می‌گفتم این سرود و می ناب می‌زدم

                                                             خوش بود وقت حافظ و فال مراد و کام

                                                                                            بر نام عمر و دولت احباب می‌زدم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M132- رفتم ، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

   

رفتم که داغ بوسهٔ پر حسرت تو را

با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته بخود آبرو دهم

 

رفتم ، مگو ، مگو که چرا رفت ، ننگ بود

عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما

از پردهٔ خموشی و ظلمت چو نور صبح

بیرون فتاده بود به یکباره راز ما

 

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

 

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

از خنده های وحشی طوفان گریختم

از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجدان گریختم

 

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعلهٔ آتش زمن مگیر

می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

 

روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش

در دامن سکوت به تلخی گریستم

نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها

دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

گل بود و می شکفت بر امواج آب، ماه

می بود و مستی آور،

                                مثل شراب، ماه

 شب های لاجوردی،

                               بر پرنیان ابر

 همراه لای لای خموش ستاره ها

 می شد چراغ رهگذر دشت خواب، ماه

*

روزی پرنده ای

 با بال آهنین و نفس های آتشین

 برخاست از زمین

 آورد بالهای گران را به اهتزاز

 چرخید بر فراز

پرواز کرد تا لب ایوان آفتاب

آمد به زیر سایه بال عقاب، ماه

*

اینک، زنی است آنجا،

                               عریان و اشکبار ــ

غارت شده،

                   به بستر ِآشفته،

                                           شرمسار

غمگین نشسته،

                        خسته و خرد و خراب، ماه

*

داوودیِ درشتِ سپیدِ هزار پر

سر بر نمی کند به سلام ستاره ها

برگرد خویش هاله ای از آه بسته است

 تا روی خود نهان کند از آفتاب، ماه

*

از قعر این غبار

 من بانگ می زنم:

ــ کای شبچراغِ مهر

ما با سیاهکاری شب، خو نمی کنیم!

 مسپارمان به ظلمت جاوید

هرگز زمین مباد،

                                  از دولت نگاه تو، نومید

نوری به ما ببخش!

بر ما دوباره از سر رحمت،

                                              بتاب! ماه

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1645- مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم

                                                              تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

    به سامانم نمی‌پرسی نمی‌دانم چه سر داری

                                                               به درمانم نمی‌کوشی نمی‌دانی مگر دردم

  نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

                                                                   گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

      ندارم دستت از دامن بجز در خاک و آن دم هم

                                                                 که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

     فرورفت از غم عشقت دمم دم می‌دهی تا کی

                                                                      دمار از من برآوردی نمی‌گویی برآوردم

        شبی دل را به تاریکی ز زلفت باز می‌جستم

                                                             رخت می‌دیدم و جامی هلالی باز می‌خوردم

           کشیدم در برت ناگاه و شد در تاب گیسویت

                                                                   نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم

   تو خوش می‌باش با حافظ برو گو خصم جان می‌ده

                                                      چو گرمی از تو می‌بینم چه باک از خصم دم سردم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M131- نه امیدی که بر آن خوش کنم دل

نه پیغامی نه پیک آشنایی

نه در چشمی نگاه فتنه سازی

نه آهنگ پر از موج صدایی

 

ز شهر نور و عشق و درد و ظلمت

سحر گاهی زنی دامن کشان رفت

پریشان مرغ ره گم کرده ای بود

که زار و خسته سوی آشیان رفت

 

کجا کس در قفایش اشک غم ریخت

کجا کس با زبانش آشنا بود

ندانستند این بیگانه مردم

که بانگ او طنین ناله ها بود

 

به چشمی خیره شد شاید بیابد

نهانگاه امید و آرزو را

دریغا ، آن دو چشم آتش افروز

به دامان گناه افکند او را

 

به او جز از هوس چیزی نگفتند

در او جز جلوهٔ ظاهر ندیدند

به هرجا رفت در گوشش سرودند

که زن را بهر عشرت آفریدند

 

شبی در دامنی افتاد و نالید

مرو ! بگذار در این واپسین دم

ز دیدارت دلم سیراب گردد

شبح پنهان شد و در خورد بر هم

 

چرا امید بر عشقی عبث بست ؟

چرا در بستر آغوش او خفت ؟

چرا راز دل دیوانه اش را

به گوش عاشقی بیگانه خو گفت ؟

 

چرا؟...او شبنم پاکیزه ای بود

که در دام  ِگل خورشید افتاد

سحرگاهی چو خورشیدش بر آمد

به کام تشنه اش لغزید و جان داد

 

به جامی بادهٔ شور افکنی بود

که در عشق لبانی تشنه می سوخت

چو می آمد ز ره پیمانه نوشی

به قلب جام از شادی می افروخت

 

شبی نا گه سر آمد انتظارش

لبش در کام سوزانی هوس ریخت

چرا آن مرد بر جانش غضب کرد ؟

چرا بر ذره های جامش آویخت ؟

 

کنون ، این او و این خاموشی سرد

نه پیغامی ، نه پیک آشنایی

نه در چشمی نگاه فتنه سازی

نه آهنگ پر از موج صدایی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

بت ترسا بچه نوری است باهر

که از روی بتان دارد مظاهر

 

کند او جمله دلها را وشاقی

گهی گردد مغنی گاه ساقی

 

زهی مطرب که از یک نغمهٔ خوش

زند در خرمن صد زاهد آتش

 

زهی ساقی که او از یک پیاله

کند بیخود دو صد هفتاد ساله

 

رود در خانقه مست شبانه

کند افسون صوفی را فسانه

 

وگر در مسجد آید در سحرگاه

بنگذارد در او یک مرد آگاه

 

رود در مدرسه چون مست مستور

فقیه از وی شود بیچاره مخمور

 

ز عشقش زاهدان بیچاره گشته

ز خان و مان خود آواره گشته

 

یکی مؤمن دگر را کافر او کرد

همه عالم پر از شور و شر او کرد

 

خرابات از لبش معمور گشته

مساجد از رخش پر نور گشته

 

همه کار من از وی شد میسر

بدو دیدم خلاص از نفس کافر

 

دلم از دانش خود صد حجب داشت

ز عجب و نخوت و تلبیس و پنداشت

 

درآمد از درم آن مه سحرگاه

مرا از خواب غفلت کرد آگاه

 

ز رویش خلوت جان گشت روشن

بدو دیدم که تا خود چیستم من

 

چو کردم در رخ خوبش نگاهی

برآمد از میان جانم آهی

 

مرا گفتا که ای شیاد سالوس

به سر شد عمرت اندر نام و ناموس

 

ببین تا علم و زهد و کبر و پنداشت

تو را ای نارسیده از که واداشت

 

نظر کردن به رویم نیم ساعت

همی‌ارزد هزاران ساله طاعت

 

علی‌الجمله رخ آن عالم آرای

مرا با من نمود آن دم سراپای

 

سیه شد روی جانم از خجالت

ز فوت عمر و ایام بطالت

 

چو دید آن ماه کز روی چو خورشید

بریدم من ز جان خویش امید

 

یکی پیمانه پر کرد و به من داد

که از آب وی آتش در من افتاد

 

کنون گفت از می بی‌رنگ و بی‌بوی

نقوش تختهٔ هستی فرو شوی

 

چو آشامیدم آن پیمانه را پاک

در افتادم ز مستی بر سر خاک

 

کنون نه نیستم در خود نه هستم

نه هشیارم نه مخمورم نه مستم

 

گهی چون چشم او دارم سری خوش

گهی چون زلف او باشم مشوش

 

گهی از خوی خود در گلخنم من

گهی از روی او در گلشنم من

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1644- فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم

                               بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

                                                         طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

                                                                                          که در این دامگه حادثه چون افتادم

        من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

                                     آدم آورد در این دیر خراب آبادم

                                                          سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض

                                                                                           به هوای سر کوی تو برفت از یادم

     نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

                                چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

                                                               کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت

                                                                                        یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم

    تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق

                              هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم

                                                         می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست

                                                                                         که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم

                پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک

                                                 ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M130- می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانهٔ خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانهٔ خویش

 

می برم تا که در آن نقطهٔ دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکهٔ عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

 

می برم تا ز تو دورش سازم

ز تو ، ای جلوهٔ امید محال

می برم زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

 

ناله می لرزد ، می رقصد اشک

آه ، بگذار که بگریزم من

از تو ، ای چشمهٔ جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

 

به خدا غنچهٔ شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعلهٔ آه شدم صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

 

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم ، خنده به لب ، خونین دل

می روم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

خواه نباتی و خواه حیوانی

هر یکی مظهریست ربانی

 

می و جامی و عاشق و معشوق

موج و بحر و حباب را مانی

 

دل خود را به دست زلفش ده

جمع می باش از پریشانی

 

گفتهٔ عارفان به جان بشنو

چند گفتار این و آن خوانی

 

گاه در نزد یار خود می جوی

باش با یارکان کرمانی

 

ای که جویای این و آن گشتی

باش با خود هم این و هم آنی

 

عارفانه به تخت دل بنشست

سید مسند سلیمانی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1643- زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

                            ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

                                                 می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر

                                                                                     سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

      زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم

                         طره را تاب مده تا ندهی بر بادم

                                                           یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم

                                                                                              غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم

   رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم

                          قد برافراز که از سرو کنی آزادم

                                                     شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را

                                                                                              یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

  شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه

                        شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

                                                     رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس

                                                                                             تا به خاک در آصف نرسد فریادم

                         حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی

                                                       من از آن روز که دربند توام آزادم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M119- شهریست در کنار آن شط پر خروش

با نخلهای در هم و شبهای پر ز نور

شهریست در کنارهٔ آن شط و قلب من

آنجا اسیر پنجهٔ یک مرد پر غرور

 

شهریست در کنارهٔ آن شط که سالهاست

آغوش خود به روی من و او گشوده است

بر ماسه های ساحل و در سایه های نخل

او بوسه ها ز چشم و لب من ربوده است

 

آن ماه دیده است که من نرم کرده ام

با جادوی محبت خود قلب سنگ او

آن ماه دیده است که لرزیده اشک شوق

در آن دو چشم وحشی و بیگانه رنگ او

 

ما رفته ایم در دل شبهای ماهتاب

با قایقی به سینهٔ امواج بیکران

بشکفته در سکوت پریشان نیمه شب

بر بزم ما نگاه سپید ستارگان

 

بر دامنم غنوده چو طفلی و من ز مهر

بوسیده ام دو دیدهٔ در خواب رفته را

در کام موج دامنم افتاده است و او

بیرون کشیده دامن در آب رفته را

 

اکنون منم که در دل این خلوت و سکوت

ای شهر پر خروش ، تو را یاد می کنم

دل بسته ام به او و تو او را عزیز دار

من با خیال او دل خود شاد می کنم 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

رفتی و دل ربودی یک شهر مبتلا را

تا کی کنیم بی تو صبری که نیست ما را

 

بازآ که عاشقانت جامه سیاه کردند

چون ناخن عروسان از هجر تو نگارا!

