بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
هر روز يک شعر زيبا The Best Persian Poems
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M44- ظهر بود.

ابتدای خدا بود.

ریگ زار عفیف

گوش می کرد،

حرف های اساطیری آب را می شنید.

آب مثل نگاهی به ابعاد ادراک.

لکلک

مثل یک اتفاق سفید

بر لب برکه بود.

حجم مرغوب خود را

در تماشای تجرید می شست.

چشم

وارد فرصت آب می شد.

طعم پاک اشارات

روی ذوق نمک زار از یاد می رفت.

باغ سبز تقرب

تا کجای کویر

صورت ناب یک خواب شیرین؟

ای شبیه

مکث زیبا

در حریم علف های قربت !

در چه سمت تماشا

هیچ خوشرنگ

سایه خواهد زد؟

کی انسان

مثل آواز ایثار

در کلام فضا کشف خواهد شد؟

ای شروع لطیف!

جای الفاظ مجذوب ، خالی ! 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

تا چند پیش ناز تو باید نیاز کرد

بر ناز خود بناز که نازت کشیدنی است

 

چشمت نظر ز لُطف به عاشق نمی‌کند

چون آهوی ختائی کارش رمیدنی است

 

از مشربت زلال لبست کام دل برآر

سرچشمۀ حیات زلالت چشیدنی است

 

خوشدل مرا نمای بد شنامت ای حبیب

چون حرف تلخ از لب شیرین شنیدنی است

 

بر نقد جان دو بوسه ز لعل تو خواستم

گرچه گرانبهاست ولیکن خریدنی است

 

مانع مشو ز لعل لبت بوسه خواستم

هر شکرین لبی نمکین شد چشیدنی است

 

جز من هر آنکه دست صبوحی بتو فکند

قطعش نما ز دوش که دستش بریدنی است


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1557- درد ما را نیست درمان الغیاث

                           هجر ما را نیست پایان الغیاث

                                            دین و دل بردند و قصد جان کنند

                                                                 الغیاث از جور خوبان الغیاث

                                                                                 در بهای بوسه‌ای جانی طلب

                                                                                             می‌کنند این دلستانان الغیاث

       خون ما خوردند این کافردلان

                              ای مسلمانان چه درمان الغیاث

                                                      همچو حافظ روز و شب بی خویشتن

                                                                                           گشته‌ام سوزان و گریان الغیاث


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M43- سال میان دو پلک را

ثانیه هایی شبیه راز تولد

بدرقه کردند.

کم کم ، در ارتفاع خیس ملاقات

صومعه نور

ساخته می شد.

حادثه از جنس ترس بود.

ترس

وارد ترکیب سنگ ها می شد.

حنجره ای در ضخامت خنک باد

غربت یک دوست را

زمزمه می کرد.

از سر باران

تا ته پاییز

تجربه های کبوترانه روان بود.

باران وقتی که ایستاد

منظره اوراق بود.

وسعت مرطوب

از نفس افتاد.

قوس قزح در دهان حوصله ما

آب شد. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

بزن که سوز دل من به ساز میگوئی

ز ساز دل چه شنیدی که باز میگوئی

 

مگر چو باد وزیدی به زلف یار که باز

به گوش دل سخنی دلنواز میگوئی

 

مگر حکایت پروانه میکنی با شمع

که شرح قصه به سوز و گداز میگوئی

 

به یاد تیشه فرهاد و موکب شیرین

گهی ز شور و گه از شاهناز میگوئی

 

کنون که راز دل ما ز پرده بیرون شد

بزن که در دل این پرده راز میگوئی

 

به پای چشمه طبع من این بلند سرود

به سرفرازی آن سروناز میگوئی

 

به سر رسید شب و داستان به سر نرسید

مگر فسانه زلف دراز میگوئی

 

بسوی عرش الهی گشوده ام پر و بال

بزن که قصه راز و نیاز میگوئی

 

نوای ساز تو خواند ترانه توحید

حقیقتی به زبان مجاز میگوئی

 

ترانه غزل شهریار و ساز صباست

بزن که سوز دل من به ساز میگوئی


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1556- زان یار دلنوازم شکریست با شکایت

                               گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

                                                    بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم

                                                                                    یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

       رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس

                                 گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

                                                    در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا

                                                                                سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

  چشمت به غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی

                                           جانا روا نباشد خون ریز را حمایت

                                                      در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود

                                                                                  از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت

              از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود

                                          زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

                                                                 ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم

                                                                                      یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت

                این راه را نهایت صورت کجا توان بست

                                    کش صد هزار منزل بیش است در بدایت

                                                                   هر چند بردی آبم روی از درت نتابم

                                                                                  جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت

                  عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ

                                                         قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M42- رفته بودم سر حوض

تا ببینم شاید ، عکس تنهایی خود را در آب ،

آب در حوض نبود .

ماهیان می گفتند:

هیچ تقصیر درختان نیست.

ظهر دم کرده تابستان بود ،

پسر روشن آب ، لب پاشویه نشست

و عقاب خورشید ، آمد او را به هوا برد که برد.

به درک راه نبردیم به اکسیژن آب.

برق از پولک ما رفت که رفت.

ولی آن نور درشت ،

عکس آن میخک قرمز در آب

که اگر باد می آمد دل او ، پشت چین های تغافل می زد،

چشم ما بود.

روزنی بود به اقرار بهشت.

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی ، همت کن

و بگو ماهی ها ، حوضشان بی آب است.

باد می رفت به سر وقت چنار.

من به سر وقت خدا می رفتم. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

پردگیانِ باغ

از پسِ معجر

عابرِ خسته را

به آستینِ سبز

بوسه‌یی می‌فرستند.

 

 بر گُرده‌ی باد

گَرده‌ی بویی دیگر است.

 

درختِ تناور

             امسال

چه میوه خواهد داد

تا پرندگان را

به قفس

نیاز

نماند؟


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

1555- ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

                                جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

                                                               تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک

                                                                                       باور مکن که دست ز دامن بدارمت

             محراب ابرویت بنما تا سحرگهی

                                        دست دعا برآرم و در گردن آرمت

                                                              گر بایدم شدن سوی هاروت بابلی

                                                                                         صد گونه جادویی بکنم تا بیارمت

 خواهم که پیش میرمت ای بی‌وفا طبیب

                                           بیمار بازپرس که در انتظارمت

                                                              صد جوی آب بسته‌ام از دیده بر کنار

                                                                                       بر بوی تخم مهر که در دل بکارمت

  خونم بریخت و از غم عشقم خلاص داد

                                           منت پذیر غمزه خنجر گذارمت

                                                               می‌گریم و مرادم از این سیل اشکبار

                                                                                     تخم محبت است که در دل بکارمت

   بارم ده از کرم سوی خود تا به سوز دل

                                    در پای دم به دم گهر از دیده بارمت

                                                       حافظ شراب و شاهد و رندی نه وضع توست

                                                                                 فی الجمله می‌کنی و فرو می‌گذارمت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M41- قایقی خواهم ساخت،

خواهم انداخت به آب.

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ‌کسی نیست که در بیشه عشق

قهرمانان را بیدار کند.

قایق از تور تهی

و دل از آرزوی مروارید،

هم‌چنان خواهم راند.

نه به آبی‌ها دل خواهم بست

نه به دریا-پریانی که سر از خاک به در می‌آرند

و در آن تابش تنهایی ماهی‌گیران

می‌فشانند فسون از سر گیسوهاشان.

هم‌چنان خواهم راند.

هم‌چنان خواهم خواند:

دور باید شد، دور.

مرد آن شهر اساطیر نداشت.

زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود.

هیچ آیینه تالاری، سرخوشی‌ها را تکرار نکرد.

چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود.

دور باید شد، دور.

شب سرودش را خواند،

نوبت پنجره‌هاست.

هم‌چنان خواهم خواند.

هم‌چنان خواهم راند.

پشت دریاها شهری است

که در آن پنجره‌ها رو به تجلی باز است.

بام‌ها جای کبوترهایی است که به فواره هوش بشری می‌نگرند.

دست هر کودک ده ساله شهر، خانه معرفتی است.

مردم شهر به یک چینه چنان می‌نگرند

که به یک شعله، به یک خواب لطیف.

خاک، موسیقی احساس تو را می‌شنود

و صدای پر مرغان اساطیر می‌آید در باد.

پشت دریاها شهری است

که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است.

شاعران وارث آب و خرد و روشنی‌اند.

پشت دریاها شهری است!

قایقی باید ساخت. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

ز یاران آنقدر بد د یده ام کز یار می ترسم

به بیکاری چنان خو کرد ه ام کز کار می ترسم

 

شاپویی ها خطرناکند و ترسیدن از آن واجب

ولی با این خطرناکی من از دستار می ترسم

 

نه از مار و نه از کژدم نه زین پیمان شکن مردم

از آن شاهنشه بی دین خل ق آزار می ترسم

 

نمی ترسم نه از مار و نه از شیطان نه از جادو

غم خود را به یک سو هشته از غمخوار می ترسم

 

چو بی اصرار کار از دست مردم بر نمی آید

چه کار آید ز دست من که از اصرار می ترسم

 

فراوان گفتنی ها هست و باید گفتمش اما

چه سازم دور دور دیگرست از دار می ترسم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1554- ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

                                 بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت

                                                     حیف است طایری چو تو در خاکدان غم

                                                                                       زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت

       در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست

                                 می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت

                                                         هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر

                                                                                   در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت

             تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب

                                   جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت

                                                      ای غایب از نظر که شدی همنشین دل

                                                                                       می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت

                       در روی خود تفرج صنع خدای کن

                                                      کآیینهٔ خدای نما می‌فرستمت

تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند

قول و غزل به ساز و نوا می‌فرستمت

ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت

با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت

حافظ سرود مجلس ما ذکر خیر توست

بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M40- مانده تا برف زمین آب شود.

مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر.

ناتمام است درخت.

زیر برف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد

و فروغ تر چشم حشرات

و طلوع سر غوک از افق درک حیات.

مانده تا سینی ما پر شود از صحبت سنبوسه و عید.

در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد

و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف

تشنه زمزمه ام.

مانده تا مرغ سرچینه هذیانی اسفند صدا بردارد.