 

ای اهل شهر ازین پس من ترک خانه گفتم

کز ناله‌های زارم زحمت بود شما را

 

از عشق خوب رویان من دست شسته بودم

پایم به گل فرو شد در کوی تو قضا را

 

از نیکوان عالم کس نیست همسر تو

بر انبیای دیگر فضل است مصطفا را

 

در دور خوبی تو بی‌قیمتند خوبان

گل در رسید و لابد رونق بشد گیا را

 

ای مدعی که کردی فرهاد را ملامت

باری ببین و تن زن شیرین خوش لقا را

 

تا مبتلا نگردی گر عاقلی مدد کن

در کار عشق لیلی مجنون مبتلا را

 

ای عشق بس که کردی با عقل تنگ خویی

مسکین برفت و اینک بر تو گذاشت جا را

 

مجروح هجرت ای جان مرهم ز وصل خواهد

این است وجه درمان آن درد بی‌دوا را

 

من بنده‌ام تو شاهی با من هر آنچه خواهی

می‌کن، که بر رعیت حکم است پادشا را

 

گر کرده‌ام گناهی در ملک چون تو شاهی

حدم بزن ولیکن از حد مبر جفا را

 

از دهشت رقیبت دور است سیف از تو

در کویت ای توانگر سگ می‌گزد گدا را

 

سعدی مگر چو من بود آنگه که این غزل گفت

«مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا»

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1642- هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل

                                    هر کو شنید گفتا لله در قائل

                                                           تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول

                                                                                    آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل

          حلاج بر سر دار این نکته خوش سراید

                           از شافعی نپرسند امثال این مسائل

                                                             گفتم که کی ببخشی بر جان ناتوانم

                                                                                  گفت آن زمان که نبود جان در میانه حائل

       دل داده‌ام به یاری شوخی کشی نگاری

                                مرضیه السجایا محموده الخصائل

                                                      در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت

                                                                              و اکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل

               از آب دیده صد ره طوفان نوح دیدم

                        و از لوح سینه نقشت هرگز نگشت زایل

                                                   ای دوست دست حافظ تعویذ چشم زخم است

                                                                                           یا رب ببینم آن را در گردنت حمایل

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M118- از من رمیده ای و من ساده دل هنوز

بی مهری و جفای تو باور نمی کنم

دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این

دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم

 

رفتی و با تو رفت مرا شادی و امید

دیگر چگونه عشق تو را آرزو کنم

دیگر چگونه مستی یک بوسهٔ تو را

دراین سکوت تلخ و سیه جستجو کنم

 

یاد آر آن زن ، آن زن دیوانه را که خفت

یک شب به روی سینهٔ تو مست عشق و ناز

لرزید بر لبان عطش کرده اش هوس

خندید در نگاه گریزنده اش نیاز

 

لبهای تشنه اش به لبت داغ بوسه زد

افسانه های شوق تو را گفت با نگاه

پیچید همچو شاخهٔ پیچک به پیکرت

آن بازوان سوخته در باغ زرد ماه

 

هر قصه ای که ز عشق خواندی به گوش او

در دل سپرد و هیچ ز خاطر نبرده است

دردا دگر چه مانده از آن شب ، شب شگفت

آن شاخه خشک گشته و آن باغ مرده است

 

با آنکه رفته ای و مرا برده ای ز یاد

می خواهمت هنوز و به جان دوست دارمت

ای مرد ، ای فریب مجسم بیا که باز

بر سینهٔ پر آتش خود می فشارمت

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

زهی آصف کز صفاتی کز کفایت

تو را ملک سلیمان در نگین است

 

چو کلکت دانه مشکین فشاند

هزارش چون عطارد خوشه چین است

 

قضا با امر و نهیب همعنان است

قدر با صدر قدرت همنشین است

 

ز خاک درگهت صد پی کشیده

فلک نیل سعادت بر جبین است

 

ز شوق طاعتت صد ره نهاده

اسد داغ ارادت بر سرین است

 

وزیرا کاتب دیوان اعلی

چه گویم راستی مردی امین است

 

دور رسمک داشت در بغداد و واسط

رهی کز بندگان کمترین است

 

نجس کرد آن یکی را خواجه طاهر

که با خلق خدا دایم به کین است

 

یکی را خود یمین الدین بر آن است

که حاصل کرده از کد یمین است

 

یکی مطعون ارباب شمال است

یکی موقوف اصحاب یمین است

 

نمی‌دانم که در رسم من افتاد

خلل یا رسم این دیوان چنین است

 

من آن مستوفی نحس نجس را

اگر طاهرتر از ما معین است

 

سزایی می‌توان داد لیکن

نظر بر خواجه روی زمین است

 

به استخلاص من پروانه فرمای

که چون شمعم زبانی آتشین است

 

سخن را بر دعایت ختم کردم

که آمین در دعا روح‌الامین است 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1641- اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

                                    رسد به دولت وصل تو کار من به اصول

                                                                  قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا

                                                                                       فراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول

          چو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زور

                                         به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول

                                                                 کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم

                                                                                        که گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول

                من شکسته بدحال زندگی یابم

                                   در آن زمان که به تیغ غمت شوم مقتول

                                                                   خرابتر ز دل من غم تو جای نیافت

                                                                                         که ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول

             دل از جواهر مهرت چو صیقلی دارد

                                            بود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول

                                                         چه جرم کرده‌ام ای جان و دل به حضرت تو

                                                                                      که طاعت من بی‌دل نمی‌شود مقبول

                         به درد عشق بساز و خموش کن حافظ

                                                رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M117- باز هم قلبی به پایم اوفتاد

باز هم چشمی به رویم خیره شد

باز هم در گیر و دار یک نبرد

عشق من بر قلب سردی چیره شد

 

باز هم از چشمهٔ لبهای من

تشنه ای سیراب شد ، سیراب شد

باز هم در بستر آغوش من

رهرویی در خواب شد ، در خواب شد

 

بر دو چشمش دیده می دوزم به ناز

خود نمی دانم چه می جویم در او

عاشقی دیوانه می خواهم که زود

بگذرد از جاه و مال و آبرو

  

او شراب بوسه می خواهد ز من

من چه گویم قلب پر امّید را

او به فکر لذت و غافل که من

طالبم آن لذت جاوید را

  

من صفای عشق می خواهم از او

تا فدا سازم وجود خویش را

او تنی می خواهد از من آتشین

تا بسوزاند در او تشویش را

  

او به من می گوید ای آغوش گرم

مست نازم کن ، که من دیوانه ام

من به او می گویم ای نا آشنا

بگذر از من ، من تو را بیگانه ام

 

 آه از این دل ، آه از این جام امید

عاقبت بشکست و کس رازش نخواند

چنگ شد در دست هر بیگانه ای

ای دریغا ، کس به آوازش نخواند 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

در آب و گل که آورد، آیین جان نهادن؟

بر دوش جان نازک، بار گران نهادن؟

 

شاداب شاخ جان را، از بوم جاودانی

برکندن از چه علت، در خاکدان نهادن؟

 

ز آوردن تن و جان، با هم چه سود بینی

جز درد تن فزودن، جر بار جان نهادن

 

گویندۀ سمر را، زین حال در خور آید

صد قصه جمع کردن، صد داستان نهادن

 

از داستان و قصه، بگذر که غصه باشد

پیش گرسنه چندی، از هیچ خوان نهادن

 

گفت و شنید کم کن، گر رهروی که از سر

شاید برای توشه، چشم و زبان نهادن

 

کاری شگرف باشد، در ره روش قدم را

از سود برگرفتن و اندر زیان نهادن

 

گاه بلا به مردی، تن در میان فکندن

کام و هوای خود را، بر یک کران نهادن

 

رسمی است عاشقان را، هنگام نامرادی

از دل کرانه جستن، جان در میان نهادن

 

در دین عشق هرگز، جز رسم پاکبازی

دینی توان گرفتن؟ رسمی توان نهادن؟

 

کار تو خواب بینم، در راه، گاه رفتن

پس جرم نارسیدن، بر همرهان نهادن

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1640- مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق

                                  گرت مدام میسر شود زهی توفیق

                                                        جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است

                                                                                        هزار بار من این نکته کرده‌ام تحقیق

                دریغ و درد که تا این زمان ندانستم

                                   که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

                                                            به مأمنی رو و فرصت شمر غنیمت وقت

                                                                                         که در کمینگه عمرند قاطعان طریق

                  بیا که توبه ز لعل نگار و خنده جام

                               حکایتیست که عقلش نمی‌کند تصدیق

                                                               اگر چه موی میانت به چون منی نرسد

                                                                                 خوش است خاطرم از فکر این خیال دقیق

               حلاوتی که تو را در چه زنخدان است

                                     به کنه آن نرسد صد هزار فکر عمیق

                                                         اگر به رنگ عقیقی شد اشک من چه عجب

                                                                                  که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقیق

                        به خنده گفت که حافظ غلام طبع توام

                                                 ببین که تا به چه حدم همی‌کند تحمیق

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M116- تو را می خواهم و دانم که هرگز

به کام دل در آغوشت نگیرم

تویی آن آسمان صاف و روشن

من این کنج قفس ، مرغی اسیرم

 

ز پشت میله های سرد تیره

نگاه حسرتم حیران به رویت

در این فکرم که دستی پیش آید

و من ناگه گشایم پر به سویت

 