پس چه باید بکنم

من که در لخت ترین موسم بی چهچه سال

تشنه زمزمه ام؟

بهتر آن است که برخیزیم

رنگ را بردارم

روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

شدم به میکده ساقی مرا نداد شرابی

فغان که چشمه رحمت نزد بر آتشم آبی

 

دل گرفتهٔ من وا نشد ز هیچ بهاری

دهان غنچهٔ من تر نشد ز هیچ سحابی

 

نشستم از سر زلفش ولی به روز سیاهی

گذشتم از بر چشمش ولی به حال خرابی

 

اگر نه با لب و چشمش فتاد کار تو ای دل

پس از برای چه آخر همیشه بی خور و خوابی

 

اگر چه جان به لب آمد ولیکن از لب جانان

نموده‌ایم سوالی، شنیده‌ایم جوابی

 

چنان به روز جزا خسته بودم از شب هجران

که التفات نکردم به هیچ گونه عذابی

 

ز بس که صید حقیرم، ندوختند به تیرم

نبرد نام مرا هیچ کس به هیچ حسابی

 

تمام شهر ندارد گناه کار تر از ما

که غیرت خدمت رندان نکرده‌ایم ثوابی

 

نظر به جانب شاهان نمی‌کنی ز تکبر

مگر که بنده شاهنشه سپهر جنابی

 

ستوده ناصردین شه خدایگان سخن دان

که هر کسی به مدیحش رقم نمود کتابی

 

فروغی از غم دوری ضرورت است صبوری

ولی دریغ که در دل نمانده طاقت و تابی


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1553- یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

                                     بازآید و برهاندم از بند ملامت

                                                             خاک ره آن یار سفرکرده بیارید

                                                                                 تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت

        فریاد که از شش جهتم راه ببستند

                       آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت

                                                       امروز که در دست توام مرحمتی کن

                                                                              فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت

  ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق

                                ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت

                                                             درویش مکن ناله ز شمشیر احبا

                                                                                     کاین طایفه از کشته ستانند غرامت

       در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی

                                   بر می‌شکند گوشه محراب امامت

                                                         حاشا که من از جور و جفای تو بنالم

                                                                                 بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت

                         کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ

                                         پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M39- به سراغ من اگر می‌آیید،

پشت هیچستانم.

پشت هیچستان جایی است.

پشت هیچستان رگ‌های هوا، پر قاصدهایی است

که خبر می‌آرند، از گل واشده دورترین بوته خاک.

روی شن‌ها هم، نقش‌های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح

به سر تپه معراج شقایق رفتند.

پشت هیچستان، چتر خواهش باز است:

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،

زنگ باران به صدا می‌آید.

آدم این‌جا تنهاست

و در این تنهایی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است.

به سراغ من اگر می‌آیید،

نرم و آهسته بیایید، مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

من اگر رندم و قلّاشم، اگر درویشم

هر چه ام، عاشق رخسار تو کافر کیشم

 

دست کوتاه از آن زلف درازت نکشم

گر زند عقرب جرّاره، هزاران نیشم

 

خواهمت تا که شبی تنگ در آغوش کشم

چه غمم گر خطری صبح درآید پیشم

 

دشت، آراسته از لاله رخان، دوش به دوش

من بیچاره گرفتار خیال خویشم

 

دل ز عشق رخت ای دوست، کجا برگیرم

برود عمر عزیز ار به سر تشویشم

 

من، همان شاطر عشقم که به تو شرط کنم

گر کشم دست ز دامان تو، نادرویشم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1552- شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

                                فراق یار نه آن می‌کند که بتوان گفت

                                                        حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر

                                                                                     کنایتیست که از روزگار هجران گفت

                   نشان یار سفرکرده از که پرسم باز

                              که هر چه گفت برید صبا پریشان گفت

                                                              فغان که آن مه نامهربان مهرگسل

                                                                               به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت

            من و مقام رضا بعد از این و شکر رقیب

                         که دل به درد تو خو کرد و ترک درمان گفت

                                                            غم کهن به می سالخورده دفع کنید

                                                                         که تخم خوشدلی این است پیر دهقان گفت

                  گره به باد مزن گر چه بر مراد رود

                          که این سخن به مثل باد با سلیمان گفت

                                                            به مهلتی که سپهرت دهد ز راه مرو

                                                                            تو را که گفت که این زال ترک دستان گفت

                مزن ز چون و چرا دم که بنده مقبل

                          قبول کرد به جان هر سخن که جانان گفت

                                                             که گفت حافظ از اندیشه تو آمد باز

                                                                         من این نگفته‌ام آن کس که گفت بهتان گفت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M38- ماه بالای سر آبادی است ،

اهل آبادی در خواب.

روی این مهتابی ، خشت غربت را می بویم.

باغ همسایه چراغش روشن،

من چراغم خاموش ،

ماه تابیده به بشقاب خیار ، به لب کوزه آب.

غوک ها می خوانند.

مرغ حق هم گاهی.

کوه نزدیک من است : پشت افراها ، سنجدها.

و بیابان پیداست.

سنگ ها پیدا نیست، گلچه ها پیدا نیست.

سایه هایی از دور ، مثل تنهایی آب ، مثل آواز خدا پیداست.

نیمه شب با ید باشد.

دب آکبر آن است : دو وجب بالاتر از بام.

آسمان آبی نیست ، روز آبی بود.

یاد من باشد فردا ، بروم باغ حسن گوجه و قیسی بخرم.

یاد من باشد فردا لب سلخ ، طرحی از بزها بردارم،

طرحی از جاروها ، سایه هاشان در آب.

یاد من باشد ، هر چه پروانه که می افتد در آب ، زود از آب در آرم.

یاد من باشد کاری نکنم ، که به قانون زمین بر بخورد .

یاد من باشد فردا لب جوی ، حوله ام را هم با چوبه بشویم.

یاد من باشد تنها هستم.

ماه بالای سر تنهایی است. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

خیز و رو آور بمعراج یقین

بی براق و رفرف و روح الامین

 

نیستی معراج مردان خداست

نیست معراج حقیقت غیر از این

 

سرنوشت عاشقان یکسر بلاست

عشق شد با درد و با محنت قرین

 

در حقیقت جمع آب و آتش است

لاف عشق و آگهی از کفر و دین

 

دست زن بر دامن دیوانگی

دور کن از خویش عقل دوربین

 

دیده‌ی خودبین خدابین کی شود

گفتمت رمزی برو خود را مبین

 

دل در آن چاه زنخدان پا نهاد

شد فلاطون محبت، خم نشین

 

عاشق آن باشد که نشناسد زهم

جنگ و صلح و لطف و قهر و مهر و کین

 

بی تو باشد عاشقان را صبح و شام

ناله‌ی جانسوز و آه آتشین

 

گفتگوی عاشق از علم است و ظن

های و هوی عارف از عین الیقین

 

چنگ زن در حلقه‌ی زلف بتان

تا بیابی معنی حبل المتین

 

غافلی غافل که صیاد اجل

با کمان کین بود اندر کمین

 

سر نگون شد تا ابد لات و منات

چون برآمد دست حق از آستین

 

هر زمانی وحدت ابراهیم وار

می سراید «لا احب الافلین»


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1551- ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

                             درده قدح که موسم ناموس و نام رفت

                                                              وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم

                                                                               عمری که بی حضور صراحی و جام رفت

   مستم کن آن چنان که ندانم ز بیخودی

                                     در عرصه خیال که آمد کدام رفت

                                                       بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد

                                                                               در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت

   دل را که مرده بود حیاتی به جان رسید

                            تا بویی از نسیم می‌اش در مشام رفت

                                                            زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه

                                                                                           رند از ره نیاز به دارالسلام رفت

          نقد دلی که بود مرا صرف باده شد

                                    قلب سیاه بود از آن در حرام رفت

                                                    در تاب توبه چند توان سوخت همچو عود

                                                                               می ده که عمر در سر سودای خام رفت

                        دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت

                                               گمگشته‌ای که باده نابش به کام رفت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M37- خانه دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار.

آسمان مکثی کرد.

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن‌ها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

نرسیده به درخت،

کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است

می‌روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ، سر به در می‌آرد،

پس به سمت گل تنهایی می‌پیچی،

دو قدم مانده به گل،

پای فواره جاوید اساطیر زمین می‌مانی

و تو را ترسی شفاف فرا می‌گیرد.

در صمیمیت سیال فضا، خش‌خشی می‌شنوی:

کودکی می‌بینی

رفته از کاج بلندی بالا، جوجه بردارد از لانه نور

و از او می‌پرسی

خانه دوست کجاست. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

رقص کهکشان دیدم در حوالی ماهت    

سر به سجده آتش را در قیام درگاهت

 

بنده وار درگاهت عاشق خراباتی    

تا بنوشد او ساغر از کرامت شاهت

 

طعنه می زند مریم بر صلیب لامذهب    

چون مسیح ما دارد سجده بر سر راهت

 

جان به وعده می داری منتظر که برگردی    

ناشکیب جان بودم انتظار جانکاهت

 

نیزۀ دعا دارم طعنه حسودان را      

می پرم سپند آسا در هجوم بدخواهت


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1550- آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

                                    آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت

                                                         تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین

                                                                            کس واقف ما نیست که از دیده چه‌ها رفت

               بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش

                                  آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت

                                                        دور از رخ تو دم به دم از گوشه چشمم

                                                                                  سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت

                    از پای فتادیم چو آمد غم هجران

                                      در درد بمردیم چو از دست دوا رفت

                                                           دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت

                                                                              عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت

        احرام چه بندیم چو آن قبله نه این جاست

                             در سعی چه کوشیم چو از مروه صفا رفت

                                                       دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید

                                                                                      هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت

                       ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه

                                                     زان پیش که گویند که از دار فنا رفت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M36- گوش کن ، دورترین مرغ جهان می خواند.

شب سلیس است، و یکدست ، و باز.

شمعدانی ها

و صدادارترین شاخه فصل ، ماه را می شنوند.

پلکان جلو ساختمان ،

در فانوس به دست

و در اسراف نسیم ،

گوش کن ، جاده صدا می زند از دور قدم های ترا.

چشم تو زینت تاریکی نیست.

پلک ها را بتکان ، کفش به پا کن ، و بیا.

و بیا تا جایی ، که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روی کلوخی بنشیند با تو

و مزامیر شب اندام ترا، مثل یک قطعه آواز به خود جذب کنند.

پارسایی است در آنجا که ترا خواهد گفت :

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

وقت ما خوش شد که ما ملک گدائی یافتیم

تاج و تخت خسروی از بینوائی یافتیم

 

این سعادت بین که چون گنج قناعت شد پدید

خاتم ملک سلیمان در گدائی یافتیم

 

سر به زیر پا درآوردیم تا سرور شدیم

پیروی کردیم از آن پس بینوائی یافتیم

 

نقد گنج او بسی در کنج دل ما دیده ایم

دولت جاوید و گنج پادشاهی یافتیم

 

از سر همت قدم بر هستی خود تا زدیم

چون ز خود بیگانه گشتیم آشنائی یافتیم

 

چون همایان جیفه پیش کرکسان انداختیم

لاجرم بر کرکسان اکنون همائی یافتیم

 

نعمت الله راز خود با رازداران بازگو

هست ما چون نیست شد هست خدائی یافتیم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1549- عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

                                   که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

                                                         من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

                                                                                هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

   همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

                   همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

                                                             سر تسلیم من و خشت در میکده‌ها

                                                                           مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت

              ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل

                    تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت

                                                               نه من از پرده تقوا به درافتادم و بس

                                                                                    پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

                       حافظا روز اجل گر به کف آری جامی

                                                   یک سر از کوی خرابات برندت به بهشت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M35- آسمان، آبی‌تر،

آب آبی‌تر.

من در ایوانم، رعنا سر حوض.

رخت می‌شوید رعنا.

برگ‌ها می‌ریزد.

مادرم صبحی می‌گفت: موسم دلگیری است.

من به او گفتم: زندگانی سیبی است، گاز باید زد با پوست.

زن همسایه در پنجره‌اش، تور می‌بافد، می‌خواند.

من ودا می‌خوانم، گاهی نیز

طرح می‌ریزم سنگی، مرغی، ابری.

آفتابی یکدست.

سارها آمده‌اند.

تازه لادن‌ها پیدا شده‌اند.