در این فکرم که در یک لحظه غفلت

از این زندان خامُش پر بگیرم

به چشم مرد زندانبان بخندم

کنارت زندگی از سر بگیرم

 

در این فکرم من و دانم که هرگز

مرا یارای رفتن زین قفس نیست

اگر هم مرد زندانبان بخواهد

دگر از بهر پروازم نفس نیست

 

ز پشت میله ها هر صبح روشن

نگاه کودکی خندد به رویم

چو من سر می کنم آواز شادی

لبش با بوسه می آید به سویم

 

اگر ای آسمان ، خواهم که یک روز

از این زندان خامُش پر بگیرم

به چشم کودک گریان چه گویم

ز من بگذر ، که من مرغی اسیرم

 

من آن شمعم که با سوز دل خویش

فروزان می کنم ویرانه ای را

اگر خواهم که خاموشی گزینم

پریشان می کنم کاشانه ای را

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

مندیش که سست عهد و بدپیمانم

وز دوستیت فرار گیرد جانم

 

هرچند که به خط جمال منسوخ شود

من خط تو همچنان زنخ می‌خوانم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1639- طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف

                                  گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف

                                                              طرف کرم ز کس نبست این دل پرامید من

                                                                              گر چه سخن همی‌برد قصه من به هر طرف

        از خم ابروی توام هیچ گشایشی نشد

                                     وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف

                                                           ابروی دوست کی شود دست کش خیال من

                                                                               کس نزده‌ست از این کمان تیر مراد بر هدف

            چند به ناز پرورم مهر بتان سنگ دل

                                             یاد پدر نمی‌کنند این پسران ناخلف

                                                          من به خیال زاهدی گوشه نشین و طرفه آنک

                                                                              مغبچه‌ای ز هر طرف می‌زندم به چنگ و دف

        بی خبرند زاهدان نقش بخوان و لا تقل

                                     مست ریاست محتسب باده بده و لا تخف

                                                         صوفی شهر بین که چون لقمه شبهه می‌خورد

                                                                                      پاردمش دراز باد آن حیوان خوش علف

                     حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق

                                                        بدرقه رهت شود همت شحنه نجف

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه شانزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M115- از پیش من برو که دل آزارم

ناپایدار و سست و گنه کارم

در کنج سینه یک دل دیوانه

در کنج دل هزار هوس دارم

 

قلب تو پاک و دامن من ناپاک

من شاهدم به خلوت بیگانه

تو از شراب بوسهٔ من مستی

من سرخوش از شرابم و پیمانه

 

چشمان من هزار زبان دارد

من ساقیم به محفل سرمستان

تا کی ز درد عشق سخن گویی

گر بوسه خواهی از لب من ، بستان

 

عشق تو همچو پرتو مهتابست

تابیده بی خبر به لجن زاری

باران رحمتی است که می بارد

بر سنگلاخ قلب گنهکاری

 

من ظلمت و تباهی جاویدم

تو آفتاب روشن امیدی

بر جانم ، ای فروغ سعادتبخش

دیر است این زمان ، که تو تابیدی

 

دیر آمدم و دامنم از کف رفت

دیر آمدی و غرق گنه گشتم

از تند باد ذلت و بدنامی

افسردم و چو شمع تبه گشتم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه شانزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

نه هر دل کاشف اسرار «اسرا» ست

نه هر کس محرم راز « فاوحا» ست

نه هر عقلی کند این راه را طی

نه هر دانش به این مقصد برد پی

نه هرکس در مقام «لی مع الله»

به خلوتخانهٔ وحدت برد راه

نه هر کو بر فراز منبر آید

«سلونی» گفتن از وی در خور آید

«سلونی » گفتن از ذاتیست در خور

که شهر علم احمد را بود در

چو گردد شه نهانی خلوت آرای

نه هرکس را در آن خلوت بود جای

 

                                                   براي ديدن ادامه شعر، به ادامه مطلب مراجعه نماييد.


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ یکشنبه شانزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1638- در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

                                 شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

                                                         روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم پرست

                                                                               بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

             رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد

                                     همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

                                                                   گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو

                                                                          کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع

          در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست

                                           این دل زار نزار اشک بارانم چو شمع

                                                                  در شب هجران مرا پروانه وصلی فرست

                                                                                ور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع

        بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است

                                   با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع

                                                              کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت

                                                                                 تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

           همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو

                                    چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

                                                                 سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین

                                                                                      تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

                       آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت

                                                 آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه پانزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M114- باز من ماندم و خلوتی سرد

خاطراتی ز بگذشته ای دور

یاد عشقی که با حسرت و درد

رفت و خاموش شد در دل گور

 

روی ویرانه های امیدم

دست افسونگری شمعی افروخت

مرده ای چشم پر آتشش را

از دل گور بر چشم من دوخت

 

ناله کردم که ای وای ، این اوست

در دلم از نگاهش ، هراسی

خنده ای بر لبانش گذر کرد

کای هوسران ، مرا می شناسی

 

قلبم از فرط اندوه لرزید

وای بر من ، که دیوانه بودم

وای بر من ، که من کشتم او را

وه که با او چه بیگانه بودم

 

او به من دل سپرد و به جز رنج

کی شد از عشق من حاصل او

با غروری که چشم مرا بست

پا نهادم به روی دل او

 

من به او رنج و اندوه دادم

من به خاک سیاهش نشاندم

وای بر من ، خدایا ، خدایا

من به آغوش گورش کشاندم

 

در سکوت لبم ناله پیچید

شعلهٔ شمع مستانه لرزید

چشم من از دل تیرگیها

قطره اشکی در آن چشمها دید

 

همچو طفلی پشیمان دویدم

تا که در پایش افتم به خواری

تا بگویم که دیوانه بودم

می توانی به من رحمت آری

 

دامنم شمع را سرنگون کرد

چشم ها در سیاهی فرو رفت

ناله کردم مرو ، صبر کن ، صبر

لیکن او رفت ، بی گفتگو رفت

 

 وای برمن ، که دیوانه بودم

من به خاک سیاهش نشاندم

وای بر من ، که من کشتم او را

من به آغوش گورش کشاندم 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه پانزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

رفتی تو و بی تو ذوق می نوشی نیست

کاریم به جز سکوت و خاموشی نیست

 

دانی تو و عالمی سراسر دانند

گر از تو خموشم از فراموشی نیست 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه پانزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1637- ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش

                                  بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

                                                             از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشم

                                                                                 آتش زدم چو گل به تن لخت لخت خویش

  دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود

                                    گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش

                                                                  کای دل تو شاد باش که آن یار تندخو

                                                                                        بسیار تندروی نشیند ز بخت خویش

 خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذرد

                             بگذر ز عهد سست و سخن‌های سخت خویش

                                                                   وقت است کز فراق تو وز سوز اندرون

                                                                                آتش درافکنم به همه رخت و پخت خویش

                            ای حافظ ار مراد میسر شدی مدام

                                                        جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه چهاردهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M113- باز در چهرهٔ خاموش خیال

خنده زد چشم گناه آموزت

باز من ماندم و در غربت دل

حسرت بوسهٔ هستی سوزت

  

باز من ماندم و یک مشت هوس

باز من ماندم و یک مشت امید

یاد آن پرتو سوزندهٔ عشق

که ز چشمت به دل من تابید

  

باز در خلوت من دست خیال

صورت شاد تو را نقش نمود

بر لبانت هوس مستی ریخت

در نگاهت عطش طوفان بود

  

یاد آن شب که تو را دیدم و گفت

دل من با دلت افسانهٔ عشق

چشم من دید در آن چشم سیاه

نگهی تشنه و دیوانهٔ عشق

  

یاد آن بوسه که هنگام وداع

بر لبم شعلهٔ حسرت افروخت

یاد آن خندهٔ بیرنگ و خموش

که سراپای وجودم را سوخت

  

رفتی و در دل من ماند به جای

عشقی آلوده به نومیدی و درد

نگهی گمشده در پردهٔ اشک

حسرتی یخ زده در خندهٔ سرد

  

آه اگر باز بسویم آیی

دیگر از کف ندهم آسانت

ترسم این شعلهٔ سوزندهٔ عشق

آخر آتش فکند بر جانت

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه چهاردهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

  شب را به زیر سرخ پر خویش می‌کشم

در من هراس نیست ز سردیّ و تیرگی

من از سپیده‌های دروغین مشوّشم »

(کسرایی)

ما مرغ آتشیم

ما مرغ آتشیم

در ما هراس نیست ز سردیّ و تیرگی

ما از سپیده‌های دروغین گذشته‌ایم.

ما مرغ آتشیم

با بال شعله‌های فروزان انقلاب

چون آتشین‌عقاب

تا قله‌های سرکش اوج زمانه‌ها

تا بیکرانه‌ها –

پرواز می‌کنیم.

ما مرغ آتشیم

ما آشیان خویش 

در بی‌کران سبز پهن دشت آسمان

بر شاخسار جنگل خورشید می‌نهیم. 

ما مرغ آتشیم

ما در پیام خویش

با بال شعله‌پرور موج ترانه‌ها

از شاخسار جنگل خورشید بر زمین

بهر زمینیان

بهر زمینیانِ فسون‌گشتهٔ اسیر –

در بند روسپیِّ سیه‌کار شهر شب

پرواز می‌کنیم

واندر مسیر خویش

صد نردبان نور

چون کهکشان به جانب خورشید می‌کشیم.