من اناری را، می‌کنم دانه، به دل می‌گویم:

خوب بود این مردم، دانه‌های دلشان پیدا بود.

می‌پرد در چشمم آب انار: اشک می‌ریزم.

مادرم می‌خندد.

رعنا هم.


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

ای دست تو آتش زده در خرمن من

تو دست نمی‌گذاری از دامن من

 

این دست نگارین که به سوزن زده‌ای

هرچند حلال نیست در گردن من


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1548- دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

                                    بشکست عهد وز غم ما هیچ غم نداشت

                                                                یا رب مگیرش ار چه دل چون کبوترم

                                                                                افکند و کشت و عزت صید حرم نداشت

                 بر من جفا ز بخت من آمد وگرنه یار

                                       حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت

                                                          با این همه هر آن که نه خواری کشید از او

                                                                            هر جا که رفت هیچ کسش محترم نداشت

                    ساقی بیار باده و با محتسب بگو

                                             انکار ما مکن که چنین جام جم نداشت

                                                                      هر راهرو که ره به حریم درش نبرد

                                                                                مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت

                        حافظ ببر تو گوی فصاحت که مدعی

                                                     هیچش هنر نبود و خبر نیز هم نداشت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه شانزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

به روز غم، سگش خواهم، که پرسد خاکساران را

که یاران در چنین روزی به کار آیند یاران را

 

عجب خاری خلید از نو‌گلی در سینهٔ ریشم!

که برد از خاطر من خار خار گل‌عذاران را

 

ز ناز امروز با اغیار خندان می‌رود آن گل

دریغا! تازه خواهد کرد داغ دل‌فگاران را

 

به صد امید عزم کوی او دارند مشتاقان

خداوندا، به امیدی رسان امیدواران را

 

تو، ای فارغ، که عزم باغ داری سوی ما بگذر

که در خون جگر چون لاله بینی داغ‌داران را

 

اگر من بابلم، اما تو آن گل‌برگ خندانی

که از باغ تو بویی بس بود چون من هزاران را

 

هلالی کیست، کان مه توسن برانگیزد به قتل او

به خون این‌چنین صیدی چه حاجت شهسواران را؟


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه شانزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M34- ابری نیست .

بادی نیست.

می نشینم لب حوض:

گردش ماهی ها ، روشنی ، من ، گل ، آب.

پاکی خوشه زیست.

مادرم ریحان می چیند.

نان و ریحان و پنیر ، آسمانی بی ابر ، اطلسی هایی تر.

رستگاری نزدیک : لای گل های حیاط.

نور در کاسه مس ، چه نوازش ها می ریزد!

نردبان از سر دیوار بلند ، صبح را روی زمین می آرد.

پشت لبخندی پنهان هر چیز.

روزنی دارد دیوار زمان ، که از آن ، چهره من پیداست.

چیزهایی هست ، که نمی دانم.

می دانم ، سبزه ای را بکنم خواهم مرد.

می روم بالا تا اوج ، من پرواز بال و پرم.

راه می بینم در ظلمت ، من پرواز فانوسم.

من پرواز نورم و شن

و پر از دار و درخت.

پرم از راه ، از پل ، از رود ، از موج.

پرم از سایه برگی در آب:

چه درونم تنهاست. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه شانزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1547- حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

                                                             باده پیش آر که اسباب جهان این همه نیست

      از دل و جان شرف صحبت جانان غرض است

                                                         غرض این است وگرنه دل و جان این همه نیست

              منت سدره و طوبی ز پی سایه مکش

                                                       که چو خوش بنگری ای سرو روان این همه نیست

         دولت آن است که بی خون دل آید به کنار

                                                          ور نه با سعی و عمل باغ جنان این همه نیست

            پنج روزی که در این مرحله مهلت داری

                                                           خوش بیاسای زمانی که زمان این همه نیست

                  بر لب بحر فنا منتظریم ای ساقی

                                                         فرصتی دان که ز لب تا به دهان این همه نیست

                زاهد ایمن مشو از بازی غیرت زنهار

                                                               که ره از صومعه تا دیر مغان این همه نیست

                       دردمندی من سوخته زار و نزار

                                                                 ظاهرا حاجت تقریر و بیان این همه نیست

                       نام حافظ رقم نیک پذیرفت ولی

                                                              پیش رندان رقم سود و زیان این همه نیست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه پانزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M33- بزرگ بود

و از اهالی امروز بود

و با تمام افق های باز نسبت داشت

و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید.

صداش

به شکل حزن پریشان واقعیت بود.

و پلک هاش

مسیر نبض عناصر را

به ما نشان داد.

و دست هاش

هوای صاف سخاوت را

ورق زد

و مهربانی را

به سمت ما کوچاند.

به شکل خلوت خود بود

و عاشقانه ترین انحنای وقت خودش را

برای آینه تفسیر کرد.

و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود.

و او به سبک درخت

میان عافیت نور منتشر می شد.

همیشه کودکی باد را صدا می کرد.

همیشه رشته صحبت را

به چفت آب گره می زد.

برای ما، یک شب

سجود سبز محبت را

چنان صریح ادا کرد

که ما به عاطفه سطح خاک دست کشیدیم

و مثل لهجه یک سطل آب تازه شدیم.

و ابرها دیدیم

که با چقدر سبد

برای چیدن یک خوشه بشارت رفت.

ولی نشد

که روبروی وضوح کبوتران بنشیند

و رفت تا لب هیچ

و پشت حوصله نورها دراز کشید

و هیچ فکر نکرد

که ما میان پریشانی تلفظ درها

برای خوردن یک سیب

چقدر تنها ماندیم. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه پانزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

اینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که در من می‌گذرد.

اینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که چون جوبارِ آهن در من می‌گذرد.

اینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که چونان دریایی از پولاد و سنگ در من می‌گذرد.

 

 در گذرگاهِ نسیم سرودی دیگرگونه آغاز کردم

در گذرگاهِ باران سرودی دیگرگونه آغاز کردم

در گذرگاهِ سایه سرودی دیگرگونه آغاز کردم.

 

نیلوفر و باران در تو بود

خنجر و فریادی در من،

فواره و رؤیا در تو بود

تالاب و سیاهی در من.

 

در گذرگاهت سرودی دیگرگونه آغاز کردم.

 

 من برگ را سرودی کردم

سرسبزتر ز بیشه

 

من موج را سرودی کردم

پُرنبض‌تر ز انسان

 

من عشق را سرودی کردم

پُرطبل‌تر ز مرگ

 

سرسبزتر ز جنگل

من برگ را سرودی کردم

 

پُرتپش‌تر از دلِ دریا

من موج را سرودی کردم

 

پُرطبل‌تر از حیات

من مرگ را

سرودی کردم.


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه پانزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1546- روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

                                  منت خاک درت بر بصری نیست که نیست

                                                                  ناظر روی تو صاحب نظرانند آری

                                                                      سر گیسوی تو در هیچ سری نیست که نیست

                اشک غماز من ار سرخ برآمد چه عجب

                                خجل از کرده خود پرده دری نیست که نیست

                                                              تا به دامن ننشیند ز نسیمش گردی

                                                                         سیل خیز از نظرم رهگذری نیست که نیست

                    تا دم از شام سر زلف تو هر جا نزنند

                               با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست

                                                               من از این طالع شوریده برنجم ور نی

                                                                        بهره مند از سر کویت دگری نیست که نیست

                  از حیای لب شیرین تو ای چشمه نوش

                                غرق آب و عرق اکنون شکری نیست که نیست

                                                             مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز

                                                                       ور نه در مجلس رندان خبری نیست که نیست

                       شیر در بادیه عشق تو روباه شود

                                  آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست

                                                               آب چشمم که بر او منت خاک در توست

                                                                           زیر صد منت او خاک دری نیست که نیست

         از وجودم قدری نام و نشان هست که هست

                                     ور نه از ضعف در آن جا اثری نیست که نیست

                                                           غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است

                                                                           در سراپای وجودت هنری نیست که نیست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه چهاردهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M32-  دشت‌هایی چه فراخ!

کوه‌هایی چه بلند

در گلستانه چه بوی علفی می‌آمد!

من در این آبادی، پی چیزی می‌گشتم:

پی خوابی شاید،

پی نوری، ریگی، لبخندی.

پشت تبریزی‌ها

غفلت پاکی بود، که صدایم می‌زد.

پای نی‌زاری ماندم، باد می‌آمد، گوش دادم:

چه کسی با من، حرف می‌زند؟

سوسماری لغزید.

راه افتادم.

یونجه‌زاری سر راه.

بعد جالیز خیار، بوته‌های گل رنگ

و فراموشی خاک.

لب آبی

گیوه‌ها را کندم، و نشستم، پاها در آب:

من چه سبزم امروز

و چه اندازه تنم هوشیار است!

نکند اندوهی، سر رسد از پس کوه.

چه کسی پشت درختان است؟

هیچ، می‌چرخد گاوی در کرت

ظهر تابستان است.

سایه‌ها می‌دانند، که چه تابستانی است.

سایه‌هایی بی‌لک،

گوشهٔی روشن و پاک،

کودکان احساس! جای بازی این‌جاست.

زندگی خالی نیست:

مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست.

آری

تا شقایق هست، زندگی باید کرد.

در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح

و چنان بی‌تابم، که دلم می‌خواهد

بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه.

دورها آوایی است، که مرا می‌خواند. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه چهاردهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

گویند که معشوق تو زشتست و سیاه

                            گر زشت و سیاهست مرا نیست گناه

                                                         من عاشقم و دلم بر او گشته تباه

                                                                                            عاشق نبود ز عیب معشوق آگاه


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه چهاردهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1545- راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست

                                                                 آن جا جز آن که جان بسپارند چاره نیست

        هر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بود

                                                                     در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

                      ما را ز منع عقل مترسان و می بیار

                                                                    کان شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیست

               از چشم خود بپرس که ما را که می‌کشد

                                                                           جانا گناه طالع و جرم ستاره نیست

                    او را به چشم پاک توان دید چون هلال

                                                                         هر دیده جای جلوه آن ماه پاره نیست

                    فرصت شمر طریقه رندی که این نشان

                                                                     چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست

                           نگرفت در تو گریه حافظ به هیچ رو

                                                                    حیران آن دلم که کم از سنگ خاره نیست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه سیزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M31- پشت کاجستان ، برف.

برف، یک دسته کلاغ.

جاده یعنی غربت.

باد، آواز، مسافر، و کمی میل به خواب.

شاخ پیچک و رسیدن، و حیاط.

من ، و دلتنگ، و این شیشه خیس.

می نویسم، و فضا.

می نویسم ، و دو دیوار ، و چندین گنجشک.

یک نفر دلتنگ است.

یک نفر می بافد.

یک نفر می شمرد.

یک نفر می خواند.

زندگی یعنی : یک سار پرید.

از چه دلتنگ شدی ؟

دلخوشی ها کم نیست : مثلا این خورشید،

کودک پس فردا،

کفتر آن هفته.

یک نفر دیشب مرد

و هنوز ، نان گندم خوب است.

و هنوز ، آب می ریزد پایین ، اسب ها می نوشند.

قطره ها در جریان،

برف بر دوش سکوت

و زمان روی ستون فقرات گل یاس. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه سیزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

به اِولین و ثمین باغچه‌بان

چه بگویم؟ سخنی نیست.