ما مرغ آتشیم

در ما هراس نیست ز سردیّ و تیرگی

ما از سپیده‌های دروغین گذشته‌ایم.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه چهاردهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1636- دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش

                                وز شما پنهان نشاید کرد سر می فروش

                                                        گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طبع

                                                                            سخت می‌گردد جهان بر مردمان سخت‌کوش

          وان گهم درداد جامی کز فروغش بر فلک

                              زهره در رقص آمد و بربط زنان می‌گفت نوش

                                                           با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام

                                                                          نی گرت زخمی رسد آیی چو چنگ اندر خروش

             تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی

                                     گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

                                                        گوش کن پند ای پسر وز بهر دنیا غم مخور

                                                                          گفتمت چون در حدیثی گر توانی داشت هوش

       در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید

                               زان که آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

                                                           بر بساط نکته دانان خودفروشی شرط نیست

                                                                              یا سخن دانسته گو ای مرد عاقل یا خموش

                   ساقیا می ده که رندی‌های حافظ فهم کرد

                                              آصف صاحب قران جرم بخش عیب پوش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه سیزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M122- نمی دانم چه می خواهم خدایا

به دنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خستهٔ من

چرا افسرده است این قلب پر سوز

  

ز جمع آشنایان می گریزم

به کنجی می خزم آرام و خاموش

نگاهم غوطه ور در تیرگیها

به بیمار دل خود می دهم گوش

  

گریزانم از این مردم که با من

به ظاهر همدم ویکرنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پیرایه بستند

 

 از این مردم ، که تا شعرم شنیدند

به رویم چون گلی خوشبو شکفتند

ولی آن دم که در خلوت نشستند

مرا دیوانه ای بد نام گفتند

  

دل من ، ای دل دیوانهٔ من

که می سوزی از این بیگانگی ها

مکن دیگر ز دست غیر فریاد

خدا را ، بس کن این دیوانگی ها 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه سیزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

شب وصل است و با دلبر مرا لب بر لب است امشب

شبی کز روز خوشتر باشد آن شب امشب است امشب

 

به چشمی روی آن مه بینم از شوق و به صد حسرت

ز بیم صبح چشم دیگرم بر کوکب است امشب

 

دلا بردار از لب مهر خاموشی و با دلبر

سخن آغاز کن هنگام عرض مطلب است امشب

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه سیزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1635- یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش

                                      می‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش

                                                              گر چه از کوی وفا گشت به صد مرحله دور

                                                                                         دور باد آفت دور فلک از جان و تنش

            گر به سرمنزل سلمی رسی ای باد صبا

                                       چشم دارم که سلامی برسانی ز منش

                                                                 به ادب نافه گشایی کن از آن زلف سیاه

                                                                                   جای دل‌های عزیز است به هم برمزنش

                    گو دلم حق وفا با خط و خالت دارد

                                              محترم دار در آن طره عنبرشکنش

                                                                   در مقامی که به یاد لب او می نوشند

                                                                             سفله آن مست که باشد خبر از خویشتنش

            عرض و مال از در میخانه نشاید اندوخت

                                       هر که این آب خورد رخت به دریا فکنش

                                                              هر که ترسد ز ملال انده عشقش نه حلال

                                                                                          سر ما و قدمش یا لب ما و دهنش

                          شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است

                                                 آفرین بر نفس دلکش و لطف سخنش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M121- می بندم این دو چشم پر آتش را

تا ننگرد درون دو چشمانش

تا داغ و پر تپش نشود قلبم

از شعلهٔ نگاه پریشانش

 

می بندم این دو چشم پر آتش را

تا بگذرم ز وادی رسوایی

تا قلب خامُشم نکشد فریاد

رو می کنم به خلوت و تنهایی

 

ای رهروان خسته چه می جویید

در این غروب سرد ز احوالش

او شعلهٔ رمیدهٔ خورشید است

بیهوده می دوید به دنبالش

 

او غنچهٔ شکفتهٔ مهتابست

باید که موج نور بیفشاند

بر سبزه زار شب زدهٔ چشمی

کاو را به خوابگاه گنه خوانَد

 

باید که عطر بوسهٔ خاموشش

با ناله های شوق بیآمیزد

در گیسوان آن زن افسونگر

دیوانه وار عشق و هوس ریزد

 

باید شراب بوسه بیاشامد

ازساغر لبان فریبایی

مستانه سر گذارد و آرامد

بر تکیه گاه سینهٔ زیبایی

 

ای آرزوی تشنه به گرد او

بیهوده تار عمر چه می بندی ؟

روزی رسد که خسته و وامانده

بر این تلاش بیهُده می خندی

 

آتش زنم به خرمن امیدت

با شعله های حسرت و ناکامی

ای قلب فتنه جوی گنه کرده

شاید دمی ز فتنه بیارامی

 

می بندمت به بند گران غم

تا سوی او دگر نکنی پرواز

ای مرغ دل که خسته و بی تابی

دمساز باش با غم او ، دمساز

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

ای فیض بیا که عزم می خانه کنیم

پیمان شکنیم و می بپیمانه کنیم

 

دل در ره عشوه‌های ساقی فکنیم

جان در سر غمزهای جانانه کنیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1634- خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش

                             خداوندا نگه دار از زوالش

                                             ز رکن آباد ما صد لوحش الله

                                                              که عمر خضر می‌بخشد زلالش

                                                                                          میان جعفرآباد و مصلا

                                                                                                      عبیرآمیز می‌آید شمالش

      به شیراز آی و فیض روح قدسی

                      بجوی از مردم صاحب کمالش

                                             که نام قند مصری برد آن جا

                                                                      که شیرینان ندادند انفعالش

                                                                               صبا زان لولی شنگول سرمست

                                                                                           چه داری آگهی چون است حالش

          گر آن شیرین پسر خونم بریزد

                       دلا چون شیر مادر کن حلالش

                                               مکن از خواب بیدارم خدا را

                                                                که دارم خلوتی خوش با خیالش

                                                                             چرا حافظ چو می‌ترسیدی از هجر

                                                                                                      نکردی شکر ایام وصالش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه یازدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M120- در انتظار خوابم و صد افسوس

خوابم به چشم باز نمی آید

اندوهگین و غمزده می گویم

شاید ز روی ناز نمی آید

  

چون سایه گشته خواب و نمی افتد

در دامهای روشن چشمانم

می خواند آن نهفتهٔ نامعلوم

در ضربه های نبض پریشانم

  

مغروق این جوانی معصومم

مغروق لحظه های فراموشی

مغروق این سلام نوازشبار

در بوسه و نگاه و همآغوشی

  

می خواهمش در این شب تنهایی

با دیدگان گمشده در دیدار

با درد ، درد ساکت زیبایی

سرشار ، از تمامی خود سرشار

  

می خواهمش که بفشردم بر خویش

بر خویش بفشرد من شیدا را

بر هستیم بپیچد ، پیچد سخت

آن بازوان گرم و توانا را

  

در لابلای گردن و موهایم

گردش کند نسیم نفسهایش

نوشد ، بنوشد که بپیوندم

با رود تلخ خویش به دریایش

  

وحشی و داغ و پر عطش و لرزان

چون شعله های سرکش بازیگر

در گیردم ، به همهمه در گیرد

خاکسترم بماند در بستر

  

در آسمان روشن چشمانش

بینم ستاره های تمنا را

در بوسه های پر شررش جویم

لذات آتشین هوسها را

 

 می خواهمش دریغا ، می خواهم

می خواهمش به تیره ، به تنهایی

می خوانمش به گریه ، به بی تابی

می خوانمش به صبر ، شکیبایی

 

 لب تشنه می دود نگهم هر دم

در حفره های شب ، شب بی پایان

او ، آن پرنده ، شاید می گرید

بر بام یک ستارهٔ سرگردان

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه یازدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

شبی چون شام در فریاد و زاری

به صبح آوردم اندر نوحه کاری

 

صباحی ناگهانم خواب بربود

زمانی جانم از زاری بیاسود

 

خرامان آمد اندر خواب نوشین

خیال آن سهی سروم به بالین

 

مرا دید اوفتاده زار و مدهوش

ز تاب آتش دل سینه پرجوش

 

در آب دیدهٔ خود غرق گشته

جگر در تاب و دود از سر گذشته

 

به جان مجروح و تن بیمار و دل ریش

به کام دشمنان افتاده بی خویش

 

ز مژگان اشک خونین بر زمین ریخت

ز روی مهربانی در من آویخت

 

به من میگفت کای خو کرده با من

بسی در وصل جان پرورده با من

 

تو آن در عشق رویم داستانی

تو آن بگزیده یار مهربانی

 

که بی من یکدم آرامت نبودی

بجز وصلم دگر کامت نبودی

 

کنون چون بی‌مراد از حس تقدیر

فتادی در چنین هجران دلگیر

 

در این سرگشتگی چونست حالت

نمیگیرد ز عمر خود ملالت

 

مرا تا از تو دورم نیست آرام

جدا ماندم بصد ناکامی از کام

 

خیالی گشته‌ام در آرزویت

به جان آمد دلم در جستجویت

 

پریشانحال چون زلف بتانم

چو چشم مست خوبان ناتوانم

 

نماند از سرو قدم جز خیالی

نماند از ماه رویم جز هلالی

 

تنم از زندگانی بهره‌ور نیست

تو را از حال زار من خبر نیست

 

چو از بوی خیالش جان خبر یافت

ز بیهوشی زمانی روی برتافت

 

تصور شد دلم را کاین وصال است

چه دانستم که در خوابم خیال است

 

شدم تا قصهٔ خود عرضه دارم

یکایک زخم هجران برشمارم

 

درآمد صالح شوریده در کار

شدم از سؤ بخت خفته بیدار

 

چو خالی دیدم از دلبر شبستان

برآمد از دل پر دردم افغان

 

دل مجروح زارم زارتر شد

درون خسته‌ام بیمارتر شد

 

غم هجران بدو ناگفته ماندم

چو زلفش زین سبب آشفته ماندم

 

خروشی از من محزون برآمد

نفیرم از دل پر خون برآمد

 

بجز باد صبا یاری ندیدم

وز او به هیچ غمخواری ندیدم

 

که راز دل بجانانم رساند

ز دید دل به درمانم رساند

 

پس از نالیدن و فریاد و زاری

بدو گفتم ز روی بیقراری

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه یازدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1633- شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش

                                      که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

                                                             سماط دهر دون پرور ندارد شهد آسایش

                                                                         مذاق حرص و آز ای دل بشو از تلخ و از شورش

            بیاور می که نتوان شد ز مکر آسمان ایمن

                                         به لعب زهره چنگی و مریخ سلحشورش

                                                               کمند صید بهرامی بیفکن جام جم بردار

                                                                    که من پیمودم این صحرا نه بهرام است و نه گورش

                      بیا تا در می صافیت راز دهر بنمایم

                                   به شرط آن که ننمایی به کج طبعان دل کورش

                                                           نظر کردن به درویشان منافی بزرگی نیست

                                                                            سلیمان با چنان حشمت نظرها بود با مورش

                        کمان ابروی جانان نمی‌پیچد سر از حافظ

                                                ولیکن خنده می‌آید بدین بازوی بی زورش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه دهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M119- ترا من چشم در راهم شباهنگام

که می گیرند در شاخ  تلاجن  سایه ها رنگ سیاهی

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم

ترا من چشم در راهم.