 

می‌وزد از سرِ امید، نسیمی،

لیک، تا زمزمه‌یی ساز کند

در همه خلوتِ صحرا

                        به ره‌اش

                                  نارونی نیست.

 

چه بگویم؟ سخنی نیست.

 

 

پُشتِ درهای فروبسته

شب از دشنه و دشمن پُر

به کج‌اندیشی

                خاموش

                         نشسته‌ست.

 

بام‌ها

     زیرِ فشارِ شب

                      کج،

کوچه

      از آمدورفتِ شبِ بدچشمِ سمج

                                             خسته‌ست.

 

 

چه بگویم؟ ــ سخنی نیست.

 

در همه خلوتِ این شهر، آوا

جز ز موشی که دَرانَد کفنی، نیست.

 

وندر این ظلمت‌جا

جز سیانوحه‌ی شومُرده زنی، نیست.

 

ور نسیمی جُنبد

به ره‌اش

          نجوا را

                 نارونی نیست.

 

چه بگویم؟

سخنی نیست...


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه سیزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

1544- ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست

                                                               حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست

                               مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او

                                                                  عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست

                   می‌چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش

                                                                        گر چه در شیوه گری هر مژه‌اش قتالیست

                  ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر

                                                                             وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست

                             بعد از اینم نبود شائبه در جوهر فرد

                                                                      که دهان تو در این نکته خوش استدلالیست

                          مژده دادند که بر ما گذری خواهی کرد

                                                                                 نیت خیر مگردان که مبارک فالیست

                             کوه اندوه فراقت به چه حالت بکشد

                                                                         حافظ خسته که از ناله تنش چون نالیست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوازدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M30- صدای آب می آید ، مگر در نهر تنهایی چه می شویند؟

لباس لحظه ها پاک است.

میان آفتاب هشتم دی ماه

طنین برف ، نخ های تماشا ، چکه های وقت.

طراوت روی آجرهاست، روی استخوان روز.

چه می خواهیم؟

بخار فصل گرد واژه های ماست.

دهان گلخانه فکر است.

سفرهایی ترا در کوچه هاشان خواب می بینند.

ترا در قریه های دور مرغانی بهم تبریک می گویند.

چرا مردم نمی دانند

که لادن اتفاقی نیست ،

نمی دانند در چشمان دم جنبانک امروز برق آبهای شط

دیروز است؟

چرا مردم نمی دانند

که در گل های نا ممکن هوا سرد است؟


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوازدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

برتن خورشید می‌پیچد به ناز، چادر نیلوفری رنگ غروب.

تک‌‌ درختی خشک در پهنای دشت، تشنه می ‌ماند در این تنگ غروب.

 

از کبود آسمان‌ها روشنی، می‌ گریزد جانب آفاق دور.

درافق، برلالة سرخ شفق؛ می ‌چکد از ابرها باران نور.

 

می گشاید دود شب آغوش خویش، زندگی را تنگ می گیرد به بر

باد وحشی می دود در کوچه ها؛ تیرگی سر می شکد از بام و در

 

شهر می خوابد به لالایی سکوت، اختران نجوا کنان بر بام شب

نرم نرمک باده ی مهتاب را، ماه می ریزد درون جام شب!

 

نیمه شب ابری به پهنای سپهر، می رسد از راه و می تازد به ماه

جغد می خندد به روی کاج پیر، شاعری می ماند و شامی سیاه

 

دردل تاریک این شب های سرد؛ ای امید نا امیدی های من

برق چشمان تو همچون آفتاب، می درخشید بر رخ فردای من


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوازدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1543- بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

                             که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاریست

                                                      در آن زمین که نسیمی وزد ز طره دوست

                                                                                    چه جای دم زدن نافه‌های تاتاریست

         بیار باده که رنگین کنیم جامه زرق

                           که مست جام غروریم و نام هشیاریست

                                                          خیال زلف تو پختن نه کار هر خامیست

                                                                                  که زیر سلسله رفتن طریق عیاریست

 لطیفه‌ایست نهانی که عشق از او خیزد

                               که نام آن نه لب لعل و خط زنگاریست

                                          جمال شخص نه چشم است و زلف و عارض و خال

                                                                                    هزار نکته در این کار و بار دلداریست

           قلندران حقیقت به نیم جو نخرند

                            قبای اطلس آن کس که از هنر عاریست

                                                               بر آستان تو مشکل توان رسید آری

                                                                                   عروج بر فلک سروری به دشواریست

 سحر کرشمه چشمت به خواب می‌دیدم

                               زهی مراتب خوابی که به ز بیداریست

                                                                دلش به ناله میازار و ختم کن حافظ

                                                                                     که رستگاری جاوید در کم آزاریست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه یازدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M29- آب را گل نکنیم:

در فرودست انگار، کفتری می‌خورد آب.

یا که در بیشه دور، سیرهٔی پر می‌شوید.

یا در آبادی، کوزهٔی پر می‌گردد.

آب را گل نکنیم:

شاید این آب روان، می‌رود پای سپیداری، تا فرو شوید اندوه دلی.

دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب.

زن زیبایی آمد لب رود،

آب را گل نکنیم:

روی زیبا دو برابر شده است.

چه گوارا این آب!

چه زلال این رود!

مردم بالادست، چه صفایی دارند!

چشمه‌هاشان جوشان، گاوهاشان شیرافشان باد!

من ندیدم دهشان،

بی‌گمان پای چپرهاشان جا پای خداست.

ماهتاب آن‌جا، می‌کند روشن پهنای کلام.

بی‌گمان در ده بالادست، چینه‌ها کوتاه است.

مردمش می‌دانند، که شقاق چه گلی است.

بی‌گمان آن‌جا آبی، آبی است.

غنچهٔی می‌شکفد، اهل ده باخبرند.

چه دهی باید باشد!

کوچه باغش پر موسیقی باد!

مردمان سر رود، آب را می‌فهمند.

گل نکردندش، ما نیز

آب را گل نکنیم. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه یازدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

صبحدم چون شاه این نیلی تتق

بارگی راندی به میدان افق

 

شه سلامان، مست و نیم خواب

پای کردی سوی میدان در رکاب

 

با گروهی از نژاد خسروان

خردسال و تازه‌روی و نوجوان

 

هر یکی در خیل خوبان سروری

آفت ملکی بلای کشوری

 

صولجان بر کف، به میدان تاختی

گوی زرین در میان انداختی

 

یک به یک چوگان‌زنان جویای حال

گرد یک مه حلقه کرده صد هلال

 

گرچه بودی زخم چوگان از همه

بود چابک‌تر سلامان از همه

 

گوی بردی از همه با صد شتاب

گوی مه بود و سلامان آفتاب

 

آری، آن کس را که دولت یار شد

وز نهال بخت برخوردار شد،

 

هیچ چوگان زیر این چرخ کبود

گوی نتواند ز میدانش ربود


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه یازدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1542- خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

                                      ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست

                                                           هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار

                                                                                  کس را وقوف نیست که انجام کار چیست

                پیوند عمر بسته به موییست هوش دار

                                        غمخوار خویش باش غم روزگار چیست

                                                                               معنی آب زندگی و روضه ارم

                                                                                   جز طرف جویبار و می خوشگوار چیست

               مستور و مست هر دو چو از یک قبیله‌اند

                                       ما دل به عشوه که دهیم اختیار چیست

                                                                        راز درون پرده چه داند فلک خموش

                                                                                        ای مدعی نزاع تو با پرده دار چیست

                   سهو و خطای بنده گرش اعتبار نیست

                                               معنی عفو و رحمت آمرزگار چیست

                                                                    زاهد شراب کوثر و حافظ پیاله خواست

                                                                                           تا در میانه خواسته کردگار چیست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه دهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M28- انجیر کهن سر زندگی اش را می گسترد.

زمین باران را صدا می زند.

گردش ماهی آب را می شیارد.

باد می گذرد. چلچله می چرخد. و نگاه من گم می شود.

ماهی زنجیری آب است ، و من زنجیری رنج.

نگاهت خاک شدنی ، لبخندت پلاسیدنیست.

سایه را بر تو افکندم تا بت من شوی.

نزدیک تو می آیم ، بوی بیابان می شنوم: به تو می رسم ، تنها می شوم.

کنار تو تنهاتر شدم . از تو تا اوج تو ، زندگی من گسترده است .

از من تا من ، تو گسترده ای.

با تو برخوردم، به راز پرستش پیوستم.

از تو براه افتادم ، به جلوه رنج رسیدم.

و با این همه ای شفاف !

مرا راهی از تو بدر نیست.

زمین باران را صدا می زند ، من تو را.

پیکرت زنجیری دستانم می سازم،

تا زمان را زندانی کنم.

باد می دود ، و خاکستر تلاشم را می برد .

چلچله می چرخد. گردش ماهی آب را می شیارد. فواره می جهد :

لحظه من پر می شود. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه دهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

گر جهان را نبودی این آیین

کی گمان بر دمی ز دشمن و دوست

 

خرد و داد از جهان گم شد

ورنه بودی همه جهان من و دوست


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه دهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1541- مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

                                                              تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست

         واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس

                                                            طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست

        زلف او دام است و خالش دانه آن دام و من

                                                                    بر امید دانه‌ای افتاده‌ام در دام دوست

          سر ز مستی برنگیرد تا به صبح روز حشر

                                               هر که چون من در ازل یک جرعه خورد از جام دوست

     بس نگویم شمه‌ای از شرح شوق خود از آنک

                                                         دردسر باشد نمودن بیش از این ابرام دوست

         گر دهد دستم کشم در دیده همچون توتیا

                                                          خاک راهی کان مشرف گردد از اقدام دوست

          میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق

                                                                 ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست

        حافظ اندر درد او می‌سوز و بی‌درمان بساز

                                                               زان که درمانی ندارد درد بی‌آرام دوست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه نهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M27- تنها در بی چراغی شب ها می رفتم.

دست هایم از یاد مشعل ها تهی شده بود.

همه ستاره هایم به تاریکی رفته بود.

مشت من ساقه خشک تپش ها را می فشرد.

لحظه ام از طنین ریزش پیوند ها پر بود.

تنها می رفتم ، می شنوی ؟ تنها.

من از شادابی باغ زمرد کودکی براه افتاده بودم.

آیینه ها انتظار تصویرم را می کشیدند،

درها عبور غمناک مرا می جستند.

و من می رفتم ، می رفتم تا در پایان خودم فرو افتم.

ناگهان ، تو از بیراهه لحظه ها ، میان دو تاریکی ، به من پیوستی.

صدای نفس هایم با طرح دوزخی اندامت در آمیخت:

همه تپش هایم از آن تو باد، چهره به شب پیوسته ! همه

تپش هایم.

من از برگریز سرد ستاره ها گذشته ام

تا در خط های عصیانی پیکرت شعله گمشده را بربایم.

دستم را به سراسر شب کشیدم ،

زمزمه نیایش در بیداری انگشتانم تراوید.

خوشه فضا را فشردم،

قطره های ستاره در تاریکی درونم درخشید.

و سرانجام

در آهنگ مه آلود نیایش ترا گم کردم.

میان ما سرگردانی بیابان هاست.

بی چراغی شب ها ، بستر خاکی غربت ها ، فراموشی آتش هاست.

میان ما هزار و یک شب جست و جوهاست.