 

شباهنگام.در آندم که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یاد آوری یا نه

من از یادت نمی کاهم

ترا من چشم در راهم.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه دهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

من ندانم که کیم

من فقط می دانم

 که تویی

شاه بیت غزل زندگیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه دهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1632- فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش

                                گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

                                                              دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند

                                                                                 خواجه آن است که باشد غم خدمتگارش

         جای آن است که خون موج زند در دل لعل

                                          زین تغابن که خزف می‌شکند بازارش

                                                                 بلبل از فیض گل آموخت سخن ور نه نبود

                                                                                      این همه قول و غزل تعبیه در منقارش

               ای که در کوچه معشوقه ما می‌گذری

                                         بر حذر باش که سر می‌شکند دیوارش

                                                                آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست

                                                                                    هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

             صحبت عافیتت گر چه خوش افتاد ای دل

                                             جانب عشق عزیز است فرومگذارش

                                                              صوفی سرخوش از این دست که کج کرد کلاه

                                                                                       به دو جام دگر آشفته شود دستارش

                         دل حافظ که به دیدار تو خوگر شده بود

                                                             نازپرورد وصال است مجو آزارش


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه نهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M118- بر سر قایقش اندیشه کنان  قایق بان

دائماً میزند از رنج سفر بر سر دریا فریاد:

اگرم کشمکش موج سوی ساحل راهی میداد.

*

سخت طوفان زده روی دریاست

نا شکیباست به دل قایق بان

شب پر از حادثه.دهشت افزاست.

*

بر سر ساحل هم لیکن اندیشه کنان قایق بان

نا شکیباتر بر می شود از او فریاد:

کاش بازم ره بر خطه ی دریای گران می افتاد!

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه نهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

این کوزه چو من عاشق زاری بوده‌است،

در بندِ سرِ زلفِ نگاری بوده‌است؛

این دسته که بر گردن او می‌بینی:

دستی است که بر گردن یاری بوده‌است!

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه نهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1631- غبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش

                                  بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش

                                                                  ای دل اندربند زلفش از پریشانی منال

                                                                                  مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

    رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار

                              کار ملک است آن که تدبیر و تامل بایدش

                                                               تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافریست

                                                                                          راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

       با چنین زلف و رخش بادا نظربازی حرام

                               هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش

                                                                   نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید

                                                                                  این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

           ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند

                               دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

                                                                   کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود

                                                                                 عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه هشتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M117- زردها بی خود قرمز نشده اند

قرمزی رنگ نینداخته است

بی خودی بر دیوار.

صبح پیدا شده از آن طرف کوه ازاکو اما

وازانا پیدا نیست

گرته ی روشنی مرده ی برفی همه کارش آشوب

بر سر شیشه ی هر پنجره بگرفته قرار.

وازانا پیدا نیست

من دلم سخت گرفته است از این

میهمان خانه ی مهمان کش روزش تاریک

که به جان هم نشناخته انداخته است:

چند تن خواب آلود

چند تن نا هموار

چند تن نا هشیار.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه هشتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

چون شد این اعتقادنامه درست

باز گردم به کار و بار نخست

 

کار من عشق و بار من عشق است

حاصل روزگار من عشق است

 

سر رشته کشیده بود به عشق

دل و جان آرمیده بود به عشق

 

به سر رشتهٔ خود آیم باز

سخن عاشقی کنم آغاز

 

آن نه رشته، سلاسل ذهب است

نام رشته بر آن نه از ادب است

 

این مسلسل سخن که می‌خوانی

هم از آن سلسله‌ست، تا، دانی!

 

تا نجوشد ز سینه عشق سخن

نتوان داد شرح عشق کهن

 

می‌زند جوش، عشق‌ام از سینه

تا دهم شرح عشق دیرینه

 

گر مددگار من شود توفیق

که کنم درس عشق را تحقیق،

 

بهر آن دفتری ز نو سازم

داستانی دگر بپردازم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه هشتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1630- اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش

                                  حریف خانه و گرمابه و گلستان باش

                                                                شکنج زلف پریشان به دست باد مده

                                                                                      مگو که خاطر عشاق گو پریشان باش

    گرت هواست که با خضر همنشین باشی

                               نهان ز چشم سکندر چو آب حیوان باش

                                                                 زبور عشق نوازی نه کار هر مرغیست

                                                                                         بیا و نوگل این بلبل غزل خوان باش

               طریق خدمت و آیین بندگی کردن

                               خدای را که رها کن به ما و سلطان باش

                                                                      دگر به صید حرم تیغ برمکش زنهار

                                                                                  و از آن که با دل ما کرده‌ای پشیمان باش

       تو شمع انجمنی یک زبان و یک دل شو

                               خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش

                                                                    کمال دلبری و حسن در نظربازیست

                                                                                           به شیوه نظر از نادران دوران باش

                         خموش حافظ و از جور یار ناله مکن

                                                تو را که گفت که در روی خوب حیران باش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه هفتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M116- ول کنید اسب مرا

راه توشه ی سفرم را و نمد زینم را

و مرا هرزه درا،

که خیالی سرکش

به در خانه کشاندست مرا.

 

رسم از خطه ی دوری، نه دلی شاد در آن.

سرزمینهایی دور

جای آشوبگران

کارشان کشتن و کشتار که از هر طرف و گوشه ی آن

می نشاندید بهارش گل با زخم جسدهای کسان.

*

فکر می کردم در ره چه عبث

که ازین جای بیابان هلاک

می تواند گذرش باشد هر راهگذر

باشد او را دل فولاد اگر

و برد سهل نظر در بد و خوب که هست

و بگیرد مشکلها آسان.

و جهان را داند

جای کین و کشتار

و خراب و خذلان.

 

ولی اکنون به همان جای بیابان هلاک

بازگشت من میباید، با زیرکی من که به کار،

خواب پر هول و تکانی که ره آورد من از این سفرم هست هنوز

چشم بیدارم و هر لحظه بر آن می دوزد،

هستیم را همه در آتش بر پا شده اش می سوزد.

 

از برای من ویران سفر گشته مجالی دمی استادن نیست

منم از هر که در این ساعت غارت زده تر

همه چیز از کف من رفته به در

دل فولادم با من نیست

همه چیزم دل من بود و کنون می بینم

دل فولادم مانده در راه.

دل فولادم را بی شکی انداخته است

دست آن قوم بداندیش در آغوش بهاری که گلش گفتم از خون وز زخم.

وین زمان فکرم این است که در خون برادرهایم

ـــ ناروا در خون پیچان

بی گنه غلتان در خون ـــ

دل فولادم را زنگ کند دیگرگون.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه هفتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

من، بر این ابری که این سان سوگوار

                                         اشک بارد زار زار

دل نمی‌سوزانم ای یاران، که فردا بی‌گمان

در پی این گریه می‌خندد بهار.

 

ارغوان می‌ رقصد، از شوق گل‌ افشانی

نسترن می‌تابد و باغ است نورانی

بید، سرسبز و چمن، شاداب، مرغان مست مست

گریه کن! ای ابر پربار زمستانی

گریه کن زین بیشتر، تا باغ را فردا بخندانی!

 

گفته بودند از پس هر گریه آخر خنده‌ای‌ست

این سخن بیهوده نیست

زندگی مجموعه‌ای از اشک و لبخند است

خنده شیرین فروردین

بازتاب گریه پربار اسفند است.

 

ای زمستان! ای بهار

بشنوید از این دل تا جاودان امیدوار:

گریه امروز ما هم،  ارغوان خنده می‌آرد به بار 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه هفتم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1629- بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش

                                  وین سوخته را محرم اسرار نهان باش

                                                              زان باده که در میکده عشق فروشند

                                                                                   ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش

      در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک

                               جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش

                                                                دلدار که گفتا به توام دل نگران است

                                                                                  گو می‌رسم اینک به سلامت نگران باش

  خون شد دلم از حسرت آن لعل روان بخش

                              ای درج محبت به همان مهر و نشان باش

                                                                      تا بر دلش از غصه غباری ننشیند

                                                                                 ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش

                    حافظ که هوس می‌کندش جام جهان بین

                                                  گو در نظر آصف جمشید مکان باش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M115- خانه ام ابری ست

یکسره روی زمین ابری ست با آن.

 

از فراز گردنه خرد و خراب و مست

باد میپیچد.

یکسره دنیا خراب از اوست

و حواس من!

آی نی زن که تو را آوای نی برده ست دور از ره کجایی؟

 

خانه ام ابری ست اما

ابر بارانش گرفته ست.

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،

من به روی آفتابم

می برم در ساحت دریا نظاره.

و همه دنیا خراب و خرد از باد است

و به ره ، نی زن که دائم می نوازد نی ، در این دنیای ابراندود

راه خود را دارد اندر پیش.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

دلا! باز این همه افسردگی چیست؟

به عهد گل، چنین پژمردگی چیست؟

 

اگر آزرده‌ای از توبهٔ دوش

دگر بتوان شکست، آزردگی چیست؟

 

شنیدم گرم داری حلقه، ای دوست!