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه نهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

موج موج خزر از سوک سیه پوشان اند

بیشه دلگیر و گیاهان همه خاموش اند

 

بنگر آن جامه کبودان افق صبح دمان

روح باغ اند کزین گونه سیه پوشان اند

 

چه بهاری ست خدا را ! که درین دشت ملال

لاله ها آینه ی خون سیاووشان اند

 

آن فرو ریخته گل های پ ریشان در باد

 کز می جام شهادت همه مدهوشان اند

 

 نام شان زمزمه ی نیمه شب مستان باد

 تا نگویند که از یاد فراموشان اند

 

گرچه زین زهر سمومی که گذشت از سر باغ

سرخ گل های بهاری همه بی هوشان اند

 

باز در مقدم خونین تو ای روح بهار

بیشه در بیشه درختان همه آغوشان اند 


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه نهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1540- صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

                                    بیار نفحه‌ای از گیسوی معنبر دوست

                                                                   به جان او که به شکرانه جان برافشانم

                                                                                    اگر به سوی من آری پیامی از بر دوست

          و گر چنان که در آن حضرتت نباشد بار

                                         برای دیده بیاور غباری از در دوست

                                                                           من گدا و تمنای وصل او هیهات

                                                                                      مگر به خواب ببینم خیال منظر دوست

                دل صنوبریم همچو بید لرزان است

                                     ز حسرت قد و بالای چون صنوبر دوست

                                                                   اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد ما را

                                                                                   به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست

                          چه باشد ار شود از بند غم دلش آزاد

                                                    چو هست حافظ مسکین غلام و چاکر دوست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه هشتم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M26- نور را پیمودیم ، دشت طلا را در نوشتیم.

افسانه را چیدیم ، و پلاسیده فکندیم.

کنار شنزار ، آفتابی سایه وار ، ما را نواخت. درنگی کردیم.

بر لب رود پهناور رمز رویاها را سر بریدیم .

ابری رسید ، و ما دیده فرو بستیم.

ظلمت شکافت ، زهره را دیدیم ، و به ستیغ بر آمدیم.

آذرخشی فرود آمد ، و ما را در ستایش فرو دید.

لرزان ، گریستیم. خندان ، گریستیم.

رگباری فرو کوفت : از در همدلی بودیم.

سیاهی رفت ، سر به آبی آسمان ستودیم ، در خور آسمانها شدیم.

سایه را به دره رها کردیم. لبخند را به فراخنای تهی فشاندیم .

سکوت ما به هم پیوست ، و ما ما شدیم .

تنهایی ما در دشت طلا دامن کشید.

آفتاب از چهره ما ترسید .

دریافتیم ، و خنده زدیم.

نهفتیم و سوختیم.

هر چه بهم تر ، تنها تر.،

از ستیغ جدا شدیم:

من به خاک آمدم،و بنده شدم .

تو بالا رفتی، و خدا شدی . 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه هشتم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

لبخند سپیده در بهاران داری

پویایی جویبار و باران داری

 

نرمای نسیم و بوی گل خنده ی باغ

داری همه را و بی شماران داری 


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه هشتم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1539- دارم امید عاطفتی از جانب دوست

                                   کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست

                                                           دانم که بگذرد ز سر جرم من که او

                                                                                 گر چه پریوش است ولیکن فرشته خوست

   چندان گریستم که هر کس که برگذشت

                       در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست

                                                        هیچ است آن دهان و نبینم از او نشان

                                                                             موی است آن میان و ندانم که آن چه موست

    دارم عجب ز نقش خیالش که چون نرفت

                        از دیده‌ام که دم به دمش کار شست و شوست

                                                         بی گفت و گوی زلف تو دل را همی‌کشد

                                                                                 با زلف دلکش تو که را روی گفت و گوست

          عمریست تا ز زلف تو بویی شنیده‌ام

                                      زان بوی در مشام دل من هنوز بوست

                                                                  حافظ بد است حال پریشان تو ولی

                                                                                           بر بوی زلف یار پریشانیت نکوست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه هفتم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M25- کوهساران مرا پر کن، ای طنین فراموشی!

نفرین به زیبایی- آب تاریک خروشان - که هست مرا

فرو پیچد و برد!

تو ناگهان زیبا هستی. اندامت گردابی است.

موج تو اقلیم مرا گرفت.

ترا یافتم، آسمان ها را پی بردم.

ترا یافتم، درها را گشودم، شاخه را خواندم.

افتاده باد آن برگ، که به آهنگ وزش هایت نلرزد!

مژگان تو لرزید: رویا در هم شد.

تپیدی: شیره گل بگردش آمد.

بیدار شدی: جهان سر برداشت، جوی از جا جهید.

براه افتادی: سیم جاده غرق نوا شد.

در کف تست رشته دگرگونی.

از بیم زیبایی می گریزم، و چه بیهوده: فضا را گرفته ای.

یادت جهان را پر غم می کند، و فراموشی کیمیاست.

در غم گداختم، ای بزرگ، ای تابان!

سر برزن، شب زیست را در هم ریز، ستاره دیگر خاک!

جلوه ای، ای برون از دید!

از بیکران تو می ترسم ، ای دوست! موج نوازشی. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه هفتم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

گشت یکی چشمه ز سنگی جدا

 غلغله زن ، چهره نما ، تیز پا

 

گه به دهان بر زده کف چون صدف

گاه چو تیری که رود بر هدف

 

گفت : درین معرکه یکتا منم

تاج سر گلبن و صحرا منم

 

 چون بدوم ، سبزه در آغوش من

 بوسه زند بر سر و بر دوش من

 

چون بگشایم ز سر مو ، شکن

 ماه ببیند رخ خود را به من

 

 قطره ی باران ، که در افتد به خاک

 زو بدمد بس کوهر تابناک

 

 در بر من ره چو به پایان برد

 از خجلی سر به گریبان برد

 

 ابر ، زمن حامل سرمایه شد

 باغ ،‌ز من صاحب پیرایه شد

 

 گل ، به همه رنگ و برازندگی

 می کند از پرتو من زندگی

 

در بن این پرده ی نیلوفری

کیست کند با چو منی همسری ؟

 

زین نمط آن مست شده از غرور

 رفت و ز مبدا چو کمی گشت دور

 

 دید یکی بحر خروشنده ای

 سهمگنی ، نادره جوشنده ای

 

 نعره بر آورده ، فلک کرده کر

دیده سیه کرده ،‌شده زهره در

 

 راست به مانند یکی زلزله

 داده تنش بر تن ساحل یله

 

 چشمه ی کوچک چو به آنجا رسید

 وان همه هنگامه ی دریا بدید

 

 خواست کزان ورطه قدم درکشد

 خویشتن از حادثه برتر کشد

 

 لیک چنان خیره و خاموش ماند

 کز همه شیرین سخنی گوش ماند

 

خلق همان چشمه ی جوشنده اند

 بیهوده در خویش هروشنده اند

 

 یک دو سه حرفی به لب آموخته

 خاطر بس بی گنهان سوخته

 

لیک اگر پرده ز خود بردرند

 یک قدم از مقدم خود بگذرند

 

 در خم هر پرده ی اسرار خویش

 نکته بسنجند فزون تر ز پیش

 

 چون که از این نیز فراتر شوند

 بی دل و بی قالب و بی سر شوند

 

 در نگرند این همه بیهوده بود

 معنی چندین دم فرسوده بود

 

 آنچه شنیدند ز خود یا ز غیر

 و آنچه بکردند ز شر و ز خیر

 

 بود کم ار مدت آن یا مدید

 عارضه ای بود که شد ناپدید

 

 و آنچه به جا مانده بهای دل است

کان همه افسانه ی بی حاصل است


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه هفتم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1538- سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

                                      که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست

                                                                    نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه و مهر

                                                                                             نهادم آینه‌ها در مقابل رخ دوست

          صبا ز حال دل تنگ ما چه شرح دهد

                                   که چون شکنج ورق‌های غنچه تو بر توست

                                                                  نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس

                                                                            بسا سرا که در این کارخانه سنگ و سبوست

        مگر تو شانه زدی زلف عنبرافشان را

                                      که باد غالیه سا گشت و خاک عنبربوست

                                                                 نثار روی تو هر برگ گل که در چمن است

                                                                                    فدای قد تو هر سروبن که بر لب جوست

       زبان ناطقه در وصف شوق نالان است

                                           چه جای کلک بریده زبان بیهده گوست

                                                                          رخ تو در دلم آمد مراد خواهم یافت

                                                                                        چرا که حال نکو در قفای فال نکوست

                   نه این زمان دل حافظ در آتش هوس است

                                                      که داغدار ازل همچو لاله خودروست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه ششم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M24- تهی بود و نسیمی.

سیاهی بود و ستاره ای

هستی بود و زمزمه ای.

لب بود و نیایشی.

من بود و تویی:

نماز و محرابی. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه ششم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

باشد اندر صورت هر قصه‌ای

خرده‌بینان را ز معنی حصه‌ای

 

صورت این قصه چون اتمام یافت

بایدت از معنی آن کام یافت

 

کیست از شاه و حکیم او را مراد؟

و آن سلامان چون ز شه بی‌جفت زاد؟

 

کیست ابسال از سلامان کامیاب؟

چیست کوه آتش و دریای آب؟

 

چیست ملکی کآن سلامان را رسید؟

چون وی از ابسال دامان را کشید؟

 

چیست زهره کآخر از وی دل ربود؟

زنگ ابسال‌اش ز آیینه زدود؟

 

شرح او را یک به یک از من شنو!

پای تا سر گوش باش و هوش شو!


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه ششم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1537- آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست

                                                              چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست

                گر چه شیرین دهنان پادشهانند ولی

                                                                او سلیمان زمان است که خاتم با اوست

              روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک

                                                                       لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست

         خال مشکین که بدان عارض گندمگون است

                                                                    سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست

                          دلبرم عزم سفر کرد خدا را یاران

                                                                  چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست

            با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل

                                                                  کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

                    حافظ از معتقدان است گرامی دارش

                                                                زان که بخشایش بس روح مکرم با اوست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M23- به روی شط وحشت برگی لرزانم،

ریشه ات را بیاویز.

من از صداها گذشتم.

روشنی را رها کردم.

رویای کلید از دستم افتاد.

کنار راه زمان دراز کشیدم.

ستاره ها در سردی رگ هایم لرزیدند.

خاک تپید.

هوا موجی زد.

علف ها ریزش رویا را در چشمانم شنیدند:

میان دو دست تمنایم روییدی،

در من تراویدی.

آهنگ تاریک اندامت را شنیدم:

نه صدایم

و نه روشنی.

طنین تنهایی تو هستم،

طنین تاریکی تو.

سکوتم را شنیدی:

 بسان نسیمی از روی خودم برخواهم خاست،

درها را خواهم گشود،

در شب جاویدان خواهم وزید.