بهائی! باز این افسردگی چیست؟

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1628- دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

                                                              که چنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مپرس

                 کس به امید وفا ترک دل و دین مکناد

                                                                    که چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس

         به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست

                                                                       زحمتی می‌کشم از مردم نادان که مپرس

             زاهد از ما به سلامت بگذر کاین می لعل

                                                                 دل و دین می‌برد از دست بدان سان که مپرس

             گفت‌وگوهاست در این راه که جان بگدازد

                                                                  هر کسی عربده‌ای این که مبین آن که مپرس

                    پارسایی و سلامت هوسم بود ولی

                                                                        شیوه‌ای می‌کند آن نرگس فتان که مپرس

                  گفتم از گوی فلک صورت حالی پرسم

                                                                      گفت آن می‌کشم اندر خم چوگان که مپرس

               گفتمش زلف به خون که شکستی گفتا

                                                                       حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M114- من چهره ام گرفته

من قایقم نشسته به خشکی

 

با قایقم نشسته به خشکی

فریاد می زنم:

« وامانده در عذابم انداخته است

در راه پر مخافت این ساحل خراب

و فاصله است آب

امدادی ای رفیقان با من.»

گل کرده است پوزخندشان اما

بر من،

بر قایقم که نه موزون

بر حرفهایم در چه ره و رسم

بر التهابم از حد بیرون.

 

در التهابم از حد بیرون

فریاد بر می آید از من:

« در وقت مرگ که با مرگ

جز بیم نیستیّ وخطر نیست،

هزّالی و جلافت و غوغای هست و نیست

سهو است و جز به پاس ضرر نیست.»

با سهوشان

من سهو می خرم

از حرفهای کامشکن شان

من درد می برم

خون از درون دردم سرریز می کند!

من آب را چگونه کنم خشک؟

فریاد می زنم.

من چهره ام گرفته

من قایقم نشسته به خشکی

مقصود من ز حرفم معلوم بر شماست:

یک دست بی صداست

من، دست من کمک ز دست شما می کند طلب.

 

فریاد من شکسته اگر در گلو، وگر

فریاد من رسا

من از برای راه خلاص خود و شما

فریاد می زنم.

فریاد می زنم!

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

بینی آن ترکی که او چون برزند بر چنگ، چنگ

از دل ابدال بگریزد به صد فرسنگ، سنگ

 

بگسلد بر اسب عشق عاشقان بر تنگ صبر

چون کشد بر اسب خویش از موی اسب او تنگ تنگ

 

چنگ او در چنگ او همچون خمیده عاشقی

با خروش و با نفیر و با غریو و با غرنگ

 

عاشقی کو بر میان خویش بر بسته‌ست جان

از سر زلفین معشوقش کمر بسته‌ست تنگ

 

زنگیی گویی بزد در چنگ او در چنگ خویش

هر دو دست خویش ببریده بر او مانند چنگ

 

وان سر انگشتان او را بر بریشمهای او

جنبشی بس بلعجب و آمد شدی بس بی‌درنگ

 

بین که دیباباف رومی در میان کارگاه

دیبهی دارد به کار اندر، به رنگ بادرنگ

 

بر سماع چنگ او باید نبید خام خورد

می‌خوش آید خاصه اندرمهرگان بر بانگ چنگ

 

خوش بود بر هر سماعی می، ولیکن مهرگان

بر سماع چنگ خوشتر بادهٔ روشن چو زنگ

 

مهرگان جشن فریدونست و او را حرمتست

آذری نو باید و می خوردنی بی‌آذرنگ

 

داد جشن مهرگان اسپهبد عادل دهد

آن کجا تنها به کشکنجیر بندازد زرنگ

 

آب چون آتش بود با خشمش آتش همچو آب

گنگ چون دریا بود با جود او دریا چو گنگ

 

نیک و بددانی همی با نام نیک جاودان

هست نیک و نیستش بد، هست نام و نیست ننگ

 

ارزنی باشد به پیش حمله‌اش ارژنگ دیو

پشه‌ای باشد به پیش گرزه‌اش پور پشنگ

 

تیغ او و رمح او و تیر او و گرز او،

دست او و جام او و کلک او و پالهنگ

 

گاه ضرب و گاه طعن و گاه رمی و گاه قید

گاه جود و گاه بزم و گاه خط و گاه جنگ

 

فرق بر و سینه سوز و دیده‌دوز و مغزریز

در بار و مشکسای و زردچهر و سرخ رنگ

 

آفرین زان مرکب شبدیز رنگ رخش رو

آنکه روز جنگ بر پشتش نهد زین رزنگ

 

دست او و پای او و سم او و چشم او

آن شیر و آن پیل و آن گور و آن رنگ

 

برده ران و برده سینه، برده زانو، برده ناف

از هیون و از هزبر و از گوزن و از پلنگ

 

دشت را و بیشه را و کوه را و آب را

چون گوزن و چون پلنگ و چون شترمرغ و نهنگ

 

با شدن، با آمدن، با رفتن و برگشتنش

ابرگرد و باد کند و برق سست و چرخ لنگ

 

ساق چون پولاد و زانو چون کمان و پی چو زه

سم چو الماس و دلش چون آهن و تن همچو سنگ

 

بیشبین چون کرکس و جولان کننده چون عقاب

راهوار ایدون چو کبک و راسترو همچون کلنگ

 

ای رئیس مهربان، این مهرگان فرخ گذار

فر و فرمان فریدون را تو کن فرهنگ و هنگ

 

خز بده اکنون به رزمه، می ستان اکنون به رطل

مشک ریز اکنون به خرمن، عودسوز اکنون به تنگ

 

گاه سوی روم شو، گاهی به سوی زنگ شو

روی معشوق تو رومست و سیه زلفش چو زنگ

 

تا برآید لخت لخت از کوه میغ ماغگون

آسمان آبگون از رنگ او گردد خلنگ

 

تا برآید از پس آن میغ باد تندرو

آسمان چون رنگ بزداید ز میغ گرد رنگ

 

باد عمرت بی‌زوال و باد عزت بی‌کران

باد سعدت بی‌نحوست، باد شهدت بی‌شرنگ

 

بخت بی‌تقصیر و محنت، روز بی‌مکروه و غم

دهر بی‌تلبیس و تنبل، چرخ بی‌نیرنگ و رنگ

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1627- درد عشقی کشیده‌ام که مپرس

                                       زهر هجری چشیده‌ام که مپرس

                                                                        گشته‌ام در جهان و آخر کار

                                                                                                    دلبری برگزیده‌ام که مپرس

              آن چنان در هوای خاک درش

                                             می‌رود آب دیده‌ام که مپرس

                                                                من به گوش خود از دهانش دوش

                                                                                                 سخنانی شنیده‌ام که مپرس

     سوی من لب چه می‌گزی که مگوی

                                             لب لعلی گزیده‌ام که مپرس

                                                                        بی تو در کلبه گدایی خویش

                                                                                                رنج‌هایی کشیده‌ام که مپرس

                            همچو حافظ غریب در ره عشق

                                                   به مقامی رسیده‌ام که مپرس

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M113- شب است،

شبی بس تیرگی دمساز با آن.

به روی شاخ انجیر کهن « وگ دار» می خواند، به هر دم

خبر می آورد طوفان و باران را. و من اندیشناکم.

 

شب است،

جهان با آن، چنان چون مرده ای در گور.

و من اندیشناکم باز:

ـــ اگر باران کند سرریز از هر جای؟

ـــ اگر چون زورقی در آب اندازد جهان را؟...

 

در این تاریکی آور شب

چه اندیشه ولیکن، که چه خواهد بود با ما صبح؟

چو صبح از کوه سر بر کرد، می پوشد ازین طوفان رخ آیا صبح؟

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

سیاهکاری ما کم نشد ز موی سپید

به ترک خواب نگفتیم و صبحدم خندید

 

ز تیغ بازی گردون هواپرستان را

نفس برید ولی رشته هوس نبرید

 

چو مفلسی که به دنبال کیمیا گردد

جهان بگشتم و آزاده‌ای نگشت پدید

 

اگر نمی طلبی رنج نا امیدی را

ز دوستان و عزیزان مدار چشم امید

 

طمع به خاک فرو می برد حریصان را

ز حرص بر سر قارون رسید آنچه رسید

 

درود بر دل من باد کز ستم کیشان

ستم کشید ولی بار منتی نکشید

 

ز گرد حادثه روشندلان چه غم دارند

غبارتیره چه نقصان دهد به صبح سپید؟

 

نه هر که نظم دهد دفتری نظیر من است

که تابناک تر از خود نمی تواند دید

 

ز چشمه گوهر غلطان کجا پدید آید؟

نه هر که ساز کند نغمهای بود ناهید

 

از آن شبی که رهی دید صبح روی تو را

شبی نرفت که چون صبح جامه ای ندرید

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1626- ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس

                                                      بوسه زن بر خاک آن وادی و مشکین کن نفس

 منزل سلمی که بادش هر دم از ما صد سلام

                                                                   پرصدای ساربانان بینی و بانگ جرس

   محمل جانان ببوس آن گه به زاری عرضه دار

                                                                کز فراقت سوختم ای مهربان فریاد رس

       من که قول ناصحان را خواندمی قول رباب

                                                              گوشمالی دیدم از هجران که اینم پند بس

    عشرت شبگیر کن می نوش کاندر راه عشق

                                                              شب روان را آشنایی‌هاست با میر عسس

       عشقبازی کار بازی نیست ای دل سر بباز

                                                            زان که گوی عشق نتوان زد به چوگان هوس

  دل به رغبت می‌سپارد جان به چشم مست یار

                                                               گر چه هشیاران ندادند اختیار خود به کس

             طوطیان در شکرستان کامرانی می‌کنند

                                                         و از تحسر دست بر سر می‌زند مسکین مگس

                 نام حافظ گر برآید بر زبان کلک دوست

                                                           از جناب حضرت شاهم بس است این ملتمس 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M112- هنوز از شب دمی باقی است، می خواند در او شبگیر

و شب تاب، از نهانجایش، به ساحل می زند سوسو.