چشمانت را گشودی :

شب در من فرود آمد. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

در زیر طاق مرمری آسمان شکفت

کلیل نور او چو به شاخ برهنه ریخت

مرغی که خفته بود پرید از کنار جفت

تسبیح شب که مهره ی صد ها ستاره داشت

در زیر پنجه های تر صبحدم گسست

 هر مهره اش پرنده شد و بال بر کشید

دنیا پر از ترانه شد و خاموشی شکست

اما چه شد که پرتو فانوس شعر من

دیگر به طاق مرمری خاطرم نتافت ؟

اما چه شد که شاخه ی زرد خیال من

 از نور ارغوانی او ، بهره ای نیافت ؟

 اما چه شد که صبح برآمد ولی هنوز

بر بال مرغ من ندرخشیده نور روز ؟

فانوس زرد صبح

در زیر طاق مرمری آسمان شکفت

 اما چه روی داد که فانوس شعر من

چون مرغ نیمه جان ، نفسی بر کشید و خفت 


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1536- روضه خلد برین خلوت درویشان است

                                       مایه محتشمی خدمت درویشان است

                                                                      گنج عزلت که طلسمات عجایب دارد

                                                                                        فتح آن در نظر رحمت درویشان است

        قصر فردوس که رضوانش به دربانی رفت

                                          منظری از چمن نزهت درویشان است

                                                                    آن چه زر می‌شود از پرتو آن قلب سیاه

                                                                                 کیمیاییست که در صحبت درویشان است

             آن که پیشش بنهد تاج تکبر خورشید

                                     کبریاییست که در حشمت درویشان است

                                                                       دولتی را که نباشد غم از آسیب زوال

                                                                                       بی تکلف بشنو دولت درویشان است

                   خسروان قبله حاجات جهانند ولی

                                            سببش بندگی حضرت درویشان است

                                                                    روی مقصود که شاهان به دعا می‌طلبند

                                                                                         مظهرش آینه طلعت درویشان است

             از کران تا به کران لشکر ظلم است ولی

                                               از ازل تا به ابد فرصت درویشان است

                                                                    ای توانگر مفروش این همه نخوت که تو را

                                                                                      سر و زر در کنف همت درویشان است

                گنج قارون که فرو می‌شود از قهر هنوز

                                     خوانده باشی که هم از غیرت درویشان است

                                                                             من غلام نظر آصف عهدم کو را

                                                                                   صورت خواجگی و سیرت درویشان است

                           حافظ ار آب حیات ازلی می‌خواهی

                                                          منبعش خاک در خلوت درویشان است


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M22- میان این سنگ و آفتاب ، پژمردگی افسانه شد.

درخت ، نقشی در ابدیت ریخت.

انگشتانم برنده ترین خار را می نوازد.

لبانم به پرتو شوکران لبخند می زند.

- این تو بودی که هر وزشی ، هدیه ای نا شناس به دامنت

می ریخت ؟

- و اینک هر هدیه ابدیتی است.

- این تو بودی که طرح عطش را بر سنگ نهفته ترین چشمه کشیدی ؟

- واینک چشمه نزدیک ، نقشش در خود می شکند.

- گفتی نهال از طوفان می هراسد.

- و اینک ببالید ، نو رسته ترین نهالان!

که تهاجم بر باد رفت.

- سیاه ترین ماران می رقصند.

- و برهنه شوید، زیباترین پیکرها!

که گزیدن نوازش شد. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

گفتم: ‌ای پیر جهاندیده بگو

از چه تا گشته، بدین سان کمرت

 

مادرت زاد، به این صورت زشت؟

یا که ارثی ست تو را از پدرت؟

 

ناله سر داد: که فرزند مپرس

سرگذشت من افسانه ست

 

آسمان داند و دستم،‌که چه سان

کمرم تا شد و تا خورده شکست

 

هر چه بد دیدم از این نظم خراب

همه از دیدهٔ قسمت دیدم

 

فقر و بدبختی خود،‌ در همه حال

با ترازوی فلک سنجیدم

 

تن من یخ زده در قبر سکوت

دلم آتش زده از سوزش تب

 

همه شب تا به سحر لخت و ملول

آسمان بود و من و دست طلب

 

عاقبت در خم یک عمر تباه

واقعیات، به من لج کردند

 

تا ره چاره بجویم ز زمین

کمرم را به زمین کج کردند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1535- گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

                                                                     سلطان جهانم به چنین روز غلام است

                   گو شمع میارید در این جمع که امشب

                                                                      در مجلس ما ماه رخ دوست تمام است

                        در مذهب ما باده حلال است ولیکن

                                                                      بی روی تو ای سرو گل اندام حرام است

                گوشم همه بر قول نی و نغمه چنگ است

                                                                   چشمم همه بر لعل لب و گردش جام است

                            در مجلس ما عطر میامیز که ما را

                                                               هر لحظه ز گیسوی تو خوش بوی مشام است

                             از چاشنی قند مگو هیچ و ز شکر

                                                                         زان رو که مرا از لب شیرین تو کام است

                          تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است

                                                                               همواره مرا کوی خرابات مقام است

                      از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ است

                                                                         وز نام چه پرسی که مرا ننگ ز نام است

                            میخواره و سرگشته و رندیم و نظرباز

                                                              وان کس که چو ما نیست در این شهر کدام است

                               با محتسبم عیب مگویید که او نیز

                                                                         پیوسته چو ما در طلب عیش مدام است

                        حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

                                                                              کایام گل و یاسمن و عید صیام است


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M21- دریا کنار از صدف های تهی پوشیده است.

جویندگان مروارید . به کرانه های دیگر رفته اند.

پوچی جست و جو بر ماسه ها نقش است.

صدا نیست . دریا - پریان مدهوشند . آب از نفس افتاده است.

لحظه من در راه است. و امشب - بشنوید از من -

امشب ، آب اسطوره ای را به خاک ارمغان خواهد کرد.

امشب ، سری از تیرگی انتظار بدر خواهد آمد.

امشب ، لبخندی به فراترها خواهد ریخت.

بی هیچ صدا ، زورقی تابان ، شب آبها را خواهد شکافت.

زورق رانان توانا ، که سایه اش بر رفت و آمد من افتاده است ،

که چشمانش گام مرا روشن می کند،

که دستانش تردید مرا می شکند،

پارو زنان ، از آن سوی هراس من خواهد رسید.

گریان ، به پیشوازش خواهم شتافت.

در پرتوی یک رنگی ، مروارید بزرگ را در کف من خواهد نهاد.


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم

مژده اهل دیر را کانجا وداعی می کنیم

 

گر حدیث عشق کم گویی تو با آسودگان

جای منت هست، تحقیق صداعی می کنیم

 

زهر کو، خون جگر کو، شهد ناب و شیر چند

صبر دشوار است، با رضوان نزاعی می کنیم

 

در سماع ای شیخ موج از آستین ما بریز

در شهادت گاه او ما هم سماعی می کنیم

 

شیوه های زاهدان گر در شمار دین بود

غم مخور عرفی که ما هم اختراعی می کنیم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1534- کنون که بر کف گل جام باده صاف است

                                   به صد هزار زبان بلبلش در اوصاف است

                                                                       بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیر

                                                                              چه وقت مدرسه و بحث کشف کشاف است

           فقیه مدرسه دی مست بود و فتوی داد

                                      که می حرام ولی به ز مال اوقاف است

                                                         به درد و صاف تو را حکم نیست خوش درکش

                                                                                 که هر چه ساقی ما کرد عین الطاف است

               ببر ز خلق و چو عنقا قیاس کار بگیر

                                  که صیت گوشه نشینان ز قاف تا قاف است

                                                                             حدیث مدعیان و خیال همکاران

                                                                                         همان حکایت زردوز و بوریاباف است

                      خموش حافظ و این نکته‌های چون زر سرخ

                                                             نگاه دار که قلاب شهر صراف است


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M20- پنجره را به پهنای جهان می گشایم:

جاده تهی است. درخت گرانبار شب است.

ساقه نمی لرزد، آب از رفتن خسته است : تو نیستی ، نوسان نیست.

تو نیستی، و تپیدن گردابی است.

تو نیستی ، و غریو رودها گویا نیست، و دره ها ناخواناست.

می آیی: شب از چهره ها برمی خیزد، راز از هستی می پرد.

می روی: چمن تاریک می شود، جوشش چشمه می شکند.

چشمانت را می بندی : ابهام به علف می پیچد.

سیمای تو می وزد، و آب بیدار می شود.

می گذری ، و آیینه نفس می کشد.

جاده تهی است. تو باز نخواهی گشت ، و چشمم به راه تو نیست.

پگاه ، دروگران از جاده روبرو سر می رسند: رسیدگی خوشه هایم را به رویا دیده اند.


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

قلب زنی چند که برخاستند

قالبی از قلب نو آراستند

 

چون شکم از روی بکن پشتشان

حرف نگهدار ز انگشتشان

 

پیش تو از نور موافق‌ترند

وز پست از سایه منافق‌ترند

 

ساده‌تر از شمع و گره‌تر ز عود

ساده به دیدار و کره در وجود

 

جور پذیران عنایت گذار

عیب نویسان شکایت شمار

 

مهر، دهن در دهن آموخته

کینه، گره بر گره اندوخته

 

گرم ولیک از جگر افسرده‌تر

زنده ولی از دل خود مرده‌تر

 

صحبتشان بر محل در مزن

مست نه‌ای پای درین گل مزن

 

خازن کوهند مگو رازشان

غمز نخواهی مده آوازشان

 

لاف زنان کز تو عزیزی شوند

جهد کنان کز تو به چیزی شوند

 

چون بود آن صلح ز ناداشتی

خشم خدا باد بر آن آشتی

 

هر نفسی کان غرض‌آمیز شد

دوستیی دشمنی‌انگیز شد

 

دوستیی کان ز توئی و منیست

نسبت آن دوستی از دشمنیست

 

زهر ترا دوست چه خواند؟ شکر

عیب ترا دوست چه داند؟ هنر

 

دوست بود مرهم راحت رسان

گرنه رها کن سخن ناکسان

 

گربه بود کز سر هم پوستی

بچه خود را خورد از دوستی

 

دوست کدام؟ آنکه بود پرده‌دار

پرده‌درند اینهمه چون روزگار

 

جمله بر آن کز تو سبق چون برند

سکه کارت بچه افسون برند

 

با تو عنان بسته صورت شوند

وقت ضرورت به ضرورت شوند

 

دوستی هر که ترا روشنست

چون دلت انکار کند دشمنست

 

تن چه شناسد که ترا یار کیست

دل بود آگه که وفادار کیست

 

یکدل داری و غم دل هزار

یک گل پژمرده و صد نیش خار

 

ملک هزارست و فریدون یکی

غالیه بسیار و دماغ اندکی

 

پرده درد هر چه درین عالمست

راز ترا هم دل تو محرمست

 

چون دل تو بند ندارد بر آن

قفل چه خواهی ز دل دیگران

 

گرنه تنک دل شده‌ای وین خطاست

راز تو چون روز به صحرا چراست

 

گر دل تو نز تنکی راز گفت

شیشه که می خورد چرا باز گفت

 

چون بود از همنفسی ناگزیر

همنفسی را ز نفس وا مگیر

 

پای نهادی چو درین داوری

کوش که همدست به دست آوری

 

تا نشناسی گهر یار خویش

یاوه مکن گوهر اسرار خویش


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1533- صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

                                                                    وقت گل خوش باد کز وی وقت میخواران خوش است

                     از صبا هر دم مشام جان ما خوش می‌شود

                                                                                آری آری طیب انفاس هواداران خوش است

                          ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کرد

                                                                          ناله کن بلبل که گلبانگ دل افکاران خوش است

                     مرغ خوشخوان را بشارت باد کاندر راه عشق

                                                                           دوست را با ناله شب‌های بیداران خوش است

                  نیست در بازار عالم خوشدلی ور زان که هست

                                                                          شیوه رندی و خوش باشی عیاران خوش است

                                   از زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش

                                                                             کاندر این دیر کهن کار سبکباران خوش است

                         حافظا ترک جهان گفتن طریق خوشدلیست

                                                                              تا نپنداری که احوال جهان داران خوش است


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M19- ایوان تهی است ، و باغ از یاد مسافر سرشار.