 

به مانند چراغ من که سوسو می زند در پنجره ی من

به مانند دل من که هنوز از حوصله وز صبر من باقی است در او

به مانند خیال عشق تلخ من که می خواند

 

و مانند چراغ من که سوسو می زند در پنجره ی من

نگاه چشم سوزانش ـــ امیدانگیزـــ با من

در این تاریک منزل می زند سوسو.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

ای گشایندهٔ خزاین جود

نقش پیوند کارگاه وجود

 

همه هستی ز ملک تا ملکوت

یک رقم زان جریدهٔ جبروت

 

هست بی نیست آشکار و نهفت

توئی و جز ترا نشاید گفت

 

ای به صد لطف کارسازنده

بنده را از کرم نوازنده

 

آمدم بر در تو بی‌خودوار

با خودم دار بی خودم مگذار

 

به کرم رخت خواجگیم بسوز

بنده‌ام خوان و بندگی آموز

 

دور کن باد خسروی ز سرم

پر کن از خاک بندگی بصرم

 

آن چنان ره به خویش کن بازم

کز تو با دیگری نپردازم

 

سخن آن به که بعد حمد خدای

بود از نعمت خواجهٔ دو سرای

 

بهترین نقطهٔ رسل بشمار

آسمان دایره است او پرگار

 

چار یارش بچار سوی یقین

چهار رکن و چهار صفهٔ دین

 

آن بزرگان که همنشین ویند

روشن از پرتو یقین ویند

                                                        برای مشاهده ادامه شعر به ادامه مطلب مراجعه نماييد.


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ دوشنبه سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1625- دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز

                               دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز

                                                                فدای پیرهن چاک ماه رویان باد

                                                                                                 هزار جامه تقوا و خرقه پرهیز

    خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد

                                که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

                                                      فرشته عشق نداند که چیست ای ساقی

                                                                                         بخواه جام و گلابی به خاک آدم ریز

           پیاله بر کفنم بند تا سحرگه حشر

                                به می ز دل ببرم هول روز رستاخیز

                                                            فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی

                                                                                   که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز

       بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت

                                 که در مقام رضا باش و از قضا مگریز

                                                         میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست

                                                                                   تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M111- جاده خاموش ست، هر گوشه ای شب، هست در جنگل.

تیرگی صبح از پی اش تازان

رخنه ای بیهوده می جوید.

یک نفر پوشیده در کنجی

با رفیق اش قصه پوشیده می گوید.

بر در شهر آمد آخر کاروان ما زه راه دور -می گوید-

با لقای کاروان ما، چنان کارایش پاکیزه ای هر لحظه می آراست.

مردمان شهر را فریاد بر میخاست.

آنکه او این قصه اش در گوش، اما

خاسته افسرده وار از جا،

شهر را نام و نشان هر لحظه می جوید.

و به او افسرده می گوید:

«مثل این که سال ها بودم در آن شهر نهان مأوا»

مثل این که یک زمان در کوچه ای از کوچه های او

داشتم یاری موافق، شاد بودم با لقای او.

جاده خاموش ست، هر گوشه ای شب، هست در جنگل.

تیرگی صبح از پی اش تازان

رخنه می جوید.

یک نفر پوشیده بنشسته

با رفیق اش قصه پوشیده می گوید.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

فهرست کش نشاط این باغ

بر ران سخن چنین کشد داغ

 

کانروز که مه به باغ می‌رفت

چون ماه دو هفته کرده هر هفت

 

گل بر سر سرو دسته بسته

بازار گلاب و گل شکسته

 

زلفین مسلسلش گره‌گیر

پیچیده چو حلقه‌های زنجیر

 

در ره ز بنی‌اسد جوانی

دیدش چو شکفته گلستانی

 

شخصی هنری به سنگ و سایه

در چشم عرب بلند پایه

 

بسیار قبیله و قرابات

کارش همه خدمت و مراعات

 

گوش همه خلق بر سلامش

بخت ابن‌سلام کرده نامش

 

هم سیم خدا و هم قوی پشت

خلقی سوی او کشیده انگشت

 

از دیدن آن چراغ تابان

در چاره چو باد شد شتابان

 

آگه نه که گرچه گنج بازد

با باد چراغ در نسازد

 

چون سوی و طنگه آمد از راه

بودش طمع وصال آن ماه

 

مه را نگرفت کس در آغوش

این نکته مگر شدش فراموش

 

چاره طلبید و کس فرستاد

در جستن عقد آن پریزاد

 

تا لیلی را به خواستاری

در موکب خود کشد عماری

 

نیرنگ نمود و خواهش انگیخت

خاکی شد و زر چو خاک می‌ریخت

 

پذرفت هزار گنج شاهی

وز رم گله بیش از آنکه خواهی

 

چون رفت میانجی سخنگوی

در جستن آن نگار دلجوی

 

خواهش کریی بدست بوسی

می‌کرد ز بهر آن عروسی

 

هم مادر و هم پدر نشستند

وامید در آن حدیث بستند

 

گفتند سخن به جای خویش است

لیکن قدری درنگ پیش است

 

کاین تازه بهار بوستانی

دارد عرضی ز ناتوانی

 

چون ماه ز بهیش باز خندیم

شکرانه دهیم و عقد بندیم

 

این عقد نشان سود باشد

انشاء الله که زود باشد

 

اما نه هنوز روزکی چند

می‌باید شد به وعده خرسند

 

تا غنچه گل شکفته گردد

خار از در باغ رفته گردد

 

گردنش به طوق زر درآریم

با طوق زرش به تو سپاریم

 

چون ابن‌سلام ازان نیازی

شد نامزد شکیب سازی

 

مرکب به دیار خویشتن راند

بنشست و غبار خویش بنشاند

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1624- خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز

                                 پیشتر زان که شود کاسه سر خاک انداز

                                                             عاقبت منزل ما وادی خاموشان است

                                                                                              حالیا غلغله در گنبد افلاک انداز

     چشم آلوده نظر از رخ جانان دور است

                                                 بر رخ او نظر از آینه پاک انداز

                                                            به سر سبز تو ای سرو که گر خاک شوم

                                                                                      ناز از سر بنه و سایه بر این خاک انداز

       دل ما را که ز مار سر زلف تو بخست

                                          از لب خود به شفاخانه تریاک انداز

                                                                    ملک این مزرعه دانی که ثباتی ندهد

                                                                                            آتشی از جگر جام در املاک انداز

   غسل در اشک زدم کاهل طریقت گویند

                                    پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز

                                                                 یا رب آن زاهد خودبین که بجز عیب ندید

                                                                                               دود آهیش در آیینه ادراک انداز

                     چون گل از نکهت او جامه قبا کن حافظ

                                                         وین قبا در ره آن قامت چالاک انداز

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M110- می تراود مهتاب

می درخشد شب تاب

نیست یکدم شکند خواب به چشم کس ولیک

غم این خفته چند

خواب در چشم ترم می شکند.

نگران با من استاده سحر.

صبح میخواهد از من

کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر.

در جگر لیکن خاری

از ره این سفرم می شکند.

نازک آرای تن ساق گلی

که به جان اش کشتم

و به جان دادم اش آب.

ای دریغا! به برم می شکند.

دست ها می سایم

تا دری بگشایم.

بر عبث می پایم

که به در کس آید.

در و دیوار به هم ریخته شان

بر سرم می شکند.

می تراود مهتاب

می درخشد شب تاب

مانده پای آبله از راه دراز

بر دم دهکده مردی تنها

کوله بارش بر دوش

دست او بر در، می گوید با خود:

غم این خفته چند

خواب در چشم ترم می شکند.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

گویند مرا چو زاد مادر

پستان به دهن گرفتن آموخت

شبها بر گاهواره من

بیدار نشست و خفتن آموخت

دستم بگرفت و پا بپا برد

تا شیوه راه رفتن آموخت

یک حرف و دو حرف بر زبانم

الفاظ نهاد و گفتن آموخت

لبخند نهاد بر لب من

بر غنچه گل شکفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوست

تا هستم و هست دارمش دوست

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1623- ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز

                                       عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نیاز

                                                                    فرخنده باد طلعت خوبت که در ازل

                                                                                               ببریده‌اند بر قد سروت قبای ناز

                     آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست

                                    چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز

                                                                      پروانه را ز شمع بود سوز دل ولی

                                                                                          بی شمع عارض تو دلم را بود گداز

           صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش

                                       بشکست عهد چون در میخانه دید باز

                                                                              از طعنه رقیب نگردد عیار من

                                                                                             چون زر اگر برند مرا در دهان گاز

                     دل کز طواف کعبه کویت وقوف یافت

                                              از شوق آن حریم ندارد سر حجاز

                                                              هر دم به خون دیده چه حاجت وضو چو نیست

                                                                                              بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز

                        چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان

                                                   حافظ که دوش از لب ساقی شنید راز

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سی ام آبان 1393 توسط وحید نهال پروری
M109- آنکه می گردد با گردش شب

گفت و گو دارد با من به نهان.

از برای دل من خندان ست

آنکه می آید خندان خندان.

مردم چشمم در حلقه چشم من اسیر

می شتابد از پیش.

رفته است از من، از آن گونه که هوش من از قالب سر

نگه دور اندیش.

تا بیابم خندان چه کسی

و آنکه می گرید با او چه کسی ست.

رفته هر محرم از خانه من

با من غمزده یک محرم نیست.

آب می غرد در مخزن کوه

کوه ها غمناک اند

ابر می پیچد، دامان اش تر.

وز فراز دره (اوجا)ی جوان

بیم آورده برفراشته سر.

من بر آن خنده که او دارد می گریم

و بر آن گریه که اوراست به لب می خندم.

و طراز شب را، سرد و خاموش

بر خراب تن شب می بندم.

چه به خامی به ره آمد کودک!

چه نیابیده همه یافته دید!

گفت: راهم بنما

گفتم او را که: بر اندازه بگو

پیش تر بایدت از راه شنید

هم چنان لیکن می غرد آب.

زخم دارد به نهان می خندد.

خنده ناکی می گرید.

خنده با گریه بیامیخته شکل

گل دوانده است بر آب.

هر چه میگردد از خانه به در

هر چه می غلتد، مدهوش در آب.

کوه ها غمناک اند

ابرها می پیچند.

وز فراز دره (اوجا)ی جوان

بیم آورده برفراشته قد.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه سی ام آبان 1393 توسط وحید نهال پروری

چرا توقف کنم ، چرا ؟

پرنده ها به جستجوی جانب آبی رفته اند

افق عمودی است

افق عمودی است و حرکت : فواره وار

و در حدود بینش

سیاره های نورانی می چرخند

زمین در ارتفاع به تکرار می رسد

و چاه های هوایی

به نقب های رابطه تبدیل می شوند

و روز وسعتی است

که در مُخیلهٔ تنگ کرم روزنامه نمی گنجد

چرا توقف کنم ؟

راه از میان مویرگهای حیات می گذرد

کیفیت محیط کشتی زهدان ماه

سلولهای فاسد را خواهد کشت

و در فضای شیمیایی بعد از طلوع

تنها صداست

صدا که جذب ذره های زمان خواهد شد

چرا توقف کنم ؟

 

چه می تواند باشد مرداب

چه می تواند باشد جز جای تخم ریزی حشرات فساد

افکار سردخانه را جنازه های باد کرده رقم می زنند .