در دره آفتاب ، سر برگرفته ای:

کنار بالش تو ، بید سایه فکن از پا در آمده است.

دوری، تو از آن سوی شقایق دوری.

در خیرگی بوته ها ، کو سایه لبخندی که گذر کند ؟

از شکاف اندیشه ، کو نسیمی که درون آید ؟

سنگریزه رود ، برگونه تو می لغزد.

شبنم جنگل دور، سیمای ترا می رباید.

ترا از تو ربوده اند، و این تنهایی ژرف است.

می گریی، و در بیراهه زمزمه ای سرگردان می شوی.


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

مرا عشق پری رویان جوان کرد

هم آغوش خیالی جاودان کرد

 

مرا با بوسه ای تب دار می سوخت

مرا مسحور عشق این و آن کرد

 

دلم هم گوی چوگان هوس بود

که در تابوت دردش آشیان کرد

 

عروس آرزو در خلوت عشق

مرا بگذاشت عزم دیگران کرد

 

خروش شعر احمد بین که امروز

دل نا مهربان را مهربان کرد


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1532- حال دل با تو گفتنم هوس است

                           خبر دل شنفتنم هوس است

                                                 طمع خام بین که قصه فاش

                                                               از رقیبان نهفتنم هوس است

                                                                            شب قدری چنین عزیز و شریف

                                                                                                با تو تا روز خفتنم هوس است

              وه که دردانه‌ای چنین نازک

                       در شب تار سفتنم هوس است

                                            ای صبا امشبم مدد فرمای

                                                          که سحرگه شکفتنم هوس است

                                                                                        از برای شرف به نوک مژه

                                                                                                 خاک راه تو رفتنم هوس است

                              همچو حافظ به رغم مدعیان

                                                            شعر رندانه گفتنم هوس است


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سی و یکم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
M18- از تارم فرود آمدم ، کنار برکه رسیدم.

ستاره ای در خواب طلایی ماهیان افتاد.رشته عطری گسست. آب از سایه افسوسی پر شد.

موجی غم را به لرزش نی ها داد.

غم را از لرزش نی ها چیدم، به تارم بر آمدم، به آیینه رسیدم.

غم از دستم در آیینه رها شد: خواب آیینه شکست.

از تارم فرود آمدم ، میان برکه و آیینه ، گویا گریستم. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه سی و یکم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

یا که به راه آرم این صید دل رمیده را

یا به رهت سپارم این جان به لب رسیده را

 

یا ز لبت کنم طلب قیمت خون خویشتن

یا به تو واگذارم این جسم به خون تپیده را

 

یا که غبار پات را نور دودیده می کنم

یا به دو دیده می نهم پای تو نور دیده را

 

یا به مکیدن لبی جان به بها طلب مکن

یا بستان و باز ده لعل لب مکیده را

 

کودک اشک من شود خاک‌نشین ز نازتو

خاک‌نشین چرا کنی کودک نازدیده را؟

 

چهره به زر کشیده‌ام، بهر تو زر خریده‌ام

خواجه! به هیچ‌کس مده بندهٔ زر خریده را

 

گر ز نظر نهان شوم چون تو به ره گذر کنی

کی ز نظر نهان کنم، اشک به ره چکیده را؟

 

بانوی مصر اگر کند صورت عشق را نهان

یوسف خسته چون کند پیرهن دریده را

 

گر دو جهان هوس بود، بی‌تو چه دسترس بود؟

باغ ارم قفس بود، طایر پر بریده را

 

جز دل و جان چه آورم بر سر ره؟ چو بنگرم

ترک کمین گشاده و شوخ کمان کشیده را

 

بوالعجبی شنیده ام، چیز ندیده دیده ام

این که فروغ دیده ام،دیده کند ندیده را

 

خیز، بهار خون‌جگر! جانب بوستان گذر

تا ز هزار بشنوی قصهٔ ناشنیده را


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سی و یکم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

1531- باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

                                 شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است

                                                           ای نازنین پسر تو چه مذهب گرفته‌ای

                                                                                       کت خون ما حلالتر از شیر مادر است

       چون نقش غم ز دور ببینی شراب خواه

                                      تشخیص کرده‌ایم و مداوا مقرر است

                                                                  از آستان پیر مغان سر چرا کشیم

                                                                                 دولت در آن سرا و گشایش در آن در است

   یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب

                                     کز هر زبان که می‌شنوم نامکرر است

                                                         دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت

                                                                                  امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است

       شیراز و آب رکنی و این باد خوش نسیم

                               عیبش مکن که خال رخ هفت کشور است

                                                     فرق است از آب خضر که ظلمات جای او است

                                                                                            تا آب ما که منبعش الله اکبر است

                    ما آبروی فقر و قناعت نمی‌بریم

                                        با پادشه بگوی که روزی مقدر است

                                                                 حافظ چه طرفه شاخ نباتیست کلک تو

                                                                                    کش میوه دلپذیرتر از شهد و شکر است


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه سی ام مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
M17- در بیداری لحظه‌ها

پیکرم کنار نهر خروشان لغزید.

مرغی روشن فرود آمد

و لبخند گیج مرا برچید و پرید.

ابری پیدا شد

و بخار سرشکم را در شتاب شفافش نوشید.

نسیمی برهنه و بی پایان سرکرد

و خطوط چهره ام را آشفت و گذشت.

درختی تابان

پیکرم را در ریشه سیاهش بلعید.

طوفانی سررسید

و جاپایم را ربود.

نگاهی به روی نهر خروشان خم شد:

تصویری شکست.

خیالی از هم گسیخت. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه سی ام مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

که می‌داند درختِ تشنهٔ تنها چه می‌خوانَد؟

به زیرِ آفتاب از آب،‌از دریا چه می‌خوانَد؟

 

که می‌داند که این‌درویشِ بالاها بلندی‌ها

برایِ سبزه‌هایِ جویبار آیا چه می‌خوانَد؟

 

برایِ باغ شاید از جدایی‌ها غزل گوید

برایِ کفترِ دیوانهٔ صحرا چه می‌خوانَد؟

 

که می‌داند که این‌عاشق به دنبالِ‌گُلِ سوری

چه برگ از دیده می‌ریزد،‌بهاران را چه می‌خوانَد؟

 

خدایا این‌درخت، این‌جورهٔ من رو به تنهایی

چه کاکل می‌کشد از بادها، وز ما چه می‌خوانَد؟

 

که می‌داند که آزادیش را در خلوتستانش

چراغِ روشنِ وادی بر و بالا چه می‌خوانَد؟

 

به آوایش گلویِ جنّتی‌ها تنگ می‌آید

که می‌داند درختِ تشنهٔ تنها چه می‌خوانَد؟


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه سی ام مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

1530- بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

                                     وز عمر مرا جز شب دیجور نماندست

                                                                هنگام وداع تو ز بس گریه که کردم

                                                                                         دور از رخ تو چشم مرا نور نماندست

   می‌رفت خیال تو ز چشم من و می‌گفت

                                 هیهات از این گوشه که معمور نماندست

                                                            وصل تو اجل را ز سرم دور همی‌داشت

                                                                                         از دولت هجر تو کنون دور نماندست

         نزدیک شد آن دم که رقیب تو بگوید

                                    دور از رخت این خسته رنجور نماندست

                                                                  صبر است مرا چاره هجران تو لیکن

                                                                                     چون صبر توان کرد که مقدور نماندست

      در هجر تو گر چشم مرا آب روان است

                                         گو خون جگر ریز که معذور نماندست

                                                                 حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده

                                                                                            ماتم زده را داعیه سور نماندست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و نهم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
M16- دریچه باز قفس بر تازگی باغ ها سر انگیز است.

اما ، بال از جنبش رسته است.

وسوسه چمن ها بیهوده است.

میان پرنده و پرواز ، فراموشی بال و پر است.

در چشم پرنده قطره بینایی است :

ساقه به بالا می رود . میوه فرو می افتد.دگرگونی غمناک است.

نور ، آلودگی است. نوسان ، آلودگی است. رفتن ، آلودگی.

پرنده در خواب بال و پرش تنها مانده است.

چشمانش پرتوی میوه ها را می راند.

سرودش بر زیر وبم شاخه ها پیشی گرفته است.

سرشاری اش قفس را می لرزاند.

نسیم ، هوا را می شکند: دریچه قفس بی تاب است. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و نهم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

 آنان به مرگ وام ندارند

آنان که زندگی را لاجرعه سر کشیدند

آنان که ترس را

 تا پشت مرزهای زمان راندند

آنان به مرگ وام ندارند

 آنان فراز بام تهور

افراشتند نام

آنان

 تا آخرین گلوله جنگیدند

 آنان با آخرین گلوله خود مردند

  آری به مرگ وام ندارند

 آنان

عشاق عصر ما

 پویندگان راه بلا راه بی امید

مادر ! بگو که در تک این خانه خراب

 گل های آتشین

در باغ دامن تو چه سان رشد می کنند ؟

این خواهر و برادر من ایا

شیر از کدام ماده پلنگی گرفته اند ؟

پیش از طلوع طالع

امشب ستارگان به بستر خون خسته خفته اند

بیدار باش را

 در کوچه های دور

 در شاهراه خلق به او درآورید

 دلخستگان به بستر خون تازه خفته اند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و نهم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
1529-بیا که قصر امل سخت سست بنیادست

                                     بیار باده که بنیاد عمر بر بادست

                                                                     غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

                                                                                            ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست

  چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب

                             سروش عالم غیبم چه مژده‌ها دادست

                                                                که ای بلندنظر شاهباز سدره نشین

                                                                                      نشیمن تو نه این کنج محنت آبادست

                 تو را ز کنگره عرش می‌زنند صفیر

                                ندانمت که در این دامگه چه افتادست

                                                                 نصیحتی کنمت یاد گیر و در عمل آر

                                                                                          که این حدیث ز پیر طریقتم یادست

               غم جهان مخور و پند من مبر از یاد

                               که این لطیفه عشقم ز ره روی یادست

                                                                رضا به داده بده وز جبین گره بگشای

                                                                                          که بر من و تو در اختیار نگشادست

         مجو درستی عهد از جهان سست نهاد

                                      که این عجوز عروس هزاردامادست

                                                                نشان عهد و وفا نیست در تبسم گل

                                                                                          بنال بلبل بی دل که جای فریادست

                   حسد چه می‌بری ای سست نظم بر حافظ

                                                          قبول خاطر و لطف سخن خدادادست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

عاشق از تشویش دنیا و غم دین فارغ است

هر که از سر بگذرد از فکر بالین فارغ است

 

چرخ غارت پیشه را با بینوایان کار نیست

غنچه پژمرده از ناراج گلچین فارغ است

 

شور عشق تازه‌ای دارد مگر دل؟ کاین چنین

خاطرم امروز از غمهای دیرین فارغ است

 

خسروان حسن را پاس فقیران نیست نیست

گر به تلخی جان دهد فرهاد شیرین فارغ است

 

هر نفس در باغ طبعم لاله ای روید رهی

نغمه سنجان را دل از گلهای رنگین فارغ است


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

M15- در نهفته ترین باغ ها ، دستم میوه چید.