نامرد ، در سیاهی

فقدان مردیش را پنهان کرده است

و سوسک ... آه

وقتی که سوسک سخن می گوید .

چرا توقف کنم ؟

همکاری حروف سربی بیهوده است .

همکاری حروف سربی

اندیشهٔ حقیر را نجات نخواهد داد .

من از سُلالهٔ درختانم

تنفس هوای مانده ملولم میکند

پرنده ای که مرده بود به من پند داد که پرواز را به خاطر بسپارم

 

نهایت تمامی نیروها پیوستن است ، پیوستن

به اصل روشن خورشید

و ریختن به شعور نور

طبیعی است

که آسیابهای بادی می پوسند

چرا توقف کنم ؟

من خوشه های نارس گندم را

به زیر پستان می گیرم

و شیر می دهم

صدا ، صدا ، تنها صدا

صدای خواهش شفاف آب به جاری شدن

صدای ریزش نور ستاره بر جدار مادگی خاک

صدای انعقاد نطفهٔ معنی

و بسط ذهن مشترک عشق

صدا ، صدا ، صدا تنها صداست که می ماند

 

در سرزمین قدکوتاهان

معیارهای سنجش همیشه بر مدار صفر سفر کرده اند

چرا توقف کنم ؟

من از عناصر چهار گانه اطاعت می کنم

و کار تدوین نظامنامهٔ قلبم

کار حکومت محلی کوران نیست

 

مرا به زوزهٔ دراز توحش

در عضو جنسی حیوان چه کار

مرا به حرکت حقیر کرم در خلأ گوشتی چه کار

مرا تبار خونی گلها به زیستن متعهد کرده است

تبار خونی گلها می دانید ؟

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سی ام آبان 1393 توسط وحید نهال پروری
1622- روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر

                                       پیش شمع آتش پروا نه به جان گو درگیر

                                                                       در لب تشنه ما بین و مدار آب دریغ

                                                                                 بر سر کشته خویش آی و ز خاکش برگیر

         ترک درویش مگیر ار نبود سیم و زرش

                                  در غمت سیم شمار اشک و رخش را زر گیر

                                                                     چنگ بنواز و بساز ار نبود عود چه باک

                                                                                   آتشم عشق و دلم عود و تنم مجمر گیر

     در سماع آی و ز سر خرقه برانداز و برقص

                                         ور نه با گوشه رو و خرقه ما در سر گیر

                                                                   صوف برکش ز سر و باده صافی درکش

                                                                                       سیم درباز و به زر سیمبری در بر گیر

دوست گو یار شو و هر دو جهان دشمن باش

                                      بخت گو پشت مکن روی زمین لشکر گیر

                                                              میل رفتن مکن ای دوست دمی با ما باش

                                                                                بر لب جوی طرب جوی و به کف ساغر گیر

         رفته گیر از برم وز آتش و آب دل و چشم

                                         گونه‌ام زرد و لبم خشک و کنارم تر گیر

                                                                        حافظ آراسته کن بزم و بگو واعظ را

                                                                                       که ببین مجلسم و ترک سر منبر گیر

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393 توسط وحید نهال پروری
M108- ماه می‌تابد، رود است آرام،

بر سر شاخة «اوجا»، «تیرنگ»

دم بیاویخته، در خواب فرورفته، ولی در «آیش»

کار شب پا نه هنوز است تمام.

* * *

می‌دمد گاه به شاخ

گاه می‌کوبد بر طبل به چوب،

وندر آن تیرگی وحشتزا،

نه صدایی است به جز این، کز اوست

هول غالب، همه چیزی مغلوب.

می‌رود دوکی، این هیکل اوست.

می‌رمد سایه‌ای، این است گُراز.

خواب‌آلوده، به چشمان خسته،

هر دمی با خود می‌گوید باز:

«چه شب موذی و گرمیّ و دراز

تازه مرده ست زنم،

گرْسِنه مانده دو تایی بچه‌هام،

نیست در «کپّه»ی ما مشت برنج،

بکنم با چه زبانشان آرام؟»

باز می‌کوبد او بر سر طبل،

در هوایی به مِه اندود شده،

گرد مهتاب بر آن بنشسته،

وز همه رهگذر جنگل و روی آیش

می‌پرد پشّه و پشّه ست که دسته بسته.

مثل این است که با کوفتن طبل و دمیدن در شاخ

می‌دهد وحشت و سنگینی شب را تسکین.

هر چه، در دیدة او ناهنجار،

هر چهاش در بر، سخت و سنگین.

 

لیک فکریش به سر می‌گذرد،

همچو مرغی که بگیرد پرواز،

هوس دانه‌اش از جا برده،

می‌دهد سوی بچه‌هاش آواز.

مثل این است به او می‌گویند:

«بچّه‌های تو دو تایی ناخوش،

دست در دست تب و گرسِنگی داده به جا می‌سوزند.

آن دو بی مادر و تنها شده‌اند،

مرد!

برو آنجا به سراغ آنها

در کجا خوابیده،

به کجا یا شده‌اند...»

 

برای ديدن ادامه شعر به ادامه مطلب مراجعه شود


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393 توسط وحید نهال پروری

حمد خداوند سرایم نخست

تا شود این نامه به نامش درست

 

واجب اول به وجود قدم

نی به وجودیکه بود از عدم

 

نور فزای بصر دوربین

دیده گشای دل عبرت گزین

 

رخش علل دررهش افگنده سم

علت ومعلول درو ، هر دو گم

 

کس نبرد راه به تحقیق او

وربرد الا که به توفیق او

 

هستی ما نزد خرد اندکی ست

وان همه با نیستی ما یکی ست

 

بود در اول کس از وپیش نی

ماند در آخر ، کس از و بیش نی

 

کرد خرد وحدت او را سجود

ثانی او ممتنع اندر وجود

 

شرک نه در مملکتش دست سای

خود نتوان بود به شرکت خدای

 

پاک از آلودگی آب وخاک

پاک تر از هر چه بگویند پاک

 

دیدن او هست ز مردم دروغ

تا هم ازو دیده نیابد فروغ

 

دور زمین را به زمان باز بست

دام و در از وی با مان باز رست

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393 توسط وحید نهال پروری
1621- یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور

                                                                کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

         ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن

                                                               وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور

                  گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن

                                                      چتر گل در سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور

              دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت

                                                                  دایما یک سان نباشد حال دوران غم مخور

     هان مشو نومید چون واقف نه‌ای از سر غیب

                                                                    باشد اندر پرده بازی‌های پنهان غم مخور

               ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند

                                                           چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور

         در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم

                                                                      سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم مخور

 گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید

                                                             هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور

                    حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب

                                                                     جمله می‌داند خدای حال گردان غم مخور

                حافظا در کنج فقر و خلوت شب‌های تار

                                                                           تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و هشتم آبان 1393 توسط وحید نهال پروری
M107- آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید!

یک نفر در آب دارد می سپارد جان.

یک نفر دارد که دست و پای دایم می زند

روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید.

آن زمان که مست هستید از خیال دست یاییدن به دشمن

آن زمان که پیش خود بی هوده پندارید

که گرفت استید دست ناتوانی را

تا توانایی بهتر را پدید آرید.

آن زمانی که تنگ می بندید

بر کمر هاتان کمر بند

در چه هنگامی بگویم من؟

یک نفر در آب دارد می کند بی هوده جان، قربان!

 

آی آدم ها که بر ساحل بساط دلگشا دارید!

نان به سفره، جامه تان بر تن؛

یک نفر در آب می خواند شما را.

موج سنگین را به دست خسته می کوبد

باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده

سایه هاتان را ز راه دور دیده.

آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی تابی اش افزون

می کند زین آب، بیرون

گاه سر، گه پا

آی آدم ها!

 

او ز راه دور این کهنه جهان را باز می پاید

می زند فریاد و امید کمک دارد.

آی آدم ها که روی ساحل آرام در کار تماشایید!

موج می کوبد به روی ساحل خاموش

پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده بس مدهوش.

می رود نعره زنان، وین بانگ باز از دور می آید:

«آی آدم ها».

و صدای باد هر دم دل گزاتر

و در صدای باد بانگ او رهاتر

از میان آب های دور و نزدیک

باز در گوش این ندا ها:

«آی آدم ها»...

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: نيما يوشيج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و هشتم آبان 1393 توسط وحید نهال پروری

می نوش که عمرِ جاودانی این است،

خود حاصِلَت از دوْرِ جوانی این است.

 

هنگامِ گُل و مُل است و یاران سرمست،

خوش باش دمی، که زندگانی این است.


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و هشتم آبان 1393 توسط وحید نهال پروری
1620- گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر

                                      بجز از خدمت رندان نکنم کار دگر

                                                                 خرم آن روز که با دیده گریان بروم

                                                                                            تا زنم آب در میکده یک بار دگر

    معرفت نیست در این قوم خدا را سببی

                                      تا برم گوهر خود را به خریدار دگر

                                                        یار اگر رفت و حق صحبت دیرین نشناخت

                                                                                        حاش لله که روم من ز پی یار دگر

            گر مساعد شودم دایره چرخ کبود

                                 هم به دست آورمش باز به پرگار دگر

                                                                   عافیت می‌طلبد خاطرم ار بگذارند

                                                                                           غمزه شوخش و آن طرهٔ طرار دگر

    راز سربسته ما بین که به دستان گفتند

                                    هر زمان با دف و نی بر سر بازار دگر

                                                              هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت

                                                                                                کندم قصد دل ریش به آزار دگر

                        بازگویم نه در این واقعه حافظ تنهاست

                                                 غرقه گشتند در این بادیه بسیار دگر

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

اسلایدر