و اینک ، شاخه نزدیک ! از سر انگشتم پروا مکن.

بی تابی انگشتانم شور ربایش نیست ، عطش آشنایی است.

درخشش میوه ! درخشان تر.

وسوسه چیدن در فراموشی دستم پوسید.

دورترین آب

ریزش خود را به راهم فشاند.

پنهان ترین سنگ

سایه اش را به پایم ریخت.

و من ، شاخه نزدیک !

از آب گذشتم ، از سایه بدر رفتم.

رفتم ، غرورم را بر ستیغ عقاب- آشیان شکستم

و اینک ، در خمیدگی فروتنی، به پای تو مانده ام.

خم شو ، شاخه نزدیک! 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

1528- تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

                                                           دل سودازده از غصه دو نیم افتادست

   چشم جادوی تو خود عین سواد سحر است

                                              لیکن این هست که این نسخه سقیم افتادست

        در خم زلف تو آن خال سیه دانی چیست

                                                            نقطه دوده که در حلقه جیم افتادست

           زلف مشکین تو در گلشن فردوس عذار

                                                        چیست طاووس که در باغ نعیم افتادست

            دل من در هوس روی تو ای مونس جان

                                                    خاک راهیست که در دست نسیم افتادست

           همچو گرد این تن خاکی نتواند برخاست

                                                          از سر کوی تو زان رو که عظیم افتادست

                   سایه قد تو بر قالبم ای عیسی دم

                                                      عکس روحیست که بر عظم رمیم افتادست

                آن که جز کعبه مقامش نبد از یاد لبت

                                                                بر در میکده دیدم که مقیم افتادست

حافظ گمشده را با غمت ای یار عزیز

اتحادیست که در عهد قدیم افتادست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و هفتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

M14- به کنار تپه شب رسید.

با طنین روشن پایش آیینه فضا شکست.

دستم را در تاریکی اندوهی بالا بردم

و کهکشان تهی تنهایی را نشان دادم،

شهاب نگاهش مرده بود.

غبار کاروان ها را نشان دادم

و تابش بیراهه ها

و بیکران ریگستان سکوت را،

و او

پیکره اش خاموشی بود.

لالایی اندوهی بر ما وزید.

تراوش سیاه نگاهش با زمزمه سبز علف ها آمیخت.

و ناگاه

از آتش لب هایش جرقه لبخندی پرید.

در ته چشمانش ، تپه شب فرو ریخت .

و من،

در شکوه تماشا، فراموشی صدا بودم.


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و هفتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

به نام آنکه نامش حرز جان‌هاست

ثنایش جوهر تیغ زبان‌هاست

 

زبان در کام، کام از نام او یافت

نم از سرچشمهٔ انعام او یافت

 

خرد را زو نموده دم به دم روی

هزاران نکتهٔ باریک چون موی

 

فلک را انجمن‌افروز از انجم

زمین را زیب انجم ده به مردم

 

مرتب‌ساز سقف چرخ دایر

فراز چار دیوار عناصر

 

قصب‌باف عروسان بهاری

قیام‌آموز سرو جویباری

 

بلندی‌بخش هر همت‌بلندی

به پستی‌افکن هر خودپسندی

 

گناه آمرز رندان قدح‌خوار

به طاعت‌گیر پیران ریاکار

 

انیس خلوت شب‌زنده‌داران

رفیق روز در محنت‌گذاران

 

ز بحر لطف او ابر بهاری

کند خار و سمن را آبیاری

 

وجودش آن فروزان آفتاب است

که ذره ذره از وی نوریاب است

 

ز بام آسمان تا مرکز خاک

اگر صد پی به پای وهم و ادراک،

 

فرود آییم یا بالا شتابیم

ز حکمش ذره‌ای بیرون نیاییم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و هفتم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
1527- برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

                                 مرا فتاد دل از ره تو را چه افتادست

                                                          میان او که خدا آفریده است از هیچ

                                                                                     دقیقه‌ایست که هیچ آفریده نگشادست

                به کام تا نرساند مرا لبش چون نای

                           نصیحت همه عالم به گوش من بادست

                                                  گدای کوی تو از هشت خلد مستغنیست

                                                                                      اسیر عشق تو از هر دو عالم آزادست

             اگر چه مستی عشقم خراب کرد ولی

                              اساس هستی من زان خراب آبادست

                                                                دلا منال ز بیداد و جور یار که یار

                                                                                  تو را نصیب همین کرد و این از آن دادست

                            برو فسانه مخوان و فسون مدم حافظ

                                                              کز این فسانه و افسون مرا بسی یادست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و ششم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
M13- نه تو می پایی، و نه کوه. میوه این باغ: اندوه، اندوه.

گل بتراود غم، تشنه سبویی تو. افتد گل، بویی تو.

این پیچک شوق ، آبش ده، سیرابش کن. آن کودک ترس، قصه بخوان، خوابش کن.

این لاله هوش ، از ساقه بچین. پرپر شد، بشود. چشم خدا تر شد ، بشود.

و خدا از تو نه بالاتر. نی ، تنهاتر ، تنهاتر.

بالاها، پستی ها یکسان بین. پیدا نه، پنهان بین.

بالی نیست، آیت پروازی هست. کس نیست ، رشته آوازی هست.

پژواکی : رویایی پر زد رفت. شلپویی: رازی بود، در زد و رفت.

اندیشه : کاهی بود، در آخور ما کردند. تنهایی: آبشخور ما کردند.

این آب روان ، ما ساده تریم. این سایه، افتاده تریم.

نه تو می پایی، و نه من، دیده تر بگشا. مرگ آمد، در بگشا. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و ششم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

دگر ره شب آمد تا جهانی سیا کند

جهانی سیاهی با دلم تا چه‌ها کند

 

بیامد که باز آن تیره مفرش بگسترد

همان گوهر آجین خیمه‌اش را به پا کند

 

سپی گله‌اش را بی شبانی کند یله

در این دشت ازرق تا بهر سو چرا کند

 

بدان زال فرزندش سفر کرده می نگر

که از بعد مغرب چون نماز عشا کند

 

سیم رکعت است این غافل اما دهد سلام

پس آنگه دو دستش غرقه در چین فرا کند

 

به چشمش چه اشکی راستی‌ای شب این فروغ

بیاید تو را جاوید پر روشنا کند

 

غریبان عالم جمله دیگر بس ایمنند

ز بس کاین زن اینک بیکرانه دعا کند

 

اگر مرده باشد آن سفر کرده وای وای

زنک جامه باید چون تو جامهٔ عزا کند

 

بگوی شب آیا کائنات این دعا شنید

و مردی بود کز اشک این زن حیا کند؟


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و ششم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
1526- رواق منظر چشم من آشیانه توست

                                      کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

                                                               به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل

                                                                                    لطیفه‌های عجب زیر دام و دانه توست

      دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد

                               که در چمن همه گلبانگ عاشقانه توست

                                                                     علاج ضعف دل ما به لب حوالت کن

                                                                                        که این مفرح یاقوت در خزانه توست

                  به تن مقصرم از دولت ملازمتت

                                       ولی خلاصه جان خاک آستانه توست

                                                              من آن نیم که دهم نقد دل به هر شوخی

                                                                                         در خزانه به مهر تو و نشانه توست

   تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار

                                       که توسنی چو فلک رام تازیانه توست

                                                                   چه جای من که بلغزد سپهر شعبده باز

                                                                                       از این حیل که در انبانه بهانه توست

                  سرود مجلست اکنون فلک به رقص آرد

                                                   که شعر حافظ شیرین سخن ترانه توست


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و پنجم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
M12- درها به طنین های تو وا کردم.

هر تکه نگاهم را جایی افکندم، پر کردم هستی ز نگاه .

بر لب مردابی ، پاره لبخند تو بر روی لجن دیدم، رفتم به نماز.

در بن خاری ، یاد تو پنهان بود، برچیدم، پاشیدم به جهان.

بر سیم درختان زدم آهنگ ز خود روییدن، و به خود گستردن.

و شیاریدم شب یکدست نیایش، افشاندم دانه راز.

و شکستم آویز فریب.

و دویدم تا هیچ . و دویدم تا چهره مرگ ، تا هسته هوش.

و فتادم بر صخره درد. از شبنم دیدار تو تر شد انگشتم، لرزیدم.

وزشی می رفت از دامنه ای ، گامی همره او رفتم.

ته تاریکی ، تکه خورشیدی دیدم، خوردم، و ز خود رفتم، و رها بودم. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیست و پنجم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

 آن شب ، زمین سوخته می نوشید

آب از گلوی تشنه ی نودانها

  وز کوچه ها به گوش نمی آمد

 جز هایهای زاری بارانها

 

بر لوح آسمان مسین می ریخت

 طرح کلاغ پر زده ای از بام

پلک ستاره ها همه بر هم بود

 چشم سیاه پنجره ها ، آرام

 

من در اتاق کوچک او بودم

بر گردنم حمایل بازویش

 در هر نفس ، مشام مرا می سوخت

عطر بهار تازه ی گیسویش

 

آن شب ، دلی گرفته تر از شب داشت

  چشمش در آرزوی چراغی بود

آن شب ، نسیم بی سر و سامان را

 گویی ز عشق رفته ، سراغی بود

 

بر شیشه های پنجره می لغزید

رگبار قطره های گل اندوده

بر شیشه های دیده ی او می ریخت

باران اشک های غم آلوده

 

می خواند و می گریست به دلتنگی

وز آنچه کرده بود ، پشیمان بود

 از نیش یادها جگرش می سوخت

وین درد را نه چاره ، نه درمان بود

 

س امشب دلم گرفته تر از ابر است

چشمم در آرزوی چراغی نیست

دانم که در چنین شب نافرجام

 کس را از آنکه رفته ، سراغی نیست

 

در این اتاق کوچک دربسته

می افشرم به سینه خیالش را

 بیهوده در دلی که پشیمان است

می پروردم امید وصالش را

 

 امشب ، زمین سوخته می نوشد

آب از گلوی تشنه ی نودانها

 وز کوچه ها به گوش نمی اید

جز هایهای زاری بارانها 


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و پنجم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
1525- خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

                                                              چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

              جانا به حاجتی که تو را هست با خدا

                                                                         کآخر دمی بپرس که ما را چه حاجت است

                 ای پادشاه حسن خدا را بسوختیم

                                                                            آخر سؤال کن که گدا را چه حاجت است

                   ارباب حاجتیم و زبان سؤال نیست

                                                                                در حضرت کریم تمنا چه حاجت است

         محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست

                                                                 چون رخت از آن توست به یغما چه حاجت است

              جام جهان نماست ضمیر منیر دوست

                                                                          اظهار احتیاج خود آن جا چه حاجت است

                      آن شد که بار منت ملاح بردمی

                                                                      گوهر چو دست داد به دریا چه حاجت است

                ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست

                                                                            احباب حاضرند به اعدا چه حاجت است

                ای عاشق گدا چو لب روح بخش یار

                                                                           می‌داندت وظیفه تقاضا چه حاجت است

           حافظ تو ختم کن که هنر خود عیان شود

                                                                             با مدعی نزاع و محاکا چه حاجت است


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

اسلایدر